Menu

Dihydroergotamina

Produkty powiązane z dihydroergotamina
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Cinie 100, tabletki, 100 mg
Cinie 100, tabletki, 100 mg
Cinie 50, tabletki, 50 mg
Cinie 50, tabletki, 50 mg
Dihydroergotamini Filofarm, krople, 2 mg/g
Dihydroergotamini Filofarm, krople, 2 mg/g
Efferalgan, tabletki musujące, 500 mg
Efferalgan, tabletki musujące, 500 mg
Ergotaminum Filofarm, tabletki drażowane, 1 mg
Ergotaminum Filofarm, tabletki drażowane, 1 mg
Etopiryna Extra, tabletki, 250 mg + 200 mg + 50 mg
Etopiryna Extra, tabletki, 250 mg + 200 mg + 50 mg
Etopiryna, tabletki, 300 mg + 100 mg + 50 mg
Etopiryna, tabletki, 300 mg + 100 mg + 50 mg
Excedrin Migrastop, tabletki, 250 mg + 250 mg + 65 mg
Excedrin Migrastop, tabletki, 250 mg + 250 mg + 65 mg
IBUM Express Forte, kapsułki miękkie, 400 mg
IBUM Express Forte, kapsułki miękkie, 400 mg
Ibuprom, tabletki, 200 mg
Ibuprom, tabletki, 200 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Mononit 20, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Mononit 40 – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Mononit 10, 10 mg – przeciwwskazania
  4. Mononit 10, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Mono Mack Depot – przeciwwskazania
  6. Mono Mack Depot – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Klacid, 500 mg – przeciwwskazania
  8. Klacid, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Klacid, 125 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Klacid, 125 mg/5 ml – wskazania – na co działa?
  11. Klacid, 125 mg/5 ml – przeciwwskazania
  12. Gutron, 2,5 mg – stosowanie w ciąży
  13. Erythromycinum Intravenosum TZF, 300 mg – przeciwwskazania
  14. Erythromycinum Intravenosum TZF, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Ergotaminum Filofarm, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Effortil, 7,5 mg/g – wskazania – na co działa?
  17. Effortil, 7,5 mg/g – przeciwwskazania
  18. Effortil, 7,5 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Effox long 50 – przeciwwskazania
  20. Effox long 50 – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Dihydroergotaminum Filofarm, 2 mg/g
  22. Dihydroergotaminum Filofarm, 2 mg/g – wskazania – na co działa?
  23. Dihydroergotaminum Filofarm, 2 mg/g – profil bezpieczenstwa
  24. Dihydroergotaminum Filofarm, 2 mg/g – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Mononit 20, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami 5-fosfodiesterazy, riociguatem, dihydroergotaminą, beta-adrenolitykami, lekami moczopędnymi, antagonistami wapnia, inhibitorami konwertazy angiotensyny, neuroleptykami i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. Może również wchodzić w interakcje z alkaloidami sporyszu i sapropteryną. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Mononitem może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi leku. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem nowej terapii i unikać alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Mononit 40 – interakcje z lekami i alkoholem

    Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak inhibitory 5-fosfodiesterazy, riociguat, dihydroergotamina, beta-adrenolityki, leki moczopędne, antagoniści wapnia, inhibitory konwertazy angiotensyny, neuroleptyki i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Może również wchodzić w interakcje z alkaloidami sporyszu i sapropteryną. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Mononitem może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia Mononitem, jeśli przyjmują inne leki, oraz unikać spożywania alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Mononit 10, 10 mg – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Mononit może być niebezpieczne w pewnych sytuacjach zdrowotnych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs, poważne zaburzenia czynności serca, jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy, niskie ciśnienie tętnicze krwi, ciężką hipowolemię, jednoczesne stosowanie riociguatu oraz ciężką niedokrwistość. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć niepożądanych interakcji i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Mononit 10, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym beta-adrenolitykami, inhibitorami konwertazy angiotensyny, neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami na zaburzenia erekcji, riociguatem, dihydroergotaminą, alkaloidami sporyszu oraz sapropteryną. Może również wchodzić w interakcje z alkoholem, co nasila działanie obniżające ciśnienie krwi. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania nowych leków lub spożywaniem alkoholu podczas terapii Mononitem.

  • Ilustracja poradnika Mono Mack Depot – przeciwwskazania

    Mono Mack Depot to lek stosowany w leczeniu stabilnej dławicy piersiowej. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na substancję czynną, ostra niewydolność krążenia, wstrząs kardiogenny, bardzo niskie ciśnienie tętnicze, jednoczesne stosowanie leków na zaburzenia erekcji, uraz głowy, krwawienie wewnątrzczaszkowe, znaczna niedokrwistość oraz jednoczesne stosowanie riocyguatu. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach oraz istniejących schorzeniach.

  • Ilustracja poradnika Mono Mack Depot – interakcje z lekami i alkoholem

    Mono Mack Depot, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami rozszerzającymi naczynia, przeciwnadciśnieniowymi, neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami na zaburzenia erekcji i dihydroergotaminą. Może również wchodzić w interakcje z riocyguatem oraz alkoholem, co może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 500 mg – przeciwwskazania

    Lek Klacid, zawierający klarytromycynę, nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na klarytromycynę lub inne antybiotyki makrolidowe, stosowania alkaloidów sporyszu, leków mogących powodować zaburzenia rytmu serca, tikagreloru, iwabradyny, ranolazyny, kolchicyny, lowastatyny, symwastatyny oraz lomitapidu. Przeciwwskazania obejmują również zaburzenia elektrolitowe, ciężką niewydolność wątroby i nerek oraz zaburzenia rytmu serca w przeszłości.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Klacid, zawierający klarytromycynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Ważne interakcje obejmują leki takie jak alkaloidy sporyszu, astemizol, terfenadyna, cyzapryd, domperydon, pimozyd, statyny, midazolam, kolchicyna, ryfampicyna, ryfapentyna, ryfabutyna, flukonazol, itrakonazol, atazanawir, efawirenz, etrawiryna, newirapina, rytonawir, sakwinawir, zydowudyna, digoksyna, chinidyna, dyzopiramid, werapamil, amlodypina, diltiazem, warfarina, karbamazepina, walproinian, fenytoina, omeprazol, cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, sildenafil, tadalafil, wardenafil, teofilina, tolterodyna, fenobarbital, dziurawiec zwyczajny, sulfonylomocznik, nateglinid, repaglinid, insulina. Klacid może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak hydroksychlorochina, chlorochina i kortykosteroidy. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas…

  • Ilustracja poradnika Klacid, 125 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Klacid, zawierający klarytromycynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Ważne interakcje obejmują leki takie jak alkaloidy sporyszu, astemizol, terfenadyna, cyzapryd, domperydon, pimozyd, statyny, midazolam, kolchicyna, ryfampicyna, flukonazol, digoksyna i warfarina. Klacid może również wchodzić w interakcje z substancjami innymi niż leki, takimi jak sacharoza i dziurawiec zwyczajny. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub objawów niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 125 mg/5 ml – wskazania – na co działa?

    Klacid to antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, ostre zapalenie ucha środkowego, zakażenia skóry i tkanek miękkich oraz zakażenia wywołane przez mykobakterie. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na klarytromycynę, jednoczesne stosowanie niektórych leków, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia elektrolitowe oraz ciężką niewydolność wątroby ze współistniejącą niewydolnością nerek. Możliwe działania niepożądane to bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty, zaburzenia smaku, reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne oraz zaburzenia czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 125 mg/5 ml – przeciwwskazania

    Lek Klacid, zawierający klarytromycynę, nie powinien być stosowany przez pacjentów uczulonych na antybiotyki makrolidowe, stosujących alkaloidy sporyszu, leki mogące powodować zaburzenia rytmu serca, midazolam doustny, kolchicynę, statyny (lowastatyna, symwastatyna) oraz lomitapid. Przeciwwskazania obejmują również pacjentów z hipokaliemią, hipomagnezemią, ciężką niewydolnością wątroby ze współistniejącą niewydolnością nerek oraz z zaburzeniami rytmu serca w wywiadzie.

  • Ilustracja poradnika Gutron, 2,5 mg – stosowanie w ciąży

    Gutron, zawierający chlorowodorek midodryny, jest przeciwwskazany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Alternatywne leki, takie jak fludrokortyzon i dihydroergotamina, mogą być stosowane w leczeniu niedociśnienia ortostatycznego, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem nowego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Erythromycinum Intravenosum TZF, 300 mg – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Erythromycinum Intravenosum TZF jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na erytromycynę, jednoczesnego stosowania niektórych leków, zaburzeń rytmu serca oraz zaburzeń gospodarki elektrolitowej. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszelkich chorobach wątroby, miastenii oraz biegunce. Erytromycyna może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Erythromycinum Intravenosum TZF, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Erythromycinum Intravenosum TZF może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lowastatyną, symwastatyną, astemizolem, terfenadyną, cisaprydem, pimozydem, ergotaminą, dihydroergotaminą, lomitapidem, teofiliną, cyklosporyną, takrolimusem, flukonazolem, ketokonazolem, itrakonazolem, alfentanylem, alprazolamem, triazolamem, midazolamem, metyloprednizolonem, omeprazolem, ryfampicyną, ryfapentyną, ryfabutyną, hydroksychlorochiną, chlorochiną oraz zielem dziurawca. Może również wpływać na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych oraz wyniki badań diagnostycznych. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia erytromycyną.

  • Ilustracja poradnika Ergotaminum Filofarm, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Ergotaminum Filofarm może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym sumatryptanem, dihydroergotaminą, bromokryptyną, kabergoliną, metyzergidem, antybiotykami makrolidowymi, lekami przeciwwirusowymi, lekami antydepresyjnymi, dopaminą i dobutaminą. Może również reagować z tworzywami sztucznymi używanymi w chirurgii. Podczas stosowania leku nie należy pić alkoholu, ponieważ może to nasilać działania niepożądane. Objawy przedawkowania obejmują znużenie, dezorientację, depresję, senność, majaczenie, ciężką duszność, obniżenie lub podwyższenie ciśnienia tętniczego, szybkie i słabe tętno, drętwienie kończyn, utratę przytomności, wstrząs i śmierć.

  • Ilustracja poradnika Effortil, 7,5 mg/g – wskazania – na co działa?

    Effortil jest lekiem stosowanym w leczeniu niedociśnienia tętniczego objawowego lub ortostatycznego. Zalecana dawka to 10-20 kropli trzy razy na dobę dla dorosłych i dzieci powyżej 6 roku życia. Effortil jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością, nadciśnieniem tętniczym, nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym nadnerczy, jaskrą, przerostem gruczołu krokowego, chorobą wieńcową, zdekompensowaną niewydolnością serca, kardiomiopatią przerostową, zwężeniem zastawek serca oraz w pierwszym trymestrze ciąży i podczas karmienia piersią. Effortil może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może nasilać jego działanie lub prowadzić do działań niepożądanych. Do najczęstszych działań niepożądanych należą nadwrażliwość, niepokój, bezsenność, ból głowy, drżenie, niepokój ruchowy, zawroty głowy, kołatanie serca,…

  • Ilustracja poradnika Effortil, 7,5 mg/g – przeciwwskazania

    Effortil to lek stosowany w leczeniu niedociśnienia tętniczego, ale istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak nadwrażliwość na składniki, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, guz chromochłonny nadnerczy, jaskra, przerost gruczołu krokowego, choroba wieńcowa, zdekompensowana niewydolność serca, kardiomiopatia przerostowa, zwężenie zastawek serca, pierwszy trymestr ciąży oraz karmienie piersią. Należy zachować ostrożność w przypadku tachykardii, zaburzeń rytmu serca, ciężkich chorób układu sercowo-naczyniowego oraz cukrzycy. Effortil może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Effortil, 7,5 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Effortil może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może nasilać jego działanie lub prowadzić do niepożądanych skutków ubocznych. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Effortil zawiera również substancje pomocnicze, które mogą powodować reakcje alergiczne. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność przy jego spożywaniu.

  • Ilustracja poradnika Effox long 50 – przeciwwskazania

    Effox long 50 to lek stosowany w zapobieganiu napadom dławicy piersiowej. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs kardiogenny, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, zaciskające zapalenie osierdzia, tamponada serca, ostra niewydolność krążenia, znaczne niedociśnienie tętnicze, ciężka hipowolemia, ciężka niedokrwistość, jednoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 oraz riociguatu. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma niskie ciśnienie napełniania komór serca, zwężenie zastawek serca, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, niedociśnienie ortostatyczne, chorobę płuc, nadciśnienie płucne, chorobę niedokrwienną serca lub nietolerancję laktozy. Effox long 50 może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne…

  • Ilustracja poradnika Effox long 50 – interakcje z lekami i alkoholem

    Effox long 50, zawierający izosorbidu monoazotan, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami obniżającymi ciśnienie krwi, neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, dihydroergotaminą, sapropteryną, inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 oraz riocyguatem. Lek może również wchodzić w interakcje z pokarmem oraz laktozą. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Effox long 50 może nasilać działanie hipotensyjne leku, co może prowadzić do niebezpiecznego obniżenia ciśnienia krwi.

  • Ilustracja poradnika Dihydroergotaminum Filofarm, 2 mg/g

    Dihydroergotaminum Filofarm to lek stosowany w leczeniu napadów migreny, który działa obkurczająco na naczynia krwionośne, głównie w mózgu. Zawiera dihydroergotaminę, która zmniejsza objawy migrenowe. Lek nie jest przeznaczony do długotrwałego stosowania, a jego stosowanie może wiązać się z ryzykiem działań niepożądanych, takich jak bóle głowy, nudności czy zaburzenia rytmu serca. Należy unikać stosowania leku u kobiet w ciąży oraz karmiących. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do poważnych powikłań, w tym ergotyzmu. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy przerwać stosowanie leku.

  • Ilustracja poradnika Dihydroergotaminum Filofarm, 2 mg/g – wskazania – na co działa?

    Lek Dihydroergotaminum Filofarm jest stosowany głównie w leczeniu napadów migreny u dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia. Działa obkurczająco na naczynia krwionośne mózgu, zmniejszając objawy migrenowe. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na dihydroergotaminę, choroby wątroby i nerek, choroby naczyń obwodowych, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, ciążę i okres karmienia piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. bóle głowy, nudności, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zmiany skórne, a w przypadku długotrwałego stosowania – zwłóknienie pozaotrzewnowe i ergotyzm.

  • Ilustracja poradnika Dihydroergotaminum Filofarm, 2 mg/g – profil bezpieczenstwa

    Lek Dihydroergotaminum Filofarm jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Ze względu na zawartość etanolu, nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani spożywania alkoholu podczas stosowania leku. Seniorzy powinni stosować lek ostrożnie i pod regularnym nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Dihydroergotaminum Filofarm, 2 mg/g – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Dihydroergotaminum Filofarm obejmują nadwrażliwość na jego składniki, choroby serca i naczyń, niekontrolowane nadciśnienie, choroby wątroby i nerek, posocznicę, reakcje w postaci zwłóknienia oraz ciążę i karmienie piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie potencjalne ryzyka oraz interakcje z innymi lekami.