Jak prawidłowo dawkować lek VasoKINOX?

Lek VasoKINOX jest stosowany w leczeniu noworodków z niewydolnością płuc oraz w leczeniu ostrego nadciśnienia płucnego u pacjentów poddawanych operacjom serca. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, oparte na dokumentach źródłowych.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Odstawianie leku
• Monitorowanie leczenia
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Lek VasoKINOX jest wskazany do leczenia:

• Noworodków w wieku ≥ 34 tygodni życia płodowego z hipoksemiczną niewydolnością oddechową powiązaną z klinicznymi i echokardiograficznymi objawami nadciśnienia płucnego, w celu poprawy dotlenienia i zmniejszenia potrzeby pozaustrojowego dotleniania membranowego^[1].
• Okołooperacyjnego nadciśnienia płucnego u dorosłych i dzieci w wieku od 0 do 17 lat, poddanych operacji serca w celu selektywnego zmniejszenia ciśnienia płucnego i poprawienia czynności prawej komory serca^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku VasoKINOX zależy od stanu klinicznego pacjenta oraz jego wieku. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania w różnych przypadkach:

Przetrwałe Nadciśnienie Płucne u Noworodka (TNPN)

• Stosowanie tlenku azotu powinno być nadzorowane przez lekarza posiadającego doświadczenie w intensywnej terapii noworodków^[1].
• Maksymalna zalecana dawka wziewnego NO to 20 ppm^[1].
• Dawka początkowa wynosi 20 ppm, a następnie stopniowo zmniejszana do 5 ppm^[1].
• Terapia powinna być utrzymywana na poziomie 5 ppm do czasu poprawy dotlenienia noworodka^[1].
• Czas trwania terapii zazwyczaj trwa krócej niż cztery dni^[1].

Nadciśnienie płucne związane z operacją serca

• Stosowanie tlenku azotu powinno być nadzorowane przez lekarza posiadającego doświadczenie w zakresie anestezji stosowanej w kardio-torakochirurgii oraz intensywnej terapii^[1].
• Zalecany zakres użycia wynosi od 2 do 20 ppm^[1].
• U dorosłych dawka może być zwiększona do 40 ppm, jeżeli mniejsza dawka nie przyniosła wystarczających efektów klinicznych^[1].
• U dzieci dawka początkowa wynosi 10 ppm, a może być zwiększona do 20 ppm^[1].
• Czas trwania leczenia będzie zróżnicowany, zazwyczaj wynosi 24-48 godzin^[1].

Odstawianie leku

Nie należy przerywać w nagły sposób podawania leku VasoKINOX z powodu ryzyka wystąpienia reakcji z odbicia^[1]. Poniżej przedstawiamy zalecenia dotyczące stopniowego odstawiania leku:

Przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodka (TNPN)

• Dawkę należy stopniowo zmniejszać o 1 ppm co 30 minut aż do jednej godziny^[1].
• Jeśli utlenowanie nie zmienia się podczas podawania wziewnego NO co 1 ppm, należy zwiększyć FiO₂ o 10%, a następnie przerwać podawanie wziewnego NO^[1].
• Jeśli utlenowanie obniży się o więcej niż 20%, terapię wziewnym NO należy wznowić w dawce 5 ppm^[1].

Nadciśnienie płucne związane z operacją serca

• Próbę odstawienia wziewnego NO należy rozpocząć niezwłocznie po ustabilizowaniu się hemodynamiki^[1].
• Dawkę należy stopniowo zmniejszać do 1 ppm przez okres co najmniej 30 minut^[1].
• Próbę odstawienia należy podejmować co najmniej co 12 godzin pod warunkiem, że stan pacjenta jest stabilny^[1].

Monitorowanie leczenia

Podczas leczenia lekiem VasoKINOX konieczne jest monitorowanie stężenia wdychanego tlenku azotu oraz dwutlenku azotu, a także FiO₂ (frakcję wdechową tlenu) w obwodzie wdechowym bezpośrednio przy pacjencie^[1]. Należy również monitorować stężenie methemoglobiny we krwi^[1].

Słownik pojęć

• Hipoksemia – Obniżenie poziomu tlenu we krwi.
• Nadciśnienie płucne – Wzrost ciśnienia krwi w tętnicach płucnych.
• Methemoglobina – Forma hemoglobiny, która nie jest zdolna do przenoszenia tlenu.
• FiO₂ – Frakcja wdechowa tlenu, czyli procentowy udział tlenu w mieszaninie oddechowej.
• Reakcja z odbicia – Pogorszenie stanu klinicznego pacjenta po nagłym przerwaniu terapii.

Podsumowanie

Lek VasoKINOX jest stosowany w leczeniu noworodków z niewydolnością płuc oraz w leczeniu ostrego nadciśnienia płucnego u pacjentów poddawanych operacjom serca. Dawkowanie leku zależy od stanu klinicznego pacjenta oraz jego wieku. Ważne jest, aby nie przerywać w nagły sposób podawania leku, a także monitorować stężenie wdychanego tlenku azotu oraz dwutlenku azotu, a także FiO₂ i stężenie methemoglobiny we krwi.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku