Wskazania do stosowania leku SmofKabiven: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

SmofKabiven to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym u pacjentów, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Lek ten jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci w wieku 2 lat i powyżej^[1][2].

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

SmofKabiven jest stosowany w żywieniu pozajelitowym u pacjentów, którzy nie mogą być żywieni doustnie lub dojelitowo. Wskazania do stosowania obejmują:

• Żywienie pozajelitowe – stosowane u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów doustnie lub dojelitowo z powodu różnych schorzeń lub stanów klinicznych^[1].
• Ciężkie niedożywienie – u pacjentów, którzy nie są w stanie przyjmować wystarczającej ilości składników odżywczych przez przewód pokarmowy^[1].
• Choroby przewodu pokarmowego – takie jak zapalenie trzustki, choroba Leśniowskiego-Crohna, zespół krótkiego jelita, które uniemożliwiają normalne żywienie^[1].
• Stany pooperacyjne – u pacjentów po operacjach przewodu pokarmowego, którzy nie mogą być żywieni doustnie^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie SmofKabiven zależy od stanu klinicznego pacjenta, jego masy ciała oraz zapotrzebowania na składniki odżywcze i energetyczne. Lek podawany jest dożylnie, przez infuzję do żyły centralnej^[1][2].

• Dorośli pacjenci – dawka wynosi od 13 do 31 ml/kg mc./dobę, co zapewnia dostarczenie od 0,6 do 1,6 g aminokwasów/kg mc./dobę oraz od 14 do 35 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej^[1].
• Dzieci w wieku 2-11 lat – dawka do 35 ml/kg mc./dobę, dostosowywana do wymagań pacjenta^[1].
• Młodzież w wieku 12-16/18 lat – dawkowanie jak u dorosłych pacjentów^[1].

Przeciwwskazania

SmofKabiven nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[1][2]:

• Nadwrażliwość – na białko ryb, jaj, soi lub orzeszków ziemnych, na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
• Ciężka hiperlipidemia – zbyt wysokie stężenie tłuszczów we krwi.
• Ciężka niewydolność wątroby – poważne zaburzenia czynności wątroby.
• Ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi – problemy z krzepnięciem krwi.
• Wrodzone wady metabolizmu aminokwasów – zaburzenia metabolizmu aminokwasów.
• Ciężka niewydolność nerek – bez możliwości zastosowania hemofiltracji lub dializoterapii.
• Ciężki wstrząs – stan nagłego zagrożenia życia.
• Niekontrolowana hiperglikemia – niekontrolowane, zwiększone stężenie glukozy we krwi.
• Patologicznie zwiększone stężenie elektrolitów – w surowicy któregokolwiek z elektrolitów zawartych w leku.
• Ogólne przeciwwskazania do dożylnej infuzji płynów – takie jak ostry obrzęk płuc, przewodnienie i niewyrównana niewydolność krążenia.
• Zespół hemofagocytarny – zaburzenie w układzie krzepnięcia krwi.
• Niestabilny stan ogólny – np. ciężki stan pourazowy, niewyrównana cukrzyca, ostry zawał serca, udar, zator, kwasica metaboliczna, ciężka posocznica, odwodnienie hipotoniczne i śpiączka hiperosmolarna.
• Dzieci w wieku poniżej 2 lat – SmofKabiven nie jest przeznaczony do podawania noworodkom lub dzieciom w wieku poniżej 2 lat.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku SmofKabiven należy omówić to z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje^[1][2]:

• Choroba nerek – konieczność monitorowania ilości podawanych fosforanów i potasu.
• Cukrzyca – konieczność kontrolowania stężenia glukozy we krwi.
• Zapalenie trzustki – ostrożność w przypadku zaburzeń gospodarki tłuszczowej.
• Choroba wątroby – monitorowanie enzymatycznych prób wątrobowych.
• Niedoczynność tarczycy – zaburzenia tarczycy mogą wpływać na metabolizm tłuszczów.
• Posocznica – ciężkie zakażenie może wpływać na metabolizm tłuszczów.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, SmofKabiven może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią^[1][2]. Działania niepożądane mogą obejmować:

• Często – nieznaczne podwyższenie temperatury ciała.
• Niezbyt często – duże stężenie enzymów wątrobowych we krwi, brak apetytu, nudności, wymioty, dreszcze, zawroty i bóle głowy.
• Rzadko – niskie lub wysokie ciśnienie krwi, trudności w oddychaniu, przyspieszony rytm serca (tachykardia), reakcje nadwrażliwości, uczucie gorąca i zimna, bladość, lekkie zasinienie ust i skóry, bóle szyi, pleców, kości, klatki piersiowej i lędźwi.

Słownik pojęć

• Żywienie pozajelitowe – metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając przewód pokarmowy.
• Hiperlipidemia – stan charakteryzujący się zbyt wysokim stężeniem tłuszczów we krwi.
• Wstrząs – stan nagłego zagrożenia życia, w którym dochodzi do niewystarczającego zaopatrzenia tkanek w tlen.
• Hiperglikemia – stan charakteryzujący się zbyt wysokim stężeniem glukozy we krwi.
• Posocznica – ciężkie zakażenie, które może prowadzić do niewydolności wielonarządowej.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku