Jak prawidłowo dawkować lek Symgliptin?

Symgliptin to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby uzyskać najlepsze efekty terapeutyczne. Informacje zawarte w artykule pochodzą z dokumentów “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Co to jest Symgliptin?
• Dawkowanie
• Szczególne populacje
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Co to jest Symgliptin?

Symgliptin zawiera substancję czynną sytagliptynę, która należy do klasy leków nazywanych inhibitorami DPP-4 (inhibitory dipeptydylopeptydazy-4). Lek ten pomaga zmniejszyć stężenie cukru we krwi u dorosłych z cukrzycą typu 2 poprzez zwiększenie stężenia insuliny uwalnianej po posiłku i zmniejszenie ilości cukru wytwarzanego przez organizm^[1].

Dawkowanie

Zalecana dawka Symgliptin wynosi 100 mg raz na dobę. Lek można przyjmować z jedzeniem lub niezależnie od posiłków^[1]. W przypadku stosowania w skojarzeniu z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ, należy utrzymać dotychczasową dawkę metforminy i/lub agonisty receptora PPARγ i jednocześnie stosować Symgliptin^[1].

Szczególne populacje

W niektórych przypadkach konieczne jest dostosowanie dawki leku:

• Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥60 do <90 ml/min) nie jest wymagane dostosowywanie dawki. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥45 do <60 ml/min) również nie jest wymagane dostosowywanie dawki. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥30 do <45 ml/min) dawka wynosi 50 mg raz na dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥15 do <30 ml/min) lub schyłkową niewydolnością nerek (GFR <15 ml/min) dawka wynosi 25 mg raz na dobę^[1].
• Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowywanie dawki. Nie przeprowadzono badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, zatem należy zachować ostrożność^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: Nie jest konieczne dostosowywanie dawki w zależności od wieku^[1].
• Dzieci i młodzież: Sytagliptyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat ze względu na niewystarczającą skuteczność. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania sytagliptyny u dzieci w wieku poniżej 10 lat^[1].

Sposób podawania

Symgliptin można przyjmować z jedzeniem lub niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości; nie wolno ich kruszyć ani żuć^[2]. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć ją jak najszybciej po przypomnieniu sobie o tym. Nie należy stosować podwójnej dawki tego samego dnia^[1].

Przeciwwskazania

Symgliptin nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 dokumentu “Charakterystyka produktu leczniczego”^[1]. Ponadto, nie należy stosować leku u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej w przebiegu cukrzycy^[1].

Słownik pojęć

• Sytagliptyna – Substancja czynna leku Symgliptin, należąca do klasy inhibitorów DPP-4, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
• Inhibitory DPP-4 – Klasa leków, które pomagają zmniejszyć stężenie cukru we krwi poprzez zwiększenie stężenia insuliny uwalnianej po posiłku i zmniejszenie ilości cukru wytwarzanego przez organizm.
• GFR – Współczynnik filtracji kłębuszkowej, wskaźnik używany do oceny funkcji nerek.
• PPARγ – Receptor aktywowany przez proliferatory peroksysomów typu gamma, który odgrywa rolę w regulacji metabolizmu glukozy i lipidów.
• Kwasica ketonowa – Powikłanie cukrzycy charakteryzujące się dużym stężeniem cukru we krwi, szybką utratą masy ciała, nudnościami lub wymiotami.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku