Menu

Guz neuroendokrynny

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Malwina Krause
Malwina Krause
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Contix ZRD, 20 mg – przeciwwskazania
  2. Panprazox, 20 mg – przeciwwskazania
  3. Zulbex, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Zulbex, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Ultop, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Nolpaza, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Cyclaid, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Emanera, 40 mg – przeciwwskazania
  9. Pantoprazol Towa Pharmaceutical Europe, 40 mg – wskazania – na co działa?
  10. Pantoprazol Towa Pharmaceutical Europe, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Pantoprazol Towa Pharmaceutical Europe, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Pantoprazol Towa Pharmaceutical Europe, 20 mg – przeciwwskazania
  13. Stomezul, 40 mg – przeciwwskazania
  14. Stomezul, 20 mg – przeciwwskazania
  15. Anesteloc Max, 20 mg – przeciwwskazania
  16. Pantopraz 40 mg – przeciwwskazania
  17. Polprazol, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Panrazol, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Panrazol, 40 mg – przeciwwskazania
  20. Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki, 10-37 MBq/ml – przeciwwskazania
  21. Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki, 10-37 MBq/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki, 10-37 MBq/ml – stosowanie u dzieci
  23. Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki, 10-37 MBq/ml
  24. Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki, 10-37 MBq/ml – skład leku
  • Ilustracja poradnika Contix ZRD, 20 mg – przeciwwskazania

    Contix ZRD to lek stosowany w leczeniu objawów choroby refluksowej przełyku. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na pantoprazol oraz stosowanie inhibitorów proteazy wirusa HIV. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku przewlekłej zgagi, wieku powyżej 55 lat, choroby wrzodowej, problemów z wątrobą, planowanych badań endoskopowych, reakcji skórnych na podobne leki oraz planowanych badań krwi na stężenie chromograniny A. Contix ZRD może wchodzić w interakcje z inhibitorami proteazy wirusa HIV, ketokonazolem, warfaryną, fenprokumonem oraz metotreksatem.

  • Lek Panprazox, zawierający pantoprazol, jest stosowany w leczeniu chorób żołądka i jelit związanych z wydzielaniem kwasu solnego. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na pantoprazol lub inne składniki leku, poważnych problemów z wątrobą, niedoboru witaminy B12, stosowania inhibitorów proteazy HIV, osteoporozy, planowania specyficznych badań krwi, reakcji skórnych na podobne leki oraz w przypadku wystąpienia poważnych objawów, takich jak niezamierzona utrata masy ciała, powtarzające się wymioty, krwawe wymioty, krew w kale, problemy z połykaniem, bladość i osłabienie, ból w klatce piersiowej, ból brzucha lub ciężka biegunka.

  • Interakcje leku Zulbex (rabeprazol) mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo stosowania innych leków, takich jak ketokonazol, itrakonazol, atazanawir i metotreksat. Zulbex może również wpływać na wchłanianie witaminy B12 oraz wyniki badań na stężenie chromograniny A. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność w jego spożywaniu podczas leczenia Zulbexem.

  • Zulbex, zawierający rabeprazol, może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak ketokonazol, itrakonazol, atazanawir i metotreksat. Może również wpływać na wchłanianie witaminy B12 i stężenie chromograniny A. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Przed rozpoczęciem leczenia Zulbexem należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ultop, zawierający omeprazol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak nelfinawir, atazanawir, digoksyna, klopidogrel, ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, erlotynib, fenytoina, takrolimus i metotreksat. Może również wpływać na wchłanianie witaminy B12 i stężenie chromograniny A. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Lek Nolpaza, zawierający pantoprazol, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak ketokonazol, warfaryna, inhibitory proteazy HIV i metotreksat. Może również wpływać na wyniki badań laboratoryjnych, takich jak stężenie chromograniny A (CgA). Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Nolpazą.

  • Lek Cyclaid, zawierający cyklosporynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, lekami na serce, metoklopramidem, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, danazolem, lekami na dnę, kwasem cholowym, inhibitorami proteazy, imatynibem, kolchicyną, telaprewirem, kannabidiolem, barbituranami, lekami przeciwdrgawkowymi, oktreotydem, lekami przeciwbakteryjnymi, orlistatem, zielem dziurawca, tyklopidyną, bozentanem, terbinafiną, lekami przeciwbakteryjnymi, lekami przeciwgrzybiczymi, trymetoprymem, melfalanem, inhibitorami H2, takrolimusem, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, fibratami, nifedypiną, digoksyną i statynami. Cyklosporyna może również wchodzić w interakcje z grejpfrutem i sokiem grejpfrutowym. Lek zawiera etanol, co może mieć wpływ na pacjentów z problemami związanymi z alkoholem, padaczką, chorobami wątroby, kobietami w ciąży oraz karmiącymi piersią.

  • Lek Emanera, zawierający ezomeprazol, jest skuteczny w leczeniu schorzeń przewodu pokarmowego, ale ma pewne przeciwwskazania i wymaga zachowania środków ostrożności. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ezomeprazol i inne inhibitory pompy protonowej oraz jednoczesne stosowanie nelfinawiru. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z ciężką chorobą wątroby, nerek, niedoborem witaminy B12 oraz osób, które miały reakcje skórne na podobne leki. Przed rozpoczęciem leczenia Emanerą, zawsze warto skonsultować się z lekarzem.

  • Pantogen to lek stosowany w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, eradykacji Helicobacter pylori, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Zalecane dawkowanie zależy od schorzenia i wynosi od 1 do 2 tabletek dziennie. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na pantoprazol lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić to z lekarzem w przypadku ciężkiej choroby wątroby, zmniejszonych zasobów witaminy B12, stosowania inhibitorów proteazy HIV oraz wystąpienia reakcji skórnych. Pantogen może wpływać na skuteczność innych leków, takich jak ketokonazol, warfaryna, atazanawir, metotreksat, fluwoksamina, ryfampicyna i ziele dziurawca.

  • Pantogen, zawierający pantoprazol, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak ketokonazol, warfaryna, inhibitory proteazy HIV, metotreksat, fluwoksamina, ryfampicyna i ziele dziurawca zwyczajnego. Może również wpływać na wchłanianie witaminy B12 i chromograniny A. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Pantogen, zawierający pantoprazol, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak ketokonazol, inhibitory proteazy HIV, warfaryna, metotreksat, fluwoksamina, ryfampicyna i ziele dziurawca zwyczajnego. Może również wpływać na wchłanianie witaminy B12 i wyniki badań poziomu chromograniny A. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Przed rozpoczęciem nowego leczenia zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Lek Pantogen, zawierający pantoprazol, jest stosowany w leczeniu chorób żołądka i jelit związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, ciężkie choroby wątroby, niedobór witaminy B12, stosowanie inhibitorów proteazy HIV, reakcje skórne, planowane badania krwi, objawy alarmowe, długotrwałe stosowanie oraz interakcje z innymi lekami. W okresie ciąży i karmienia piersią lek należy stosować tylko w przypadku konieczności. Pacjenci powinni być regularnie monitorowani przez lekarza.

  • Stomezul to lek stosowany w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Nie należy go stosować w przypadku alergii na ezomeprazol lub inne inhibitory pompy protonowej oraz podczas przyjmowania nelfinawiru. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby lub nerek. Stomezul może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Stomezul, zawierający ezomeprazol, nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na ezomeprazol lub inne leki z grupy inhibitorów pompy protonowej oraz przez pacjentów przyjmujących nelfinawir. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby lub nerek, planowanego badania krwi na chromograninę A oraz wcześniejszych reakcji skórnych na podobne leki. Stomezul może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Lek Anesteloc Max, zawierający pantoprazol, jest stosowany w leczeniu objawów choroby refluksowej przełyku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na pantoprazol i stosowanie inhibitorów proteazy wirusa HIV. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma długotrwałe objawy zgagi, jest w wieku powyżej 55 lat, ma historię chorób żołądka, problemy z wątrobą lub inne ciężkie dolegliwości. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak inhibitory proteazy wirusa HIV, ketokonazol, warfaryna, fenprokumon i metotreksat.

  • Pantopraz 40 mg jest lekiem stosowanym w leczeniu chorób żołądka i jelit, ale ma swoje przeciwwskazania i wymaga zachowania środków ostrożności. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku lub inne inhibitory pompy protonowej. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby, stosujący NLPZ, mający niedobór witaminy B12, przyjmujący atazanawir, lub mający reakcje skórne na podobne leki, powinni skonsultować się z lekarzem. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do hipomagnezemii i zwiększać ryzyko złamań kości.

  • Polprazol, zawierający omeprazol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak nelfinawir, atazanawir, digoksyna, klopidogrel, ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, fenytoina, takrolimus i metotreksat. Może również wpływać na wchłanianie witaminy B12 i magnezu oraz zwiększać stężenie chromograniny A. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Panrazol może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak ketokonazol, warfaryna, atazanawir, metotreksat, fluwoksamina, ryfampicyna i ziele dziurawca zwyczajnego. Może również wpływać na wchłanianie witaminy B12 i magnezu. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia Panrazolem.

  • Panrazol to lek stosowany w leczeniu chorób żołądka i jelit związanych z nadmiernym wytwarzaniem kwasu solnego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na pantoprazol i uczulenie na inne inhibitory pompy protonowej. Środki ostrożności obejmują zaburzenia czynności wątroby, niedobór witaminy B12, stosowanie inhibitorów proteazy HIV, osteoporozę, hipomagnezemię, reakcje skórne oraz planowane badania krwi. Potencjalne skutki uboczne to m.in. bóle głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności, wymioty, wzdęcia, zaparcia, suchość w jamie ustnej, ból brzucha, wysypka, świąd, uczucie osłabienia, zaburzenia snu, złamania kości, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, pokrzywka, ból stawów, ból mięśni, zmiany masy ciała, obrzęk kończyn, reakcje alergiczne, depresja, powiększenie piersi u…

  • Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) to radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce nowotworowej. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, ciążę, karmienie piersią, krótki oczekiwany czas przeżycia pacjenta oraz niewydolność nerek wymagającą dializoterapii. Względne przeciwwskazania obejmują szybko postępującą niewydolność nerek, uszkodzenie szpiku kostnego, nieakceptowane ryzyko medyczne związane z izolacją chorego oraz ciężkie przypadki nietrzymania moczu. Należy również zachować ostrożność w przypadku ryzyka skażeń promieniotwórczych, hospitalizacji, przestrzegania podstawowych zasad higieny oraz zwiększenia ilości spożywanych płynów.

  • Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) to radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce nowotworowej. Najczęstsze działania niepożądane to tachykardia, wymioty, bóle brzucha oraz reakcje skórne. Czynniki ryzyka obejmują niewydolność nerek, uszkodzenie szpiku kostnego i nietrzymanie moczu. Leki takie jak nifedypina, rezerpina, labetalol, kokaina oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą wpływać na skuteczność MIBG-131 I. Przedawkowanie jest mało prawdopodobne, ale w razie wystąpienia objawów nadciśnienia należy podać fentolaminę i propranolol.

  • Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) jest radiofarmaceutykiem stosowanym w diagnostyce nowotworowej, ale jego stosowanie u dzieci wymaga ostrożności. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciążę, karmienie piersią oraz stosowanie u wcześniaków i noworodków. Alternatywne leki to octreotyd, lanreotyd oraz radioaktywny jod-123.

  • Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) to radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce nowotworowej, który zawiera promieniotwórczy izotop jodu-131. Preparat podawany jest dożylnie w celu wykrywania i oceny guzów neuroendokrynnych, takich jak guz chromochłonny czy nerwiak zarodkowy. Dawkowanie zależy od typu badania i ustalane jest indywidualnie przez lekarza. Lek może powodować działania niepożądane, w tym nudności i reakcje alergiczne. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z określonymi przeciwwskazaniami, takimi jak ciąża czy niewydolność nerek. Przechowywanie leku wymaga przestrzegania przepisów dotyczących substancji promieniotwórczych.

  • Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) to radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce nowotworowej. Zawiera promieniotwórczy izotop jodu-131 oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak alkohol benzylowy, sodu chlorek, siarczan meta-jodobenzyloguanidyny, sodu pirosiarczyn, miedzi (II) siarczan pięciowodny, sodu octan trójwodny, kwas octowy i woda do wstrzykiwań. Lek jest podawany dożylnie i wymaga specjalnych środków ostrożności ze względu na promieniowanie jonizujące. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, ciążę, karmienie piersią oraz niewydolność nerek wymagającą dializoterapii.