Wskazania do stosowania leku Ubistesin forte
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Ubistesin forte to lek stosowany w celu znieczulenia miejscowego podczas zabiegów stomatologicznych. Zawiera dwie substancje czynne: artykainę i epinefrynę. Artykaina działa jako środek miejscowo znieczulający, natomiast epinefryna obkurcza naczynia krwionośne, co wydłuża efekt działania artykainy i zmniejsza krwawienie podczas zabiegu[1].
Wskazania do stosowania
Ubistesin forte jest wskazany do stosowania w znieczuleniu nasiękowym i przewodowym w zabiegach stomatologicznych. Lek ten jest przeznaczony dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci w wieku powyżej 4 lat (lub o masie ciała powyżej 20 kg)[1]. Poniżej przedstawiono szczegółowe wskazania do stosowania:
- Znieczulenie nasiękowe – stosowane w celu znieczulenia określonego obszaru jamy ustnej poprzez wstrzyknięcie leku w bezpośrednie sąsiedztwo miejsca zabiegu.
- Znieczulenie przewodowe – stosowane w celu znieczulenia większego obszaru jamy ustnej poprzez wstrzyknięcie leku w pobliżu nerwu, który unerwia dany obszar.
- Zabiegi wymagające intensywnej hemostazy – Ubistesin forte jest preferowany w bardziej złożonych zabiegach stomatologicznych, takich jak te wymagające intensywnej hemostazy (kontroli krwawienia)[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Ubistesin forte powinien być stosowany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, w tym lekarzy i stomatologów. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała pacjenta oraz rodzaju zabiegu. Należy stosować najmniejszą dawkę, która pozwala uzyskać skuteczne znieczulenie[1]. Poniżej przedstawiono zalecane dawki:
- Dorośli i młodzież – maksymalna dawka artykainy wynosi 7 mg/kg masy ciała, nie przekraczając 500 mg artykainy.
- Dzieci – maksymalna dawka artykainy wynosi 7 mg/kg masy ciała, nie przekraczając 385 mg artykainy dla dziecka o masie ciała 55 kg[1].
Przeciwwskazania
Ubistesin forte nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na artykainę, epinefrynę lub jakikolwiek inny składnik leku. Inne przeciwwskazania obejmują niekontrolowaną padaczkę oraz ciężkie zaburzenia rytmu serca[1]. Przed zastosowaniem leku należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak:
- Choroby serca
- Choroby nerek
- Choroby wątroby
- Padaczka
- Porfiria
- Miastenia
Słownik pojęć
- Artykaina – środek miejscowo znieczulający stosowany w stomatologii.
- Epinefryna – środek obkurczający naczynia krwionośne, który wydłuża efekt działania artykainy i zmniejsza krwawienie.
- Znieczulenie nasiękowe – metoda znieczulenia miejscowego poprzez wstrzyknięcie leku w bezpośrednie sąsiedztwo miejsca zabiegu.
- Znieczulenie przewodowe – metoda znieczulenia miejscowego poprzez wstrzyknięcie leku w pobliżu nerwu, który unerwia dany obszar.
- Hemostaza – proces zatrzymywania krwawienia.
- Padaczka – przewlekła choroba neurologiczna charakteryzująca się nawracającymi napadami drgawkowymi.
- Porfiria – grupa chorób metabolicznych, które mogą powodować powikłania neurologiczne lub problemy skórne.
- Miastenia – choroba autoimmunologiczna powodująca osłabienie mięśni.
Materiały źródłowe
| Główne składniki | Artykaina, Epinefryna |
| Wskazania | Znieczulenie nasiękowe i przewodowe w zabiegach stomatologicznych |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na składniki, niekontrolowana padaczka, ciężkie zaburzenia rytmu serca |
| Możliwe działania niepożądane | Zapalenie dziąseł, ból neuropatyczny, drętwienie, metaliczny smak, ból głowy, nietypowo szybkie lub wolne bicie serca, niskie ciśnienie krwi, obrzęk języka, warg i dziąseł |














