Wskazania do stosowania leku Solifenacin Vivanta

Lek Solifenacin Vivanta jest stosowany w leczeniu objawów związanych z nadreaktywnym pęcherzem moczowym. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy ten lek, jakie są jego wskazania do stosowania oraz jakie są potencjalne działania niepożądane.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Lek Solifenacin Vivanta jest stosowany w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego, takich jak:

• Parcia naglące – epizody niespodziewanej, pilnej potrzeby oddania moczu^[1].
• Częstomocz – częste oddawanie moczu, które może być uciążliwe dla pacjenta^[1].
• Nietrzymanie moczu – niekontrolowane wycieki moczu, które mogą wystąpić, gdy pacjent nie zdążył skorzystać z toalety^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka leku Solifenacin Vivanta wynosi 5 mg raz na dobę. W razie konieczności dawkę tę można zwiększyć do 10 mg raz na dobę^[1]. Lek należy przyjmować doustnie, połykając w całości i popijając płynami. Można go przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku^[2].

Przeciwwskazania

Leku Solifenacin Vivanta nie należy stosować w następujących przypadkach:

• Zatrzymanie moczu^[1].
• Ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak toksyczne rozdęcie okrężnicy^[1].
• Miastenia^[1].
• Jaskra z wąskim kątem przesączania^[1].
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Pacjenci poddawani hemodializie^[1].
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby^[1].
• Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Solifenacin Vivanta należy uwzględnić inne możliwe przyczyny częstomoczu, takie jak niewydolność serca lub choroby nerek^[1]. Solifenacynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z istotnym klinicznie zwężeniem drogi odpływu moczu z pęcherza, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ryzykiem zwolnionej perystaltyki przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, jednocześnie leczonych silnymi inhibitorami CYP3A4, przepukliną rozworu przełykowego, refluksem żołądkowo-przełykowym, neuropatią autonomicznego układu nerwowego^[1].

Interakcje z innymi lekami

Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych o własnościach cholinolitycznych może prowadzić do nasilenia działania terapeutycznego i wystąpienia działań niepożądanych^[1]. Solifenacyna może osłabiać działanie produktów leczniczych nasilających perystaltykę przewodu pokarmowego, takich jak metoklopramid i cyzapryd^[1]. Podczas jednoczesnego stosowania ketokonazolu lub terapeutycznych dawek innych, silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak rytonawir, nelfawir, itrakonazol, maksymalna dawka solifenacyny nie powinna być większa niż 5 mg^[1].

Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszaną reakcją niepożądaną w czasie przyjmowania solifenacyny było uczucie suchości w jamie ustnej^[1]. Inne działania niepożądane obejmują:

• Niewyraźne widzenie^[2].
• Zaparcia, nudności, niestrawność^[2].
• Senność^[2].
• Suchość w jamie nosowej^[2].
• Trudności w oddawaniu moczu^[2].
• Zmęczenie^[2].
• Obrzęki obwodowe^[2].

Słownik pojęć

• Parcia naglące – Epizody niespodziewanej, pilnej potrzeby oddania moczu.
• Częstomocz – Częste oddawanie moczu, które może być uciążliwe dla pacjenta.
• Nietrzymanie moczu – Niekontrolowane wycieki moczu, które mogą wystąpić, gdy pacjent nie zdążył skorzystać z toalety.
• Miastenia – Choroba mięśni, która może powodować znaczne osłabienie niektórych mięśni.
• Jaskra z wąskim kątem przesączania – Zwiększone ciśnienie płynu w gałce ocznej przebiegające ze stopniową utratą wzroku.
• Neuropatia autonomicznego układu nerwowego – Zaburzenia układu nerwowego, które mogą wpływać na funkcje autonomiczne organizmu.

Podsumowanie

Lek Solifenacin Vivanta jest stosowany w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego, takich jak parcia naglące, częstomocz i nietrzymanie moczu. Zalecana dawka wynosi 5 mg raz na dobę, a w razie konieczności można ją zwiększyć do 10 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, miastenię, jaskrę z wąskim kątem przesączania, nadwrażliwość na substancję czynną, pacjentów poddawanych hemodializie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to uczucie suchości w jamie ustnej, niewyraźne widzenie, zaparcia, nudności, niestrawność, senność, suchość w jamie nosowej, trudności w oddawaniu moczu, zmęczenie i obrzęki obwodowe.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku