Menu

Hirsutyzm

Produkty powiązane z hirsutyzm
Apteo Tran, kapsułki
Apteo Tran, kapsułki
Inozytol, kapsułki
Inozytol, kapsułki
Kenay N-Acetylo-L-Cysteina, kapsułki, 150 mg
Kenay N-Acetylo-L-Cysteina, kapsułki, 150 mg
Miovelia Nac, kapsułki
Miovelia Nac, kapsułki
SOLGAR Mio-Inozytol, kapsułki, 500 mg
SOLGAR Mio-Inozytol, kapsułki, 500 mg
Vitrum D3, kapsułki, 2000 j.m.
Vitrum D3, kapsułki, 2000 j.m.
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
  1. Travocort, (10 mg + 1 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Travocort, (10 mg + 1 mg)/g – przedawkowanie leku
  3. Stediril 30, 150 mcg + 30 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Spironol, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Sandimmun Neoral, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?
  6. Sandimmun Neoral, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Sandimmun Neoral, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Sandimmun Neoral, 100 mg – stosowanie u dzieci
  9. Sandimmun Neoral, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Sandimmun, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?
  11. Sandimmun, 50 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Provera, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Pimafucort, (10 mg + 10 mg + 350 – dawkowanie leku
  14. Piloxidil, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci
  15. Phenytoinum WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?
  16. Oxycort, (30 mg + 10 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Oxycort, (30 mg + 10 mg)/g – przedawkowanie leku
  18. Orgametril, 5 mg – przeciwwskazania
  19. Orgametril, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Omnadren 250, (30 mg + 60 mg + 60 – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Metformax 500, 500 mg – wskazania – na co działa?
  22. Loxon 2%, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci
  23. Lorinden N – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Lorinden A, (30 mg + 0,2 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Travocort, (10 mg + 1 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Travocort to krem stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry. Może powodować działania niepożądane, takie jak podrażnienie skóry, uczucie pieczenia, rumień, suchość skóry, rozstępy, świąd, pęcherzyki, nieostre widzenie, ścieńczenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, nadmierny wzrost owłosienia, teleangiektazje, okołowargowe zapalenie skóry, odbarwienie skóry, zmiany trądzikopodobne i reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Travocort, (10 mg + 1 mg)/g – przedawkowanie leku

    Travocort to lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry. Przedawkowanie jest mało prawdopodobne, ale może wystąpić w przypadku zastosowania zbyt dużej ilości kremu lub przypadkowego połknięcia. Objawy przedawkowania obejmują podrażnienie skóry, ogólnoustrojowe działania niepożądane oraz nieostre widzenie. W razie przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Stediril 30, 150 mcg + 30 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stediril 30 to złożona doustna tabletka antykoncepcyjna zawierająca lewonorgestrel i etynyloestradiol. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, krwawienia międzymiesiączkowe, zmiany masy ciała i nastroju. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak zakrzepica, żółtaczka cholestatyczna czy nowotwory wątroby. Ważne jest, aby pacjentki były świadome tych potencjalnych zagrożeń i konsultowały się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Spironol, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Spironol, zawierający spironolakton, jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń, takich jak zastoinowa niewydolność serca, zespół nerczycowy, wodobrzusze oraz nadciśnienie tętnicze. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zwiększenie stężenia potasu we krwi, dezorientację, zawroty głowy, nudności, świąd skóry, wysypkę, kurcze mięśni, niewydolność nerek, powiększenie piersi u mężczyzn, ból piersi oraz ogólne złe samopoczucie. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Sandimmun Neoral to lek immunosupresyjny stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionych narządów oraz w leczeniu chorób autoimmunologicznych, takich jak endogenne zapalenie błony naczyniowej oka, zespół nerczycowy, reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca i atopowe zapalenie skóry. Dawkowanie leku zależy od masy ciała pacjenta i schorzenia, które jest leczone. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy, niekontrolowane drżenie ciała, nadmierny wzrost włosów oraz duże stężenie lipidów we krwi. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na cyklosporynę oraz stosowanie niektórych leków.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sandimmun Neoral to lek immunosupresyjny stosowany głównie po przeszczepieniach narządów i w leczeniu chorób autoimmunologicznych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy, drżenie ciała, nadmierny wzrost włosów i duże stężenie lipidów we krwi. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia nerwowe, zapalenie trzustki, osłabienie mięśni i zniszczenie krwinek czerwonych. Bardzo rzadko może dojść do obrzęku tylnej części oka. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sandimmun Neoral to lek immunosupresyjny stosowany po przeszczepach i w chorobach autoimmunologicznych. Może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy, drżenie ciała, nadmierny wzrost włosów i duże stężenie lipidów we krwi. Poważne skutki uboczne obejmują zmiany widzenia, zaburzenia mózgu, obrzęk tylnej części oka, zaburzenia i uszkodzenie wątroby oraz małą ilość krwinek czerwonych lub płytek krwi. W przypadku wystąpienia poważnych skutków ubocznych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 100 mg – stosowanie u dzieci

    Sandimmun Neoral jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym głównie u pacjentów po przeszczepieniach oraz w leczeniu niektórych chorób autoimmunologicznych. Jego stosowanie u dzieci jest ograniczone do leczenia zespołu nerczycowego i wymaga ścisłej kontroli lekarza. Alternatywami dla dzieci mogą być metotreksat, mykofenolan mofetylu oraz azatiopryna, które również są lekami immunosupresyjnymi i mogą być stosowane pod nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sandimmun Neoral to lek immunosupresyjny stosowany po przeszczepieniach i w chorobach autoimmunologicznych. Może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy, drżenie ciała, nadmierny wzrost włosów i duże stężenie lipidów we krwi. Rzadkie skutki uboczne obejmują zaburzenia nerwowe, zapalenie trzustki i osłabienie mięśni. Bardzo rzadko może wystąpić obrzęk tylnej części oka. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Sandimmun to lek immunosupresyjny zawierający cyklosporynę, stosowany głównie w celu zapobiegania odrzucaniu przeszczepionych narządów miąższowych i szpiku kostnego. Lek ten jest również używany w leczeniu choroby przeszczep przeciw gospodarzowi (GVHD) oraz w terapii zespołu nerczycowego, reumatoidalnego zapalenia stawów, łuszczycy i atopowego zapalenia skóry. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy i nadmierny wzrost włosów. Doświadczenie ze stosowaniem leku u dzieci jest ograniczone.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun, 50 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sandimmun, lek immunosupresyjny zawierający cyklosporynę, może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak zaburzenia czynności nerek i wysokie ciśnienie krwi, po rzadkie i bardzo rzadkie, jak zapalenie trzustki i obrzęk tylnej części oka. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak reakcje anafilaktyczne czy zaburzenia mózgu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek może być stosowany u dzieci, ale wymaga to ścisłego monitorowania. Ważne jest również unikanie jednoczesnego stosowania z niektórymi lekami i pokarmami, jak grejpfrut.

  • Ilustracja poradnika Provera, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek PROVERA, zawierający medroksyprogesteronu octan, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to bóle głowy, nudności oraz nieprawidłowe krwawienie z macicy. Niezbyt częste działania obejmują nadmierne owłosienie, mlekotok i obrzęk. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, senność i żółtaczka. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pimafucort, (10 mg + 10 mg + 350 – dawkowanie leku

    Lek Pimafucort należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, zwykle 2-4 razy na dobę przez maksymalnie 14 dni. Unikać kontaktu leku z oczami i nie stosować na otwarte rany. W przypadku działań niepożądanych skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Piloxidil, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Piloxidil, zawierający minoksydyl, nie jest odpowiedni dla dzieci z powodu braku badań klinicznych i ryzyka działań niepożądanych. Alternatywy obejmują biotynę, szampony wzmacniające, zdrową dietę i konsultację z dermatologiem. Działania niepożądane Piloxidilu mogą obejmować bóle głowy, nadmierne owłosienie, świąd, zmniejszone ciśnienie krwi, duszność, przemijające wypadanie włosów, zmiany koloru i struktury włosów, podrażnienie, łuszczenie się skóry, wysypkę, zapalenie skóry, suchość skóry, obrzęki obwodowe, rumień, kołatanie serca, przyspieszone tętno i ból w klatce piersiowej.

  • Ilustracja poradnika Phenytoinum WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Phenytoinum WZF jest stosowany w leczeniu padaczki, zapobieganiu napadom padaczkowym po operacjach neurochirurgicznych i urazach głowy oraz w leczeniu nerwobólu nerwu trójdzielnego. Dawkowanie leku ustala lekarz indywidualnie, a przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fenytoinę i porfirię. Należy zachować ostrożność w przypadku cukrzycy, reakcji skórnych, pacjentów w podeszłym wieku oraz kobiet w wieku rozrodczym. Fenytoina wchodzi w interakcje z wieloma lekami, a możliwe działania niepożądane obejmują zaburzenia krwi, układu nerwowego, żołądkowo-jelitowe, skórne i mięśniowo-szkieletowe.

  • Ilustracja poradnika Oxycort, (30 mg + 10 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Oxycort, stosowany w leczeniu różnych chorób skóry, może powodować różne działania niepożądane i skutki uboczne. Działania niepożądane obejmują pieczenie, świąd, nadmierne wysuszenie skóry, zmiany zanikowe skóry, zapalenie skóry wokół ust, macerację skóry, zmiany trądzikopodobne, rozstępy, potówki, wysypkę, nadmierne owłosienie, odbarwienie skóry, wtórne zakażenia skórne, zapalenie mieszków włosowych, reakcje alergiczne, namnażanie drożdżaków lub opornych szczepów bakterii oraz nieostre widzenie. Skutki uboczne mogą być zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe, w tym podrażnienie w miejscu podania, zahamowanie czynności nadnerczy, objawy zespołu Cushinga, cukromocz i hiperglikemia.

  • Ilustracja poradnika Oxycort, (30 mg + 10 mg)/g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Oxycort może prowadzić do poważnych objawów, takich jak zahamowanie czynności nadnerczy, podrażnienie skóry, reakcje alergiczne oraz zaburzenia widzenia. Aby uniknąć przedawkowania, należy stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza, unikać długotrwałego stosowania, nie stosować leku pod opatrunkami okluzyjnymi oraz unikać kontaktu leku z oczami i błonami śluzowymi.

  • Ilustracja poradnika Orgametril, 5 mg – przeciwwskazania

    Orgametril to lek stosowany w leczeniu zaburzeń cyklu miesiączkowego, ale nie jest odpowiedni dla wszystkich. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciążę, ciężkie choroby wątroby, nieznane pochodzenie krwawień z pochwy, rzadkie choroby hormonalne oraz zakrzepicę. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Orgametril, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Orgametril to lek zawierający linestrenol, stosowany w leczeniu zaburzeń cyklu miesiączkowego. Może powodować działania niepożądane, takie jak zwiększenie masy ciała, zmniejszenie tolerancji glukozy, nerwowość, zmniejszenie libido, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia, łojotok oraz krwawienia międzymiesiączkowe. Rzadziej mogą wystąpić żółtaczka, upławy, hirsutyzm, ostuda oraz zmiany parametrów czynności wątroby. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Omnadren 250, (30 mg + 60 mg + 60 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Omnadren 250 stosowany w terapii zastępczej testosteronem może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zwiększenie liczby krwinek czerwonych, hematokrytu, stężenia hemoglobiny oraz zwiększenie masy ciała. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak nowotwór wątroby, ginekomastia, priapizm, oligospermia, hirsutyzm, łysienie typu męskiego, trądzik, nudności, żółtaczka zastoinowa, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zmiany libido, bóle głowy, lęk, parestezje, retencja sodu, chloru, wody, potasu, wapnia i nieorganicznych fosforanów oraz zwiększenie stężenia cholesterolu. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Metformax 500, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Metformax 500 jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2, stanu przedcukrzycowego oraz zespołu policystycznych jajników (PCOS). Pomaga w kontrolowaniu stężenia glukozy we krwi i może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Dawkowanie zależy od stanu zdrowia pacjenta, a przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na metforminę, ostre zatrucie alkoholem, niewydolność wątroby i inne. Najczęstsze działania niepożądane to problemy z trawieniem, które zazwyczaj ustępują samoistnie.

  • Ilustracja poradnika Loxon 2%, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Loxon 2% nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 18 roku życia ze względu na ryzyko skutków ubocznych i brak badań klinicznych. Bezpieczne alternatywy dla dzieci to suplementacja biotyną, stosowanie olejków eterycznych, zdrowa dieta oraz używanie szamponów i odżywek przeznaczonych dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Lorinden N – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lorinden N to krem stosowany miejscowo na skórę, zawierający flumetazonu piwalan i neomycyny siarczan. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak objawy trądzikopodobne, plamica posteroidowa, zanik naskórka i tkanki podskórnej, suchość skóry, nadmierne owłosienie lub łysienie, odbarwienie lub przebarwienie skóry, teleangiektazje, dermatitis perioralis, zapalenie mieszków włosowych, wtórne zakażenia, reakcje alergiczne, nieostre widzenie, jaskra lub zaćma oraz ogólnoustrojowe działania niepożądane. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i stosowali lek zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Lorinden A, (30 mg + 0,2 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lorinden A to maść stosowana na skórę, zawierająca flumetazonu piwalan i kwas salicylowy. Może powodować działania niepożądane, takie jak objawy trądzikopodobne, plamica posteroidowa, zanik naskórka, suchość skóry, nadmierne owłosienie, odbarwienie skóry, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stan zapalny skóry dookoła ust, zapalenie mieszków włosowych, wtórne zakażenia, podrażnienie skóry oraz nieostre widzenie. Poważne skutki uboczne to zahamowanie czynności osi podwzgórze–przysadka–nadnercza, hamowanie wzrostu i rozwoju u dzieci, hiperglikemia, cukromocz, obrzęki, nadciśnienie oraz zmniejszenie odporności. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem.