Rimal to lek złożony, który zawiera dwie substancje czynne: ramipryl i amlodypinę. Jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego stosowania obu substancji czynnych w takich samych dawkach jak w leku Rimal, ale w oddzielnych preparatach[1].
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Rimal
- Jak działa lek Rimal?
- Przeciwwskazania do stosowania leku Rimal
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wskazania do stosowania leku Rimal
Lek Rimal jest wskazany w leczeniu zastępczym nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których uzyskano odpowiednią kontrolę ciśnienia podczas jednoczesnego stosowania poszczególnych substancji czynnych w takich samych dawkach jak w tym produkcie złożonym, ale w oddzielnych produktach[1]. Oznacza to, że lek ten jest przeznaczony dla pacjentów, którzy już stosują ramipryl i amlodypinę w oddzielnych preparatach i u których konieczne jest kontynuowanie terapii w formie jednego leku.
Jak działa lek Rimal?
Rimal zawiera dwie substancje czynne, które działają na różne sposoby, aby obniżyć ciśnienie tętnicze:
- Ramipryl – należy do grupy leków nazywanych inhibitorami ACE (inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę). Działa przez zmniejszanie wytwarzania przez organizm substancji, które mogą podwyższać ciśnienie tętnicze, rozkurczanie i rozszerzanie naczyń krwionośnych oraz ułatwianie sercu pompowania krwi do całego ciała[2].
- Amlodypina – należy do grupy leków nazywanych antagonistami wapnia. Działa przez rozkurczanie i rozszerzanie naczyń krwionośnych, co pomaga obniżyć ciśnienie tętnicze[2].
Przeciwwskazania do stosowania leku Rimal
Nie należy stosować leku Rimal w następujących przypadkach:
- Uczulenie na ramipryl, amlodypinę, inne leki z grupy dihydropirydynowych antagonistów wapnia, inne inhibitory ACE lub na którykolwiek z pozostałych składników leku[2].
- Zaburzenia czynności wątroby[2].
- Niestabilna niewydolność serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego[2].
- Wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny[2].
- Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aorty znacznego stopnia)[2].
- Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie[2].
- Dializoterapia lub filtracja krwi innego typu[2].
- Choroba nerek powodująca zmniejszony dopływ krwi do nerki (zwężenie tętnicy nerkowej)[2].
- Ciąża po 3. miesiącu[2].
- Niskie lub niestabilne ciśnienie tętnicze[2].
- Cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek i jednoczesne leczenie lekiem obniżającym ciśnienie krwi zawierającym aliskiren[2].
- Stosowanie leku złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan[2].
Słownik pojęć
- Inhibitory ACE – Leki hamujące enzym konwertujący angiotensynę, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego.
- Antagoniści wapnia – Leki blokujące kanały wapniowe, co powoduje rozkurcz naczyń krwionośnych i obniżenie ciśnienia tętniczego.
- Nadciśnienie tętnicze – Stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone.
- Obrzęk naczynioruchowy – Ciężka reakcja alergiczna objawiająca się obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła.
- Dializoterapia – Proces oczyszczania krwi z toksyn za pomocą specjalnych urządzeń, stosowany u pacjentów z niewydolnością nerek.














