Menu

Hipomagnezemia

Produkty powiązane z hipomagnezemia
Controloc Control, tabletki dojelitowe, 20 mg
Controloc Control, tabletki dojelitowe, 20 mg
Ortanol Max, kapsułki dojelitowe twarde, 20 mg
Ortanol Max, kapsułki dojelitowe twarde, 20 mg
Famotydyna Ranigast, tabletki, 20 mg
Famotydyna Ranigast, tabletki, 20 mg
Gaviscon lek na zgagę refluks smak, tabletki do rozgryzania i żucia
Gaviscon lek na zgagę refluks smak, tabletki do rozgryzania i żucia
Goprazol Max, kapsułki dojelitowe twarde, 20 mg
Goprazol Max, kapsułki dojelitowe twarde, 20 mg
Helicid Control, kapsułki, 10 mg
Helicid Control, kapsułki, 10 mg
Maalox, tabletki do ssania, 400 mg + 400 mg
Maalox, tabletki do ssania, 400 mg + 400 mg
Polprazol Max, kapsułki, 20 mg
Polprazol Max, kapsułki, 20 mg
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Avilin Gastro, płyn
Avilin Gastro, płyn
Gaviscon, zawiesina doustna, 500 mg + 267 mg + 160 mg/10 ml
Gaviscon, zawiesina doustna, 500 mg + 267 mg + 160 mg/10 ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Maria Bialik
Maria Bialik
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Maciej Birecki
Maciej Birecki
  1. Klacid, 250 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Fromilid 250 – przeciwwskazania
  3. Fromilid 250 – dawkowanie leku
  4. Prazol, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Polprazol, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Zoloft – przeciwwskazania
  7. Atossa, 8 mg – dawkowanie leku
  8. Atossa, 8 mg – stosowanie u dzieci
  9. Tertensif SR – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Gasprid, 10 mg – wskazania – na co działa?
  11. Gasprid, 10 mg – profil bezpieczenstwa
  12. Gasprid, 10 mg – przeciwwskazania
  13. Gasprid, 10 mg – dawkowanie leku
  14. Lanzul, 30 mg – przeciwwskazania
  15. Lanzul, 30 mg – dawkowanie leku
  16. Klacid, 500 mg – przeciwwskazania
  17. Zofran – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Zofran, 4 mg – przeciwwskazania
  19. Zofran, 4 mg – dawkowanie leku
  20. Chlorprothixen Zentiva, 15 mg – profil bezpieczenstwa
  21. Chlorprothixen Zentiva, 15 mg – przeciwwskazania
  22. Sotahexal 80, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Sotahexal 80, 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Sotahexal 160, 160 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Klacid, 250 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Klacid, zawierający klarytromycynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach przed rozpoczęciem leczenia. Klacid zawiera również sacharozę, co może być istotne dla pacjentów z cukrzycą lub nietolerancją niektórych cukrów. Chociaż nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji klarytromycyny z alkoholem, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Fromilid 250 – przeciwwskazania

    Lek Fromilid, zawierający klarytromycynę, nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na klarytromycynę lub inne antybiotyki makrolidowe, stosowania alkaloidów sporyszu, midazolamu doustnego, leków powodujących zaburzenia rytmu serca, oraz w przypadku zaburzeń elektrolitowych, stosowania statyn, lomitapidu, ciężkiej niewydolności wątroby i nerek, zaburzeń rytmu serca i zespołu wydłużonego odstępu QT, oraz stosowania kolchicyny. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fromilid 250 – dawkowanie leku

    Fromilid to antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia i wieku pacjenta. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat zazwyczaj przyjmują 250 mg co 12 godzin, a w cięższych przypadkach 500 mg co 12 godzin. Dzieci poniżej 12 lat powinny stosować zawiesinę doustną. Lek należy połykać w całości, popijając płynem, niezależnie od posiłku. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na klarytromycynę, stosowanie niektórych leków oraz ciężką niewydolność wątroby i nerek. Najczęstsze działania niepożądane to bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty i zaburzenia smaku.

  • Ilustracja poradnika Prazol, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Prazol, zawierający omeprazol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym nelfinawirem, atazanawirem, digoksyną, klopidogrelem, fenytoiną, warfaryną i metotreksatem. Może również wpływać na wyniki badań laboratoryjnych, takich jak stężenie chromograniny A, oraz prowadzić do niedoboru witaminy B12 i hipomagnezemii. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Polprazol, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Polprazol, zawierający omeprazol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym nelfinawirem, atazanawirem, digoksyną, klopidogrelem, ketokonazolem, fenytoiną, warfaryną, takrolimusem i metotreksatem. Może również wchodzić w interakcje z zielem dziurawca zwyczajnego. Jednoczesne przyjmowanie pokarmu nie wpływa na biodostępność omeprazolu. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia omeprazolem.

  • Ilustracja poradnika Zoloft – przeciwwskazania

    Lek Zoloft, zawierający sertralinę, jest stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na sertralinę, stosowanie inhibitorów MAO, jednoczesne stosowanie pimozydu, padaczka, zaburzenia maniakalno-depresyjne, myśli samobójcze, zespół serotoninowy, zmniejszone stężenie sodu we krwi, choroba wątroby, cukrzyca, zaburzenia krzepnięcia krwi, dzieci i młodzież, terapia elektrowstrząsowa, problemy z oczami oraz wydłużony odstęp QT. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Atossa, 8 mg – dawkowanie leku

    Atossa to lek przeciwwymiotny zawierający ondansetron, stosowany w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią oraz operacjami chirurgicznymi. Dawkowanie zależy od przyczyny stosowania leku oraz od wieku i stanu zdrowia pacjenta. Dla dorosłych zalecana dawka to 8 mg przed chemioterapią lub radioterapią, a następnie 8 mg po 12 godzinach. U dzieci dawkowanie zależy od masy ciała lub powierzchni ciała. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie należy przekraczać dawki 8 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ondansetron oraz jednoczesne stosowanie z apomorfiną.

  • Ilustracja poradnika Atossa, 8 mg – stosowanie u dzieci

    Ondansetron (Atossa) jest lekiem przeciwwymiotnym stosowanym w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią i operacjami chirurgicznymi. Jego stosowanie u dzieci wymaga ostrożności i nadzoru lekarza. Alternatywne leki przeciwwymiotne dla dzieci to dimenhydrynat, prometazyna i metoklopramid. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku przeciwwymiotnego u dzieci, należy skonsultować się z lekarzem, aby ocenić ryzyko i korzyści związane z leczeniem oraz monitorować dziecko pod kątem ewentualnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Tertensif SR – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tertensif SR, zawierający indapamid, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym czerwoną wysypkę, reakcje alergiczne, małe stężenie potasu we krwi, wymioty, zmęczenie, ból głowy, obrzęk naczynioruchowy, ciężkie reakcje skórne, zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, encefalopatię wątrobową, zapalenie wątroby, osłabienie mięśni, omdlenie, nasilenie objawów tocznia rumieniowatego układowego, reakcje uczuleniowe na światło, krótkowzroczność, zamazane widzenie, pogorszenie widzenia lub ból oczu oraz zmiany w wynikach badań laboratoryjnych. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Gasprid, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Gasprid to lek stosowany w leczeniu ostrego i ciężkiego zaostrzenia objawowego przewlekłego idiopatycznego lub występującego w przebiegu cukrzycy opóźnienia opróżniania żołądka. Przeznaczony jest wyłącznie dla dorosłych pacjentów, u których inne metody leczenia okazały się nieskuteczne. Zalecana dawka wynosi 10 mg trzy do czterech razy na dobę, maksymalnie 40 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, jednoczesne przyjmowanie leków wydłużających odstęp QT, hipokaliemię, hipomagnezemię, bradykardię, niewyrównaną niewydolność krążenia, wrodzone wydłużenie odstępu QT oraz nietolerancję fruktozy. Możliwe działania niepożądane to m.in. kurcze brzucha, burczenie w brzuchu, biegunka, nadwrażliwość, bóle głowy, zawroty głowy, częste oddawanie moczu, drgawki, ginekomastia, mlekotok, zaburzenia czynności wątroby oraz skurcz…

  • Ilustracja poradnika Gasprid, 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Gasprid to lek stosowany w leczeniu opóźnienia opróżniania żołądka. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących piersią. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale może nasilać działanie alkoholu. U seniorów nie ma potrzeby zmiany dawkowania, ale u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby zaleca się zmniejszenie dawki dobowej o połowę.

  • Ilustracja poradnika Gasprid, 10 mg – przeciwwskazania

    Gasprid to lek stosowany w leczeniu opóźnienia opróżniania żołądka, ale istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania. Nie należy go stosować u pacjentów uczulonych na cyzapryd lub inne składniki leku, przyjmujących leki przeciwgrzybicze, antybiotyki makrolidowe, leki przeciw wirusowi HIV, nefazodon, leki przeciwarytmiczne, niektóre antybiotyki pochodne chinolonów, trój- i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, niektóre leki przeciwhistaminowe. Gasprid jest również przeciwwskazany u pacjentów z bradykardią, znacznymi zaburzeniami rytmu serca, niewyrównaną niewydolnością krążenia, wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, hipokaliemią, hipomagnezemią, nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy oraz organicznymi niedrożnościami przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Gasprid, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Gasprid stosuje się w leczeniu opóźnienia opróżniania żołądka. Zalecana dawka to 10 mg trzy do czterech razy na dobę, podawana 15 minut przed posiłkiem. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, jednoczesnego stosowania niektórych leków, niedoboru potasu lub magnezu, bradykardii, zaburzeń rytmu, niewyrównanej niewydolności krążenia oraz wrodzonego wydłużenia odstępu QT. Gasprid może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania innych leków. Do najczęstszych działań niepożądanych należą kurcze brzucha, burczenie w brzuchu, biegunka, nadwrażliwość, bóle głowy, ginekomastia i mlekotok.

  • Ilustracja poradnika Lanzul, 30 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Lanzul obejmują nadwrażliwość na lanzoprazol, ciężką chorobę wątroby oraz jednoczesne stosowanie z inhibitorami proteazy HIV. Środki ostrożności obejmują wykluczenie nowotworu złośliwego, monitorowanie wchłaniania witaminy B12, ryzyko hipomagnezemii, osteoporozy oraz ciężkich reakcji skórnych. Pacjenci powinni być świadomi tych przeciwwskazań i środków ostrożności oraz skonsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Lanzul, 30 mg – dawkowanie leku

    Lanzul to lek zawierający lanzoprazol, który zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Dawkowanie leku zależy od rodzaju schorzenia, np. 30 mg raz na dobę przez 2 tygodnie w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy. Lek należy przyjmować rano, co najmniej 30 minut przed posiłkiem. W przypadku zapomnienia dawki, należy ją przyjąć jak najszybciej, ale nie podwajać dawki. Przedawkowanie wymaga monitorowania stanu pacjenta. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 500 mg – przeciwwskazania

    Lek Klacid, zawierający klarytromycynę, nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na klarytromycynę lub inne antybiotyki makrolidowe, stosowania alkaloidów sporyszu, leków mogących powodować zaburzenia rytmu serca, niektórych innych leków, zaburzeń elektrolitowych, stosowania statyn, ciężkiej niewydolności wątroby i nerek, zaburzeń rytmu serca w wywiadzie, stosowania kolchicyny oraz lomitapidu. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Zofran – działania niepożądane i skutki uboczne

    Zofran, zawierający ondansetron, jest lekiem przeciwwymiotnym stosowanym w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, uczucie gorąca, zaparcia oraz podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt częste działania obejmują czkawkę, obniżenie ciśnienia krwi, zbyt wolne bicie serca, ból w klatce piersiowej, drgawki, nietypowe ruchy ciała oraz zmiany wyników badań czynności wątroby. Rzadkie działania to zawroty głowy, niewyraźne widzenie i zaburzenia rytmu serca. Bardzo rzadkie działania obejmują rozległą wysypkę z pęcherzami oraz przemijający zanik widzenia. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i zgłosić się po pomoc medyczną.

  • Ilustracja poradnika Zofran, 4 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Zofran obejmują jednoczesne stosowanie z apomorfiną oraz nadwrażliwość na ondansetron. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku uczulenia na podobne leki, choroby wątroby, niedrożności jelit oraz ryzyka wydłużenia odstępu QT. Zofran może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna, tramadol oraz leki z grupy SSRI i SNRI. Stosowanie leku w ciąży i podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane.

  • Ilustracja poradnika Zofran, 4 mg – dawkowanie leku

    Zofran to lek przeciwwymiotny stosowany w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią oraz operacjami chirurgicznymi. Dawkowanie zależy od rodzaju leczenia i grupy pacjentów. Dorośli przyjmują 8 mg przed chemioterapią/radioterapią, powtarzając dawkę po 12 godzinach. Dzieci i młodzież otrzymują lek dożylnie przed chemioterapią, a doustnie po 12 godzinach. U osób starszych dawkowanie nie ulega zmianie. Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przekraczać 8 mg na dobę. W przypadku nudności i wymiotów pooperacyjnych zaleca się 16 mg na godzinę przed operacją. W razie przedawkowania zaleca się monitorowanie EKG i leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Chlorprothixen Zentiva, 15 mg – profil bezpieczenstwa

    Chlorprothixen Zentiva jest lekiem neuroleptycznym stosowanym w leczeniu psychoz i zaburzeń lękowych. Kobiety karmiące mogą stosować lek, ale zaleca się obserwację niemowlęcia. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku leczenia. Spożywanie alkoholu podczas stosowania leku jest niewskazane. Seniorzy są bardziej narażeni na niedociśnienie ortostatyczne i mózgowo-naczyniowe zdarzenia niepożądane. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek ostrożnie.

  • Ilustracja poradnika Chlorprothixen Zentiva, 15 mg – przeciwwskazania

    Chlorprothixen Zentiva nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, z zapaścią krążeniową, zaburzeniami świadomości, zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, wydłużeniem odstępu QT, hipokaliemią, hipomagnezemią, guzem chromochłonnym, nowotworem prolaktynozależnym, ciężkim niedociśnieniem, chorobą Parkinsona, chorobami układu krążenia, nadczynnością tarczycy, zaburzeniami oddawania moczu, zwężeniem odźwiernika, niedrożnością jelit, chorobą alkoholową oraz ciężkimi zaburzeniami układu oddechowego.

  • Ilustracja poradnika Sotahexal 80, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    SotaHEXAL może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwarytmicznymi, wydłużającymi odstęp QT, antagonistami wapnia, lekami moczopędnymi usuwającymi potas oraz insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi. Może również wchodzić w interakcje z pokarmami i wpływać na wyniki niektórych badań diagnostycznych. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Sotahexal 80, 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    SotaHEXAL to lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak lęk, zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca, ból brzucha i inne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia. Regularne wizyty kontrolne są kluczowe dla bezpiecznego stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Sotahexal 160, 160 mg – wskazania – na co działa?

    SotaHEXAL to lek przeciwarytmiczny stosowany w leczeniu nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza częstoskurczu komorowego. Lek wymaga ostrożnego dawkowania i monitorowania, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, niewydolnością serca lub po zawale mięśnia sercowego. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na sotalol, wrodzony lub nabyty zespół wydłużonego odstępu QT oraz przewlekłą obturacyjną chorobę dróg oddechowych. Ważne jest, aby nie przerywać nagle stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.