Jak prawidłowo dawkować lek Rimal?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie leku Rimal
• Szczególne grupy pacjentów
• Sposób podawania
• Przedawkowanie
• Pominięcie dawki
• Przerwanie stosowania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Rimal zawiera dwie substancje czynne: ramipryl i amlodypinę. Ramipryl należy do grupy leków nazywanych inhibitorami ACE, natomiast amlodypina jest antagonistą wapnia. Lek ten jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego stosowania obu substancji czynnych w takich samych dawkach jak w leku Rimal, ale w oddzielnych preparatach^[1].

Dawkowanie leku Rimal

Zalecana dawka dobowa to jedna kapsułka o określonej mocy. Produkt leczniczy złożony nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Dawkę poszczególnych substancji czynnych należy dostosować oddzielnie, w zależności od stanu pacjenta i uzyskiwanych wartości ciśnienia tętniczego^[1]. Jeśli konieczna okaże się zmiana dawkowania, należy indywidualnie dostosować dawkę amlodypiny i ramiprylu, a po określeniu nowych dawek można zastosować produkt Rimal w odpowiedniej mocy. Maksymalna dawka dobowa wynosi jedną kapsułkę o mocy 10 mg + 10 mg^[1].

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci leczeni diuretykami: Zaleca się zachowanie ostrożności u tych pacjentów ze względu na możliwość utraty płynów i (lub) elektrolitów. Należy monitorować czynność nerek oraz stężenie potasu w surowicy^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie ramiprylem można rozpocząć wyłącznie pod ścisłą kontrolą lekarza, a maksymalna dawka ramiprylu wynosi 2,5 mg na dobę. Produktu Rimal nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: W celu określenia optymalnej dawki początkowej i podtrzymującej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, dawkę ramiprylu i amlodypiny należy dostosowywać oddzielnie. Rimal jest zalecany wyłącznie u pacjentów, u których podczas ustalania dawki podtrzymującej ramiprylu optymalna okazała się dawka nie mniejsza niż 5 mg^[1].

Pacjenci w podeszłym wieku: Dawkę produktu złożonego należy określić po rozpoczęciu leczenia mniejszymi niż zazwyczaj dawkami poszczególnych substancji czynnych, które należy dostosowywać bardziej stopniowo ze względu na większe ryzyko działań niepożądanych. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Rimal u pacjentów w bardzo podeszłym wieku lub wyniszczonych^[1].

Dzieci i młodzież: Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności produktu Rimal u dzieci i młodzieży^[1].

Sposób podawania

Rimal należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze, z posiłkiem lub bez posiłku. Kapsułek nie wolno żuć ani rozgryzać^[1]. Lek należy popijać płynem, ale nie sokiem grejpfrutowym, który może wpływać na stężenie amlodypiny we krwi^[2].

Przedawkowanie

Objawami przedawkowania inhibitorów ACE mogą być między innymi: nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych (z wyraźnym niedociśnieniem, wstrząsem), bradykardia, zaburzenia elektrolitowe i niewydolność nerek. Należy monitorować stan pacjenta oraz zastosować leczenie objawowe i wspomagające^[1]. W razie przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub oddziału ratunkowego najbliższego szpitala^[2].

Pominięcie dawki

W razie pominięcia dawki leku należy przyjąć następną dawkę o stałej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki^[2].

Przerwanie stosowania

Nie należy nagle przerywać stosowania leku lub zmieniać zaleconej dawki bez konsultacji z lekarzem, ponieważ może wystąpić nasilenie choroby^[2].

Słownik pojęć

• Ramipryl – substancja czynna należąca do grupy inhibitorów ACE, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Amlodypina – substancja czynna należąca do grupy antagonistów wapnia, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Inhibitory ACE – leki hamujące enzym konwertujący angiotensynę, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego.
• Antagonista wapnia – lek blokujący kanały wapniowe, co prowadzi do rozkurczu naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego.
• Diuretyki – leki moczopędne, stosowane w celu zwiększenia wydalania moczu i obniżenia ciśnienia tętniczego.
• Obrzęk naczynioruchowy – ciężka reakcja alergiczna objawiająca się obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku