Konsekwencje przedawkowania leku Scandivin 30 mg/mL
Scandivin 30 mg/mL to miejscowy środek znieczulający stosowany w zabiegach stomatologicznych. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Leczenie przedawkowania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Dawki uznawane za przedawkowanie
Przedawkowanie leku Scandivin 30 mg/mL może być bezwzględne lub względne. Bezwzględne przedawkowanie występuje, gdy podana dawka przekracza maksymalną zalecaną dawkę. Względne przedawkowanie może wynikać z niezamierzonego wstrzyknięcia donaczyniowego, szybkiego wchłaniania do krążenia ogólnoustrojowego lub spowolnionego metabolizmu i eliminacji produktu[1].
U dorosłych maksymalna zalecana dawka wynosi 4,4 mg/kg masy ciała, z najwyższą dopuszczalną dawką 300 mg u osoby o masie ciała powyżej 70 kg, co odpowiada 10 mL roztworu[1]. U dzieci i młodzieży maksymalna zalecana dawka wynosi 3 mg mepiwakainy na kilogram masy ciała (0,1 mL mepiwakainy na kilogram masy ciała)[1].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania mogą pojawić się w ciągu 1-3 minut w przypadku przedawkowania względnego lub po około 20-30 minutach w przypadku przedawkowania bezwzględnego[1]. Objawy te obejmują:
- Pobudzenie – uczucie zatrucia, wrażenie drętwienia warg i języka, parestezje wokół ust, zawroty głowy, zaburzenia widzenia i słuchu oraz szum w uszach[1].
- Drgawki – napady drgawek mogą trwać od kilku sekund do kilku minut i szybko prowadzić do niedotlenienia i hiperkapnii[1].
- Depresja ośrodkowego układu nerwowego – utrata przytomności, śpiączka[1].
- Objawy sercowo-naczyniowe – niedociśnienie, bradykardia, arytmia i zatrzymanie akcji serca[1].
Leczenie przedawkowania
W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania należy natychmiast przerwać wstrzykiwanie znieczulenia miejscowego. Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (drgawki, depresja OUN) należy niezwłocznie opanować odpowiednim wspomaganiem dróg oddechowych/oddychania i podawaniem leków przeciwdrgawkowych[1]. Optymalne dotlenienie i wentylacja oraz wspomaganie krążenia są kluczowe[1].
Słownik pojęć
- Parestezje – uczucie pieczenia, kłucia, mrowienia wokół ust, bez widocznej fizycznej przyczyny.
- Bradykardia – nieprawidłowe wolne bicie serca.
- Hiperkapnia – wysokie stężenie dwutlenku węgla we krwi.
- Depresja ośrodkowego układu nerwowego (OUN) – stan, w którym funkcje ośrodkowego układu nerwowego są osłabione, co może prowadzić do utraty przytomności i śpiączki.
Materiały źródłowe
| Dawki uznawane za przedawkowanie | U dorosłych: 4,4 mg/kg masy ciała, maksymalnie 300 mg. U dzieci: 3 mg/kg masy ciała. |
| Objawy przedawkowania | Pobudzenie, drgawki, depresja OUN, objawy sercowo-naczyniowe. |
| Leczenie przedawkowania | Przerwanie podawania leku, wspomaganie dróg oddechowych, podawanie leków przeciwdrgawkowych. |














