Menu

Bezsenność

Produkty powiązane z bezsenność
Activlab Ashwagandha, kapsułki
Activlab Ashwagandha, kapsułki
Bioxetin, tabletki, 20 mg
Bioxetin, tabletki, 20 mg
Naturell Ashwagandha, tabletki
Naturell Ashwagandha, tabletki
Valused uspokajający, płyn doustny
Valused uspokajający, płyn doustny
Afobam, tabletki, 0,25 mg
Afobam, tabletki, 0,25 mg
Afobam, tabletki, 0,5 mg
Afobam, tabletki, 0,5 mg
Afobam, tabletki, 1 mg
Afobam, tabletki, 1 mg
Alpragen, tabletki, 0,25 mg
Alpragen, tabletki, 0,25 mg
Alpragen, tabletki, 0,5 mg
Alpragen, tabletki, 0,5 mg
Alpragen, tabletki, 1 mg
Alpragen, tabletki, 1 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 150 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 150 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
  1. Lokren 20 – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Lorafen, 1 mg – skład leku
  3. Lorafen, 1 mg – profil bezpieczenstwa
  4. Lorafen, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Lexotan, 6 mg – wskazania – na co działa?
  6. Lexotan, 6 mg – stosowanie u dzieci
  7. Letrox 50, 50 mcg – profil bezpieczenstwa
  8. Letrox 50, 50 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Letrox 50, 50 mcg – przedawkowanie leku
  10. Letrox 100, 100 mcg – profil bezpieczenstwa
  11. Letrox 100, 100 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Letrox 100, 100 mcg – dawkowanie leku
  13. Letrox 100, 100 mcg – przedawkowanie leku
  14. Lerivon, 10 mg – stosowanie u dzieci
  15. Lamitrin, 100 mg – wskazania – na co działa?
  16. Ketotifen WZF, 1 mg – wskazania – na co działa?
  17. Ketotifen WZF, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Ketalar 50, 50 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  19. Ketalar 10, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?
  20. Aspirin Extra – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Aspirin Extra – wskazania – na co działa?
  22. Isoprinosine – wskazania – na co działa?
  23. Isoprinosine – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Euvax B, 20 mcg antygenu powi – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Lokren 20 – działania niepożądane i skutki uboczne

    LOKREN 20 to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, bóle głowy, osłabienie, bezsenność, ból w nadbrzuszu, biegunka, nudności, wymioty, bradykardia, zimne kończyny i impotencja. Rzadziej mogą wystąpić zmiany skórne, zaburzenia depresyjne, niewydolność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, zespół Raynauda i skurcz oskrzeli. Bardzo rzadko mogą wystąpić parestezja, zaburzenia widzenia, omamy, splątanie, koszmary senne, hipoglikemia i hiperglikemia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lorafen, 1 mg – skład leku

    Lorafen to lek zawierający lorazepam, stosowany w leczeniu lęku i zaburzeń snu. Substancje pomocnicze w leku to m.in. skrobia ziemniaczana, karboksymetyloskrobia sodowa, żelatyna, talk, magnezu stearynian, laktoza jednowodna, alkohol poliwinylowy, maltodekstryna, sacharoza, tytanu dwutlenek, Opaglos 6000 oraz czerwień koszenilowa (E-124). Stosowanie leku może prowadzić do skutków ubocznych, takich jak senność, osłabienie mięśni, dezorientacja, bóle głowy, zawroty głowy, nudności, reakcje alergiczne skórne oraz uzależnienie psychiczne i fizyczne. Stosowanie leku w czasie ciąży jest przeciwwskazane.

  • Ilustracja poradnika Lorafen, 1 mg – profil bezpieczenstwa

    Lorafen to lek stosowany w leczeniu lęku i zaburzeń snu. Kobiety karmiące piersią nie powinny go stosować, ponieważ przenika do mleka. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn jest niewskazane ze względu na ryzyko senności i zaburzeń koncentracji. Alkohol nasila działanie leku, co może prowadzić do niepożądanych reakcji. Seniorzy powinni stosować mniejsze dawki, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagają indywidualnego dostosowania dawki.

  • Ilustracja poradnika Lorafen, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lorafen, zawierający lorazepam, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z fluwoksaminą, fluoksetyną, lekami przeciwhistaminowymi, lekami przeciwpadaczkowymi, cymetydyną, omeprazolem, rifampicyną, ketokonazolem, lekami stosowanymi do znieczulenia ogólnego, silnymi lekami przeciwbólowymi, lekami zwiotczającymi mięśnie szkieletowe oraz doustnymi lekami antykoncepcyjnymi. Alkohol nasila działanie uspokajające Lorafenu i może prowadzić do reakcji paradoksalnych. Pacjenci powinni unikać picia alkoholu podczas przyjmowania Lorafenu.

  • Ilustracja poradnika Lexotan, 6 mg – wskazania – na co działa?

    Lexotan, zawierający bromazepam, jest lekiem przeciwlękowym z grupy benzodiazepin. Jest stosowany w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych, dysfunkcji autonomicznych, stanów lękowych w przewlekłych chorobach organicznych ośrodkowego układu nerwowego, zaburzeń stresowych pourazowych oraz zaburzeń adaptacyjnych. Leczenie powinno być krótkotrwałe i pod ścisłą kontrolą lekarza. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zawroty głowy i osłabienie siły mięśniowej.

  • Ilustracja poradnika Lexotan, 6 mg – stosowanie u dzieci

    Lexotan, zawierający bromazepam, nie jest zalecany dla dzieci ze względu na brak badań klinicznych, ryzyko uzależnienia i potencjalne reakcje paradoksalne. Bezpieczne alternatywy dla dzieci obejmują SSRI, terapię poznawczo-behawioralną, techniki relaksacyjne oraz wsparcie rodziny i szkoły.

  • Ilustracja poradnika Letrox 50, 50 mcg – profil bezpieczenstwa

    Letrox to lek zawierający lewotyroksynę, stosowany w leczeniu zaburzeń tarczycy. Jest bezpieczny dla kobiet karmiących, ale może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. U seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby konieczne jest regularne monitorowanie stężenia hormonów tarczycy.

  • Ilustracja poradnika Letrox 50, 50 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Letrox to lek stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to kołatanie serca, bezsenność, ból głowy, tachykardia i nerwowość. Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, zaburzenia rytmu serca, duszność i osteoporoza. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Letrox nie powinien być stosowany w celu zmniejszenia masy ciała, ponieważ może to prowadzić do poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Letrox 50, 50 mcg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Letrox, zawierającego lewotyroksynę sodową, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki powyżej 10 mg są uznawane za przedawkowanie. Objawy mogą obejmować tachykardię, kołatanie serca, bezsenność, ból głowy, nerwowość, drżenie, osteoporozę, uderzenia gorąca, wymioty i nudności. W przypadku przedawkowania zaleca się przerwanie leczenia, podanie węgla aktywnego oraz leczenie objawowe, w tym podanie beta-adrenolityków.

  • Ilustracja poradnika Letrox 100, 100 mcg – profil bezpieczenstwa

    Letrox to lek zawierający lewotyroksynę, stosowany w leczeniu zaburzeń tarczycy. Jest bezpieczny dla kobiet karmiących, ale może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się konsultację z lekarzem. U seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby może być konieczne dostosowanie dawki i regularne monitorowanie stężenia hormonów tarczycy.

  • Ilustracja poradnika Letrox 100, 100 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Letrox to lek zawierający lewotyroksynę, syntetyczny hormon tarczycy, stosowany w leczeniu różnych zaburzeń tarczycy. Może powodować działania niepożądane, takie jak kołatanie serca, bezsenność, ból głowy, szybka czynność serca, nerwowość, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, osłabienie mięśni, kurcze mięśni, osteoporoza, uczucie gorąca, zaburzenia miesiączkowania, biegunka, wymioty, nudności, zmniejszenie masy ciała, drżenia, nadmierna potliwość i gorączka. Reakcje alergiczne mogą być poważne i zagrażać życiu. W przypadku nietolerancji dawki lub przedawkowania mogą wystąpić objawy nadczynności tarczycy. Częstość występowania działań niepożądanych jest różna, od bardzo częstych do rzadkich i nieznanych. W razie wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Letrox 100, 100 mcg – dawkowanie leku

    Letrox to lek zawierający lewotyroksynę, syntetyczny hormon tarczycy. Dawkowanie leku zależy od schorzenia i indywidualnych potrzeb pacjenta. Dla dorosłych dawki wahają się od 25 do 300 mikrogramów na dobę, w zależności od wskazania. Dla dzieci dawki są dostosowane do wieku i masy ciała. Lek należy przyjmować rano, na czczo, co najmniej pół godziny przed śniadaniem. Leczenie jest zazwyczaj długotrwałe i może trwać przez całe życie. W przypadku przedawkowania lub pominięcia dawki należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Letrox 100, 100 mcg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Letrox, zawierającego lewotyroksynę sodową, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki przekraczające 200 mikrogramów na dobę są uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują tachykardię, kołatanie serca, bezsenność, ból głowy, nerwowość, drżenie, utratę masy ciała oraz osteoporozę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, przerwać leczenie i poddać się monitorowaniu stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Lerivon, 10 mg – stosowanie u dzieci

    Lerivon nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na ryzyko zachowań samobójczych i brak długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki przeciwdepresyjne, takie jak fluoksetyna, sertralina i escitalopram, są uznawane za bezpieczne i skuteczne dla dzieci i młodzieży. Ważne jest, aby dzieci przyjmujące te leki były pod stałą opieką lekarza.

  • Ilustracja poradnika Lamitrin, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lamitrin to lek przeciwpadaczkowy stosowany w leczeniu padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Wskazania obejmują leczenie napadów częściowych i uogólnionych, napadów związanych z zespołem Lennoxa-Gastauta oraz typowych napadów nieświadomości. Lek jest również stosowany w zapobieganiu epizodom depresji u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, rodzaju schorzenia oraz tego, czy lek jest stosowany w monoterapii, czy w leczeniu skojarzonym. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, wysypka skórna, senność, zawroty głowy, drżenie, trudności z zasypianiem, uczucie pobudzenia, biegunka, suchość w jamie ustnej, nudności lub wymioty oraz uczucie zmęczenia.

  • Ilustracja poradnika Ketotifen WZF, 1 mg – wskazania – na co działa?

    Ketotifen WZF to lek przeciwalergiczny stosowany w zapobieganiu i leczeniu objawów alergicznych, takich jak astma oskrzelowa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i alergiczne zapalenie spojówek. Lek jest dostępny w postaci tabletek i przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci powyżej 3 roku życia. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i jego wrażliwości na działanie leku. Ketotifen WZF nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na ketotifen, padaczki, stosowania doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz karmienia piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. pobudzenie psychoruchowe, drażliwość, bezsenność, nerwowość, zapalenie pęcherza moczowego, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie masy ciała, uspokojenie, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, ciężkie…

  • Ilustracja poradnika Ketotifen WZF, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ketotifen WZF to lek przeciwalergiczny stosowany w zapobieganiu napadom duszności i leczeniu objawów alergii. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak pobudzenie psychoruchowe i drażliwość, po bardzo rzadkie, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zapalenie wątroby. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych możliwych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia skontaktowali się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ketalar 50, 50 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Profil bezpieczeństwa stosowania leku Ketalar 50 obejmuje kilka kluczowych aspektów. Kobiety karmiące piersią powinny unikać stosowania tego leku ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn przez co najmniej 24 godziny po zastosowaniu leku. Spożywanie alkoholu podczas leczenia ketaminą może nasilać zahamowanie ośrodkowego układu nerwowego i zwiększać ryzyko depresji oddechowej. U seniorów ketamina może być stosowana jako jedyny lek znieczulający lub w skojarzeniu z innymi lekami. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni być monitorowani, a u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki.

  • Ilustracja poradnika Ketalar 10, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Ketalar 10 to lek znieczulający stosowany w krótkich zabiegach diagnostycznych i chirurgicznych, wprowadzeniu do znieczulenia ogólnego oraz jednocześnie z innymi lekami znieczulającymi. Jest używany w przypadkach, gdy konieczne jest podanie domięśniowe, w chirurgicznym opracowaniu ran, przeszczepach skóry u pacjentów poparzonych, zabiegach neurologicznych i radiodiagnostycznych u dzieci oraz w trudnych przypadkach kontroli drożności dróg oddechowych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, rodzaju zabiegu i indywidualnej reakcji na lek. Możliwe działania niepożądane obejmują halucynacje, marzenia senne, koszmary nocne, stan splątania, pobudzenie, irracjonalne zachowania, oczopląs, hipertonię, ruchy toniczno-kloniczne, podwójne widzenie, zwiększenie ciśnienia krwi, zwiększenie częstości pracy serca, zwiększenie częstości oddechów, nudności, wymioty, rumień i…

  • Ilustracja poradnika Aspirin Extra – działania niepożądane i skutki uboczne

    Aspirin Extra to lek zawierający kwas acetylosalicylowy i kofeinę, stosowany w leczeniu bólów o małym i umiarkowanym nasileniu. Może powodować działania niepożądane, takie jak bóle żołądka, krwawienia, choroba wrzodowa, zaburzenia wątroby, zawroty głowy, szumy uszne, zaburzenia krwi, wylew krwi do mózgu, zaburzenia nerek, reakcje nadwrażliwości, astma oskrzelowa i zaburzenia serca. Przedawkowanie może prowadzić do zawrotów głowy, szumów usznych, wysokiej gorączki, zaburzeń układu oddechowego, zaburzeń serca, utraty płynów i elektrolitów, zaburzeń metabolizmu glukozy oraz zaburzeń neurologicznych. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Aspirin Extra – wskazania – na co działa?

    Aspirin Extra to lek zawierający kwas acetylosalicylowy i kofeinę, stosowany w leczeniu bólów głowy, zębów i mięśni. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, skazę krwotoczną, ostrą chorobę wrzodową, ciężką niewydolność serca, wątroby lub nerek, ciężką chorobę układu krążenia, astmę oskrzelową, stosowanie metotreksatu w dawkach 15 mg na tydzień lub większych, ostatni trymestr ciąży oraz wiek poniżej 12 lat. Działania niepożądane to m.in. bóle żołądka, zaburzenia wątroby, zawroty głowy, szumy uszne, bóle głowy, bezsenność, niepokój, zwiększone ryzyko krwawień, wylew krwi do mózgu, zaburzenia czynności nerek, reakcje nadwrażliwości oraz zaburzenia serca.

  • Ilustracja poradnika Isoprinosine – wskazania – na co działa?

    Isoprinosine to lek przeciwwirusowy i immunostymulujący stosowany w leczeniu zakażeń wirusowych, takich jak opryszczka wargowa, opryszczka narządów płciowych, ospa wietrzna i półpasiec. Lek jest również stosowany wspomagająco u osób z obniżoną odpornością. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i wynosi zazwyczaj 50 mg/kg masy ciała na dobę. Isoprinosine nie należy stosować u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, napadem dny moczanowej lub zwiększonym stężeniem kwasu moczowego we krwi. Możliwe działania niepożądane to m.in. zwiększenie stężenia kwasu moczowego, wysypka, ból stawów, wymioty i nudności.

  • Ilustracja poradnika Isoprinosine – działania niepożądane i skutki uboczne

    Isoprinosine to lek przeciwwirusowy i immunostymulujący, który może wywoływać różne działania niepożądane, takie jak zwiększenie stężenia kwasu moczowego, wymioty, nudności, ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie, złe samopoczucie, świąd, wysypka i ból stawów. Działania te są klasyfikowane według częstości ich występowania: bardzo często, często, niezbyt często i częstość nieznana. Lek może również wywoływać reakcje alergiczne, takie jak świszczący oddech, trudności z oddychaniem, obrzęk powiek, twarzy lub warg, wysypka i świąd. Isoprinosine może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak allopurynol, leki moczopędne, leki immunosupresyjne i zydowudyna. W przypadku wystąpienia objawów reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się…

  • Ilustracja poradnika Euvax B, 20 mcg antygenu powi – wskazania – na co działa?

    Szczepionka EUVAX B jest stosowana do czynnego uodpornienia przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (WZW B). Przeznaczona jest dla młodzieży od 16 roku życia i dorosłych. Szczepienie podstawowe składa się z trzech dawek, a w szczególnych przypadkach można zastosować alternatywny schemat szczepienia. Szczepionka jest bezpieczna, ale może powodować działania niepożądane, takie jak ból w miejscu podania, krwiak, stwardnienie, obrzęk, gorączka, ból brzucha, biegunka, wymioty, bezsenność, nerwowość, drażliwość, senność, wysypka rumieniowata, rumień. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ostrą chorobę z wysoką gorączką.