Jak prawidłowo dawkować lek Urapidil KALCEKS?
Urapidil KALCEKS to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, szczególnie w sytuacjach nagłych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, sposób jego podawania oraz ważne informacje, które pacjenci powinni znać przed rozpoczęciem terapii.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Działania niepożądane
- Przechowywanie leku
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Urapidil KALCEKS jest stosowany u dorosłych w leczeniu:
- Przełom nadciśnieniowy – nagłe, ciężkie podwyższenie ciśnienia krwi[1].
- Ciężkie do bardzo ciężkich postaci nadciśnienia tętniczego – w tym nadciśnienie oporne na leczenie[1].
- Kontrolowane obniżanie ciśnienia tętniczego podczas zabiegów chirurgicznych i po nich[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Urapidil KALCEKS zależy od stanu pacjenta i jest ustalane przez lekarza. Lek podawany jest dożylnie, co oznacza, że wstrzykiwany jest bezpośrednio do żyły. Podczas podawania leku pacjent powinien znajdować się w pozycji leżącej[2].
Przełom nadciśnieniowy i ciężkie do bardzo ciężkich postaci nadciśnienia tętniczego
- Wstrzyknięcie dożylne: Powoli podaje się 10-50 mg urapidylu, przy stałym monitorowaniu ciśnienia krwi. Obniżenie ciśnienia krwi można spodziewać się w ciągu 5 minut po wstrzyknięciu. W zależności od reakcji ciśnienia tętniczego, wstrzyknięcie urapidylu można powtórzyć[1].
- Infuzja dożylna: 250 mg urapidylu dodaje się do 500 ml zgodnego roztworu do infuzji. Początkowa szybkość infuzji wynosi 2 mg/min. Dawka podtrzymująca wynosi średnio 9 mg/godzinę[1].
Zmniejszenie wysokiego ciśnienia krwi podczas i po operacji
- Wstrzyknięcie dożylne: Początkowo podaje się 25 mg urapidylu. Jeśli po 2 minutach nie zostanie osiągnięte wystarczające obniżenie ciśnienia krwi, dawka zostanie powtórzona. Jeśli po kolejnych 2 minutach spadek ciśnienia krwi jest nadal niewystarczający, podaje się 50 mg urapidylu[1].
- Infuzja dożylna: Początkowo podaje się do 6 mg w ciągu 1-2 minut, następnie dawka zostaje zmniejszona[1].
Szczególne grupy pacjentów
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Może być konieczne zmniejszenie dawki urapidylu[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Może być konieczne zmniejszenie dawki urapidylu[1].
- Pacjenci w podeszłym wieku: Leki przeciwnadciśnieniowe muszą być podawane ze szczególną ostrożnością, początkowo w małych dawkach[1].
- Dzieci i młodzież: Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania urapidylu u dzieci i młodzieży[1].
Przeciwwskazania
Urapidilu KALCEKS nie wolno stosować w przypadku:
- Nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą[1].
- Zwężenia cieśni aorty i przetoki tętniczo-żylnej (z wyjątkiem nieczynnej hemodynamicznie przetoki do dializy)[1].
- Karmienia piersią[1].
Środki ostrożności
Podczas stosowania urapidylu należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:
- Niewydolność serca spowodowana mechaniczną przeszkodą czynnościową[1].
- Zaburzenia czynności wątroby[1].
- Zaburzenia czynności nerek[1].
- Pacjenci w podeszłym wieku[1].
- Jednoczesne stosowanie cymetydyny[1].
Interakcje z innymi lekami
Działanie hipotensyjne urapidylu może być nasilone przez jednoczesne stosowanie antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych, leków rozszerzających naczynia oraz innych leków hipotensyjnych, a także w stanach odwodnienia organizmu i po spożyciu alkoholu[1]. W przypadku jednoczesnego podawania cymetydyny można spodziewać się 15% wzrostu stężenia urapidylu w surowicy[1].
Działania niepożądane
W większości przypadków działania niepożądane można przypisać zbyt szybkiemu spadkowi ciśnienia krwi. Do najczęstszych należą:
- Zawroty głowy, bóle głowy[1].
- Nudności, wymioty[1].
- Kołatanie serca, tachykardia, bradykardia[1].
- Obniżenie ciśnienia tętniczego w przypadku zmiany pozycji ciała[1].
- Przekrwienie błony śluzowej nosa[1].
- Reakcje alergiczne, takie jak świąd, zaczerwienienie skóry, wysypka[1].
Przechowywanie leku
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. Po rozcieńczeniu wykazano chemiczną i fizyczną stabilność przez 50 godzin w temperaturze 25°C i w 2-8°C[2].
Słownik pojęć
- Przełom nadciśnieniowy – nagłe, ciężkie podwyższenie ciśnienia krwi.
- Infuzja dożylna – podawanie leku bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
- Wstrzyknięcie dożylne – podawanie leku bezpośrednio do żyły za pomocą strzykawki.
- Bradykardia – zwolnienie akcji serca.
- Tachykardia – przyspieszenie akcji serca.
Materiały źródłowe
| Wskazania do stosowania | Przełom nadciśnieniowy, ciężkie nadciśnienie, kontrola ciśnienia podczas operacji |
| Dawkowanie | 10-50 mg wstrzyknięcie dożylne, 250 mg infuzja dożylna |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, zwężenie cieśni aorty, karmienie piersią |
| Środki ostrożności | Niewydolność serca, zaburzenia wątroby i nerek, pacjenci w podeszłym wieku |
| Interakcje | Alfa-adrenolityki, cymetydyna, barbiturany |
| Działania niepożądane | Zawroty głowy, bóle głowy, nudności, kołatanie serca |
| Przechowywanie | Brak specjalnych zaleceń, stabilność po rozcieńczeniu 50 godzin |














