Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Monitorowanie i środki ostrożności
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Serdolect, zawierający substancję czynną sertindol, jest stosowany w leczeniu schizofrenii. Jest to lek przeciwpsychotyczny, który działa na szlaki nerwowe w specyficznych obszarach mózgu, pomagając skorygować zaburzenia równowagi chemicznej odpowiedzialne za objawy choroby[1].
Wskazania do stosowania
Lek Serdolect jest wskazany w leczeniu schizofrenii u pacjentów, którzy nie tolerują przynajmniej jednego innego leku przeciwpsychotycznego. Ze względu na bezpieczeństwo dotyczące układu krążenia, sertindol należy stosować wyłącznie u pacjentów, którzy nie tolerują przynajmniej jednego innego leku przeciwpsychotycznego[1]. Leku Serdolect nie należy stosować w sytuacjach nagłych, w celu szybkiego złagodzenia objawów u pacjentów z ostrymi zaburzeniami[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Sertindol podaje się doustnie raz na dobę, z posiłkami lub niezależnie od posiłków. Gdy wymagane jest działanie uspokajające (sedacja), sertindol można podawać w skojarzeniu z benzodiazepiną. Monitorowanie EKG jest wymagane przed oraz w trakcie leczenia sertindolem[1].
- Dawka początkowa: 4 mg na dobę.
- Dawka podtrzymująca: 12-20 mg na dobę.
- Dawka maksymalna: 24 mg na dobę, stosowana tylko w wyjątkowych przypadkach[1].
Przeciwwskazania
Sertindol jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sertindol lub którykolwiek z pozostałych składników produktu. Inne przeciwwskazania obejmują[1]:
- niewyrównaną hipokaliemię lub hipomagnezemię,
- istotną chorobę układu krążenia,
- zastoinową niewydolność serca,
- kardiomiopatię przerostową,
- zaburzenia rytmu serca lub bradykardię,
- wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT,
- ciężkie zaburzenie czynności wątroby[1].
Monitorowanie i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia sertindolem oraz w jego trakcie, konieczne jest monitorowanie EKG, aby kontrolować odstęp QT. Badanie EKG należy wykonać przed rozpoczęciem leczenia, po osiągnięciu stanu stacjonarnego po około 3 tygodniach leczenia lub po osiągnięciu dawki 16 mg, a następnie po 3 miesiącach leczenia. W okresie leczenia podtrzymującego badanie EKG należy wykonywać co 3 miesiące[1].
Możliwe działania niepożądane
W badaniach klinicznych z zastosowaniem sertindolu do działań niepożądanych istotnie różnych od obserwowanych podczas podawania placebo występujących u ponad 1% pacjentów zaliczano[1]:
- nieżyt lub niedrożność nosa,
- zaburzenia wytrysku,
- zawroty głowy,
- suchość błony śluzowej jamy ustnej,
- hipotonię ortostatyczną,
- zwiększenie masy ciała,
- obrzęki obwodowe,
- dusznicę,
- parestezje,
- wydłużenie odstępu QT[1].
Słownik pojęć
- Sertindol – substancja czynna leku Serdolect, stosowana w leczeniu schizofrenii.
- Schizofrenia – przewlekła choroba psychiczna charakteryzująca się zaburzeniami myślenia, percepcji, emocji i zachowania.
- Hipotonia ortostatyczna – spadek ciśnienia krwi przy zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą, powodujący zawroty głowy lub omdlenia.
- Odstęp QT – czas trwania depolaryzacji i repolaryzacji komór serca, mierzony w EKG.
- EKG – elektrokardiogram, badanie rejestrujące elektryczną aktywność serca.
- Parestezje – nieprawidłowe odczucia na skórze, takie jak mrowienie, kłucie lub drętwienie.
Podsumowanie
Lek Serdolect, zawierający substancję czynną sertindol, jest stosowany w leczeniu schizofrenii u pacjentów, którzy nie tolerują przynajmniej jednego innego leku przeciwpsychotycznego. Ze względu na bezpieczeństwo dotyczące układu krążenia, sertindol należy stosować wyłącznie u pacjentów, którzy nie tolerują przynajmniej jednego innego leku przeciwpsychotycznego. Leku Serdolect nie należy stosować w sytuacjach nagłych, w celu szybkiego złagodzenia objawów u pacjentów z ostrymi zaburzeniami. Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie konieczne jest monitorowanie EKG, aby kontrolować odstęp QT. Do działań niepożądanych należą m.in. nieżyt lub niedrożność nosa, zaburzenia wytrysku, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, hipotonia ortostatyczna, zwiększenie masy ciała, obrzęki obwodowe, dusznica, parestezje oraz wydłużenie odstępu QT.














