Menu

Hipomagnezemia

Produkty powiązane z hipomagnezemia
Controloc Control, tabletki dojelitowe, 20 mg
Controloc Control, tabletki dojelitowe, 20 mg
Ortanol Max, kapsułki dojelitowe twarde, 20 mg
Ortanol Max, kapsułki dojelitowe twarde, 20 mg
Famotydyna Ranigast, tabletki, 20 mg
Famotydyna Ranigast, tabletki, 20 mg
Gaviscon lek na zgagę refluks smak, tabletki do rozgryzania i żucia
Gaviscon lek na zgagę refluks smak, tabletki do rozgryzania i żucia
Goprazol Max, kapsułki dojelitowe twarde, 20 mg
Goprazol Max, kapsułki dojelitowe twarde, 20 mg
Helicid Control, kapsułki, 10 mg
Helicid Control, kapsułki, 10 mg
Maalox, tabletki do ssania, 400 mg + 400 mg
Maalox, tabletki do ssania, 400 mg + 400 mg
Polprazol Max, kapsułki, 20 mg
Polprazol Max, kapsułki, 20 mg
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Avilin Gastro, płyn
Avilin Gastro, płyn
Gaviscon, zawiesina doustna, 500 mg + 267 mg + 160 mg/10 ml
Gaviscon, zawiesina doustna, 500 mg + 267 mg + 160 mg/10 ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Maria Bialik
Maria Bialik
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Maciej Birecki
Maciej Birecki
  1. Lanzul S, 15 mg – profil bezpieczenstwa
  2. Lanzul S, 15 mg – przeciwwskazania
  3. Lanzul S, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Indapen, 2,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Controloc, 40 mg – przeciwwskazania
  6. Controloc, 40 mg – dawkowanie leku
  7. Prenome, 20 mg – profil bezpieczenstwa
  8. Prenome, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Helicid Control, 10 mg – przeciwwskazania
  10. Helicid Control, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Controloc 20, 20 mg – wskazania – na co działa?
  12. Controloc 20, 20 mg – przeciwwskazania
  13. Controloc 20, 20 mg – dawkowanie leku
  14. Gasec-20 Gastrocaps, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Helicid 20, 20 mg – skład leku
  16. Sandimmun Neoral, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Klacid, 250 mg – wskazania – na co działa?
  18. Klacid, 250 mg – profil bezpieczenstwa
  19. Klacid, 250 mg – przeciwwskazania
  20. Klacid Uno, 500 mg – przeciwwskazania
  21. Klacid Uno, 500 mg – dawkowanie leku
  22. Davercin, 150 mg/5 ml – przeciwwskazania
  23. Davercin, 150 mg/5 ml – dawkowanie leku
  24. Klacid, 250 mg/5 ml – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Lanzul S, 15 mg – profil bezpieczenstwa

    Lanzul S nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią z powodu braku danych o przenikaniu do mleka matki. Może powodować zawroty głowy, zaburzenia równowagi, zmęczenie i zaburzenia widzenia, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Alkohol może nasilać objawy chorób leczonych lanzoprazolem. U seniorów konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki i regularne kontrole. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie wymagają modyfikacji dawki, ale istnieje ryzyko ostrego cewkowo-śródmiąższowego zapalenia nerek. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki o 50% i regularne kontrole.

  • Ilustracja poradnika Lanzul S, 15 mg – przeciwwskazania

    Lanzul S, zawierający lanzoprazol, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu schorzeń żołądkowo-jelitowych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ciężką chorobę wątroby. Środki ostrożności to m.in. wykluczenie nowotworu złośliwego, monitorowanie wchłaniania witaminy B12, kontrola stężenia magnezu oraz unikanie zakażeń żołądkowo-jelitowych. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym inhibitorami proteazy HIV, metotreksatem, ketokonazolem, itrakonazolem, digoksyną, warfaryną, teofiliną, takrolimusem, fluwoksaminą oraz sukralfatem i lekami zobojętniającymi kwas solny.

  • Ilustracja poradnika Lanzul S, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lanzul S to lek stosowany w leczeniu schorzeń przewodu pokarmowego, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to bóle głowy, zawroty głowy, biegunki, zaparcia, bóle brzucha, nudności, wymioty, wiatry, suchość lub ból w obrębie jamy ustnej lub gardła, łagodne polipy żołądka, zmiany wyników badań enzymów wątrobowych, wysypka skórna, świąd skóry oraz zmęczenie. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak czerwonawe plamy na skórze, łuszczenie się skóry, owrzodzenia jamy ustnej, wysoka temperatura ciała, powiększone węzły chłonne, obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w przełykaniu, pokrzywka i trudności w oddychaniu, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z…

  • Ilustracja poradnika Indapen, 2,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Indapen, lek moczopędny stosowany w leczeniu nadciśnienia, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak sole litu, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwpsychotyczne, NLPZ, inhibitory ACE, glikozydy naparstnicy, metformina, cyklosporyna i takrolimus. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak środki cieniujące zawierające jod i wapń. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale możliwe jest nasilenie działania hipotensyjnego.

  • Ilustracja poradnika Controloc, 40 mg – przeciwwskazania

    Controloc to lek stosowany w leczeniu chorób żołądka i jelit związanych z wydzielaniem kwasu solnego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na pantoprazol i inne inhibitory pompy protonowej. Środki ostrożności obejmują monitorowanie czynności wątroby, unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami proteazy HIV, ryzyko złamań kości, hipomagnezemii, ciężkich skórnych reakcji niepożądanych oraz wpływ na wyniki badań laboratoryjnych.

  • Ilustracja poradnika Controloc, 40 mg – dawkowanie leku

    Controloc, zawierający pantoprazol, jest stosowany w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Zalecana dawka to 40 mg na dobę, a w przypadku zespołu Zollingera-Ellisona dawka początkowa wynosi 80 mg na dobę. Lek podawany jest dożylnie przez personel medyczny. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, w podeszłym wieku oraz dzieci, mogą wymagać dostosowania dawkowania. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, podstawione benzoimidazole lub substancje pomocnicze.

  • Ilustracja poradnika Prenome, 20 mg – profil bezpieczenstwa

    Bezpieczeństwo stosowania leku Prenome, zawierającego omeprazol, jest kluczowe dla różnych grup pacjentów. Omeprazol przenika do mleka matki, ale jego wpływ na dziecko jest mało prawdopodobny. Stosowanie leku nie powinno wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, ale możliwe są zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. U seniorów nie jest konieczna zmiana dawkowania, ale zaleca się regularne monitorowanie stanu zdrowia. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna zmiana dawkowania, ale powinni być monitorowani. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki do 10-20 mg na dobę.

  • Ilustracja poradnika Prenome, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Prenome, zawierający omeprazol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak ketokonazol, digoksyna, diazepam, fenytoina, warfaryna, ryfampicyna, atazanawir, takrolimus, dziurawiec, cylostazol, sakwinawir, klopidogrel i metotreksat. Może również wpływać na wchłanianie witaminy B12 i magnezu. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania.

  • Ilustracja poradnika Helicid Control, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Helicid Control, zawierający omeprazol, jest stosowany w leczeniu refluksu żołądkowo-przełykowego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na omeprazol lub jednoczesnego stosowania z nelfinawirem. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku nieuzasadnionej utraty masy ciała, bólu żołądka, wymiotów krwią, czarnych stolców, biegunki, przebytego owrzodzenia żołądka, żółtaczki lub wieku powyżej 55 lat. Helicid Control może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Helicid Control, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Helicid Control, zawierający omeprazol, stosowany jest w leczeniu refluksu żołądkowo-przełykowego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, biegunkę, ból żołądka, zaparcia, gazy, nudności, wymioty oraz łagodne polipy żołądka. Rzadziej mogą wystąpić obrzęk stóp i kostek, bezsenność, zawroty głowy, uczucie mrowienia, uczucie senności, zmiany w wynikach badań czynnościowych wątroby, wysypka skórna oraz ogólne złe samopoczucie. Bardzo rzadko mogą pojawić się zmiany w morfologii krwi, agresja, omamy, ciężkie zaburzenia dotyczące wątroby, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyna rozpływna martwica naskórka, osłabienie mięśni oraz ginekomastia. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Controloc 20, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Controloc 20 to lek zawierający pantoprazol, który zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Jest stosowany w leczeniu objawowej postaci choroby refluksowej przełyku, długotrwałym leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz zapobieganiu owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy u pacjentów przyjmujących niesteroidowe leki przeciwzapalne. Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Controloc 20, 20 mg – przeciwwskazania

    Controloc 20 to lek stosowany w leczeniu chorób żołądka i jelit związanych z wydzielaniem kwasu solnego. Przed jego stosowaniem należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na składniki leku czy uczulenie na inne inhibitory pompy protonowej. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszelkich schorzeniach, takich jak zaburzenia czynności wątroby, niedobór witaminy B12 czy osteoporoza. Controloc 20 może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Przestrzeganie tych zaleceń pomoże uniknąć potencjalnych ryzyk i zapewni skuteczność leczenia.

  • Ilustracja poradnika Controloc 20, 20 mg – dawkowanie leku

    Controloc 20 to lek stosowany w leczeniu chorób żołądka i jelit związanych z wydzielaniem kwasu solnego. Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę, 1 godzinę przed posiłkiem. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i powyżej w leczeniu objawów choroby refluksowej przełyku, długotrwałym leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz zapobieganiu owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną i uczulenie na inne inhibitory pompy protonowej. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o zaburzeniach czynności wątroby, stosowaniu NLPZ, niedoborze witaminy B12, osteoporozie oraz reakcjach skórnych.

  • Ilustracja poradnika Gasec-20 Gastrocaps, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Gasec-20 Gastrocaps (omeprazol) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym nelfinawirem, atazanawirem, digoksyną, klopidogrelem, ketokonazolem, itrakonazolem, fenytoiną, warfaryną i metotreksatem. Może również wpływać na wchłanianie witaminy B12, zwiększać stężenie chromograniny A i prowadzić do hipomagnezemii. Nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się jego unikanie.

  • Ilustracja poradnika Helicid 20, 20 mg – skład leku

    Helicid 20 to lek zawierający omeprazol, który zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Lek stosowany jest w leczeniu choroby refluksowej przełyku, wrzodów żołądka i dwunastnicy oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sacharoza, laktoza i hypromeloza. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych działań niepożądanych oraz sposobu przechowywania leku.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Sandimmun Neoral może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, sercowymi, metoklopramidem, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, danazolem, lekami na dnę, kwasem cholowym, inhibitorami proteazy, imatynibem, kolchicyną, telaprewirem, kannabidiolem, barbituranami, lekami przeciwdrgawkowymi, oktreotydem, lekami przeciwbakteryjnymi, orlistatem, zielem dziurawca, tyklopidyną, bozentanem i terbinafiną. Może również wchodzić w interakcje z grejpfrutem, sokiem grejpfrutowym oraz alkoholem. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach oraz unikali spożywania grejpfruta i alkoholu podczas leczenia. Regularne badania kontrolne są kluczowe dla monitorowania stężenia cyklosporyny we krwi i dostosowywania dawki w razie potrzeby.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 250 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Klacid, zawierający klarytromycynę, jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia zębów i jamy ustnej, zakażenia wywołane przez mykobakterie, zapobieganie zakażeniom MAC oraz zakażenia Helicobacter pylori. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia i wieku pacjenta. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na klarytromycynę, jednoczesnego stosowania z niektórymi lekami, wydłużenia odstępu QT, zaburzeń elektrolitowych oraz ciężkiej niewydolności wątroby z niewydolnością nerek.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 250 mg – profil bezpieczenstwa

    Klacid, zawierający klarytromycynę, jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Kobiety karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii, ponieważ klarytromycyna przenika do mleka ludzkiego. Lek może powodować zawroty głowy i dezorientację, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Spożywanie alkoholu podczas terapii może nasilać działania niepożądane. U seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może być konieczne dostosowanie dawki. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni stosować lek z ostrożnością, a w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby stosowanie klarytromycyny jest przeciwwskazane.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 250 mg – przeciwwskazania

    Klacid, zawierający klarytromycynę, nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na antybiotyki makrolidowe, stosujące alkaloidy sporyszu, leki mogące powodować zaburzenia rytmu serca, midazolam doustny, kolchicynę, lowastatynę, symwastatynę oraz lomitapid. Przeciwwskazania obejmują również pacjentów z hipokaliemią, hipomagnezemią, ciężką niewydolnością wątroby ze współistniejącą niewydolnością nerek oraz z historią zaburzeń rytmu serca. Skonsultuj się z lekarzem, jeśli masz wątpliwości dotyczące stosowania leku Klacid.

  • Ilustracja poradnika Klacid Uno, 500 mg – przeciwwskazania

    Klacid Uno, zawierający klarytromycynę, jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na klarytromycynę, ciężka niewydolność nerek, jednoczesne stosowanie niektórych leków, zaburzenia elektrolitowe, ciężka niewydolność wątroby oraz zaburzenia rytmu serca. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszystkie potencjalne zagrożenia. Ważne jest również monitorowanie stanu zdrowia podczas stosowania leku oraz zgłaszanie wszelkich niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Klacid Uno, 500 mg – dawkowanie leku

    Klacid Uno to antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Zalecana dawka dla dorosłych to 500 mg raz na dobę, w ciężkich zakażeniach do 1000 mg raz na dobę. Dzieci powyżej 12 lat stosują dawki jak dorośli, a dzieci poniżej 12 lat powinny stosować zawiesinę doustną. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na klarytromycynę, ciężką niewydolność nerek, jednoczesne stosowanie niektórych leków, hipokaliemię, hipomagnezemię, ciężką niewydolność wątroby ze współistniejącą niewydolnością nerek oraz zaburzenia rytmu serca. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić wszelkie wątpliwości z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Davercin, 150 mg/5 ml – przeciwwskazania

    Davercin, zawierający cykliczny węglan erytromycyny, jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują uczulenie na składniki leku, ciężką niewydolność wątroby, interakcje lekowe z określonymi lekami (np. lowastatyna, symwastatyna, terfenadyna), zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia) oraz zaburzenia sercowe (np. częstoskurcz komorowy, torsades de pointes). Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Davercin, 150 mg/5 ml – dawkowanie leku

    Davercin to antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie dla dorosłych wynosi zazwyczaj 750 mg początkowo, a następnie 525 mg co 12 godzin. Dla dzieci dawka początkowa to 30 mg/kg masy ciała, a następnie 15 mg/kg co 12 godzin. Lek należy podawać na czczo, 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku. Przed każdym pobraniem zawiesinę należy energicznie wstrząsnąć. W przypadku przedawkowania objawy mogą obejmować nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha oraz zaburzenia słuchu. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia zbyt wcześnie, nawet jeśli pacjent poczuje się lepiej.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 250 mg/5 ml – przeciwwskazania

    Klacid, zawierający klarytromycynę, jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują uczulenie na klarytromycynę lub inne antybiotyki makrolidowe, stosowanie alkaloidów sporyszu lub midazolamu doustnego, stosowanie leków mogących powodować zaburzenia rytmu serca, zaburzenia elektrolitowe, ciężką niewydolność wątroby ze współistniejącą niewydolnością nerek, zaburzenia rytmu serca w wywiadzie rodzinnym, stosowanie kolchicyny oraz lomitapidu. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, aby uniknąć poważnych działań niepożądanych.