Jak prawidłowo dawkować lek Sugammadex Teva?

Sugammadex Teva to lek stosowany w celu odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Spis treści

• Co to jest Sugammadex Teva?
• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Dawkowanie u dorosłych
• Dawkowanie u dzieci i młodzieży
• Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
• Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
• Dawkowanie u pacjentów z otyłością
• Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Co to jest Sugammadex Teva?

Sugammadex Teva to lek zawierający substancję czynną sugammadeks, który jest wybiórczym środkiem wiążącym leki zwiotczające mięśnie, takie jak bromek rokuronium i bromek wekuronium. Lek ten jest stosowany w celu przyspieszenia powrotu mięśni do prawidłowego stanu po operacji, aby pacjent mógł szybciej odzyskać zdolność samodzielnego oddychania^[1].

Wskazania do stosowania

Sugammadex Teva jest stosowany do odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat^[1]. Lek ten jest szczególnie przydatny w sytuacjach, gdy konieczne jest szybkie przywrócenie napięcia mięśniowego po operacji.

Dawkowanie i sposób podawania

Sugammadex Teva powinien być podawany wyłącznie przez lekarza anestezjologa lub pod jego nadzorem. Lek podaje się dożylnie w postaci pojedynczego bolusa, który należy podać szybko, w ciągu 10 sekund, do istniejącego stałego wkłucia dożylnego^[1].

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie Sugammadex Teva u dorosłych zależy od poziomu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, który ma zostać zniesiony:

• Rutynowe zniesienie blokady: Po bloku wywołanym przez rokuronium lub wekuronium, jeżeli zniesienie bloku osiągnęło co najmniej 1-2 w skali stymulacji tężcowej (PTC), zaleca się zastosowanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg masy ciała. Średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 3 minuty^[1].
• Natychmiastowe zniesienie blokady: Jeżeli istnieje kliniczna konieczność natychmiastowego zniesienia blokady po podaniu rokuronium, zaleca się podanie sugammadeksu w dawce 16 mg/kg masy ciała. Średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 1,5 minuty^[1].

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci i młodzieży (2-17 lat) Sugammadex Teva można rozcieńczyć do stężenia 10 mg/ml, aby zwiększyć precyzję dawkowania. Zaleca się stosowanie dawki 4 mg/kg masy ciała, jeżeli podczas odwracania blokady osiągnięto co najmniej 1-2 w skali PTC. W celu odwrócenia blokady przy ponownym pojawieniu się T2, zaleca się stosowanie dawki 2 mg/kg masy ciała^[1].

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Nie zaleca się stosowania Sugammadex Teva u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCl < 30 ml/min). W przypadku łagodnego i umiarkowanego zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 i < 80 ml/min), zalecenia dotyczące dawkowania są takie same, jak u osób dorosłych bez zaburzeń czynności nerek^[1].

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Po podaniu Sugammadex Teva po ponownym wystąpieniu T2 po blokadzie wywołanej rokuronium, średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 u osób starszych (65-74 lata) wynosił 2,6 minuty, a u osób w podeszłym wieku (powyżej 75 roku życia) 3,6 minuty. Mimo iż czasy do powrotu przewodnictwa u osób w podeszłym wieku wydają się być dłuższe, należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych^[1].

Dawkowanie u pacjentów z otyłością

W przypadku pacjentów otyłych, w tym pacjentów chorobliwie otyłych (wskaźnik masy ciała (BMI) ≥ 40 kg/m²), dawka Sugammadex Teva zależy od rzeczywistej masy ciała. Należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych^[1].

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Nie prowadzono badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność, rozważając zastosowanie Sugammadex Teva u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, a także gdy zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki, ponieważ sugammadeks jest wydalany głównie przez nerki^[1].

Słownik pojęć

• Sugammadex – substancja czynna leku Sugammadex Teva, wybiórczy środek wiążący leki zwiotczające mięśnie.
• Blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego – stan, w którym leki zwiotczające mięśnie blokują przekazywanie impulsów nerwowych do mięśni, co powoduje ich zwiotczenie.
• Rokuronium – lek zwiotczający mięśnie stosowany podczas znieczulenia ogólnego.
• Wekuronium – inny lek zwiotczający mięśnie stosowany podczas znieczulenia ogólnego.
• PTC (post-tetanic counts) – skala stymulacji tężcowej używana do oceny głębokości blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
• Koagulopatia – zaburzenie krzepnięcia krwi.
• BMI (body mass index) – wskaźnik masy ciała, stosowany do oceny otyłości.

Podsumowanie

Sugammadex Teva jest skutecznym lekiem stosowanym do odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium. Dawkowanie leku zależy od poziomu blokady, wieku pacjenta, masy ciała oraz stanu zdrowia. Lek powinien być podawany wyłącznie przez lekarza anestezjologa lub pod jego nadzorem. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania, aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo leczenia.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku