Spis treści

• Wprowadzenie
• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Sademlip jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Zawiera dwie substancje czynne: sytagliptynę i metforminę. Sytagliptyna należy do grupy leków nazywanych inhibitorami DPP-4, a metformina do grupy biguanidów. Wspólne działanie tych leków pomaga kontrolować poziom cukru we krwi u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2^[1].

Wskazania do stosowania

Lek Sademlip jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w następujących przypadkach:

• Monoterapia metforminą: U pacjentów, u których stosowanie maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii^[1].
• Leczenie skojarzone z sytagliptyną: U pacjentów już leczonych sytagliptyną w skojarzeniu z metforminą^[1].
• Leczenie skojarzone z pochodną sulfonylomocznika: U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas stosowania maksymalnej tolerowanej dawki metforminy i pochodnej sulfonylomocznika^[1].
• Leczenie skojarzone z agonistą receptora PPARγ: U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas stosowania maksymalnej tolerowanej dawki metforminy i agonisty receptora PPARγ^[1].
• Leczenie skojarzone z insuliną: U pacjentów, u których stosowanie stałej dawki insuliny i metforminy nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Sademlip należy dostosować indywidualnie na podstawie aktualnego schematu leczenia pacjenta oraz skuteczności i tolerancji. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg sytagliptyny^[1]. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę podczas posiłku, aby ograniczyć działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego związane z przyjmowaniem metforminy^[2].

Przeciwwskazania

Lek Sademlip jest przeciwwskazany u pacjentów z:

• Nadwrażliwością na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Każdym rodzajem ostrej kwasicy metabolicznej, takiej jak kwasica mleczanowa lub cukrzycowa kwasica ketonowa^[1].
• Cukrzycowym stanem przedśpiączkowym^[1].
• Ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min)^[1].
• Ostrymi stanami mogącymi zmieniać czynność nerek, jak odwodnienie, ciężkie zakażenie, wstrząs^[1].
• Ostrą lub przewlekłą chorobą, która może spowodować niedotlenienie tkanek, taką jak niewydolność serca lub układu oddechowego^[1].
• Zaburzeniami czynności wątroby^[1].
• Ostrym zatruciem alkoholowym, alkoholizmem^[1].
• Karmiących piersią^[1].

Słownik pojęć

• Sytagliptyna – Substancja czynna należąca do grupy inhibitorów DPP-4, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
• Metformina – Substancja czynna należąca do grupy biguanidów, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
• Inhibitory DPP-4 – Grupa leków, które zwiększają stężenie hormonów inkretynowych, co prowadzi do zwiększenia wydzielania insuliny i zmniejszenia wydzielania glukagonu.
• Biguanidy – Grupa leków, które zmniejszają wytwarzanie glukozy w wątrobie i zwiększają wrażliwość na insulinę.
• Kwasica mleczanowa – Rzadkie, ale poważne powikłanie metaboliczne, które może wystąpić w wyniku kumulacji metforminy.
• GFR – Współczynnik przesączania kłębuszkowego, miara czynności nerek.
• Agonista receptora PPARγ – Lek, który zwiększa wrażliwość na insulinę poprzez aktywację receptorów PPARγ.

Podsumowanie

Lek Sademlip jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów, którzy nie osiągają odpowiedniej kontroli glikemii za pomocą innych leków. Zawiera dwie substancje czynne: sytagliptynę i metforminę, które wspólnie pomagają kontrolować poziom cukru we krwi. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne, ostrą kwasicą metaboliczną, cukrzycowym stanem przedśpiączkowym, ciężką niewydolnością nerek, ostrymi stanami mogącymi zmieniać czynność nerek, ostrą lub przewlekłą chorobą powodującą niedotlenienie tkanek, zaburzeniami czynności wątroby, ostrym zatruciem alkoholowym oraz u kobiet karmiących piersią. Najczęstsze działania niepożądane to małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia, wymioty, ból żołądka, biegunka, zaparcia, senność, ból głowy, zakażenie górnych dróg oddechowych, niedrożny nos lub katar i ból gardła, zapalenie kości i stawów, ból ramion lub nóg.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku