Dokładny skład leku Silapo – Szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych

W artykule przedstawimy szczegółowy skład leku Silapo, który jest stosowany w leczeniu niedokrwistości związanej z przewlekłą niewydolnością nerek oraz w innych wskazaniach. Zawiera on zarówno substancję czynną, jak i substancje pomocnicze, które wspierają jego działanie. Poniżej znajdziesz szczegółowy opis każdego składnika, a także wyjaśnienia ważnych terminów medycznych.

Spis treści

• Skład leku Silapo
• Substancje pomocnicze
• Słownik pojęć

Skład leku Silapo

Silapo zawiera jako substancję czynną epoetynę zetę, która jest rekombinowaną ludzką erytropoetyną. Erytropoetyna jest hormonem odpowiedzialnym za stymulację produkcji czerwonych krwinek w szpiku kostnym. W przypadku Silapo, każda ampułko-strzykawka zawiera różne dawki epoetyny, w tym:

• Silapo 1 000 IU/0,3 ml – 1 000 jednostek międzynarodowych (IU) epoetyny zeta
• Silapo 2 000 IU/0,6 ml – 2 000 IU epoetyny zeta
• Silapo 3 000 IU/0,9 ml – 3 000 IU epoetyny zeta
• Silapo 4 000 IU/0,4 ml – 4 000 IU epoetyny zeta
• Silapo 5 000 IU/0,5 ml – 5 000 IU epoetyny zeta
• Silapo 6 000 IU/0,6 ml – 6 000 IU epoetyny zeta
• Silapo 8 000 IU/0,8 ml – 8 000 IU epoetyny zeta
• Silapo 10 000 IU/1 ml – 10 000 IU epoetyny zeta
• Silapo 20 000 IU/0,5 ml – 20 000 IU epoetyny zeta
• Silapo 30 000 IU/0,75 ml – 30 000 IU epoetyny zeta
• Silapo 40 000 IU/1 ml – 40 000 IU epoetyny zeta

Każda z tych form zawiera odpowiednią ilość epoetyny, co pozwala na dostosowanie dawki do potrzeb pacjenta oraz wskazań terapeutycznych^[1].

Substancje pomocnicze

Oprócz substancji czynnej, Silapo zawiera również substancje pomocnicze, które wspierają stabilność i skuteczność leku. Oto lista substancji pomocniczych zawartych w Silapo:

• Disodu fosforan dwuwodny – substancja stosowana jako bufor, która pomaga w utrzymaniu odpowiedniego pH roztworu.
• Sodu diwodorofosforan dwuwodny – również działa jako bufor, stabilizując pH roztworu.
• Sodu chlorek – używany do regulacji osmolalności roztworu, co jest istotne dla bezpieczeństwa podawania leku.
• Wapnia chlorek dwuwodny – dodawany dla stabilizacji roztworu oraz jako źródło wapnia.
• Polisorbat 20 – emulgator, który pomaga w stabilizacji roztworu, zapobiegając jego rozwarstwieniu.
• Glicyna – aminokwas, który działa jako stabilizator i może wspierać działanie leku.
• Leucyna – aminokwas, który może wspierać stabilność roztworu.
• Izoleucyna – kolejny aminokwas, który może wspierać stabilność roztworu.
• Treonina – aminokwas, który również może wspierać stabilność roztworu.
• Kwas glutaminowy – aminokwas, który może wspierać stabilność roztworu.
• Fenyloalanina – aminokwas, który jest substancją pomocniczą, ale może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.
• Woda do wstrzykiwań – rozpuszczalnik, który stanowi bazę dla roztworu.
• Sodu wodorotlenek – stosowany do regulacji pH roztworu.
• Kwas solny – również używany do regulacji pH roztworu.

Substancje pomocnicze są niezbędne do zapewnienia stabilności, bezpieczeństwa i skuteczności leku^[1].

Słownik pojęć

• Erytropoetyna – hormon odpowiedzialny za stymulację produkcji czerwonych krwinek w szpiku kostnym.
• Substancje pomocnicze – składniki leku, które wspierają jego działanie, stabilność i bezpieczeństwo.
• Fenyloketonuria – rzadkie schorzenie genetyczne, w którym organizm nie jest w stanie metabolizować fenyloalaniny, co może prowadzić do jej nagromadzenia w organizmie.

Materiały źródłowe

• [1]: https://leki.pl/chpl/100316600