Wskazania do stosowania leku Reltebon: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Reltebon
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania leku Reltebon
Lek Reltebon jest stosowany w leczeniu silnego bólu, który może być kontrolowany jedynie przy zastosowaniu przeciwbólowych leków opioidowych. Jest przeznaczony dla pacjentów dorosłych oraz młodzieży w wieku 12 lat i powyżej[1]. Reltebon zawiera jako substancję czynną oksydonu chlorowodorek, który należy do grupy silnie działających leków przeciwbólowych zwanych opioidami[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Reltebon zależy od intensywności bólu oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta na leczenie. Zazwyczaj stosowana dawka początkowa dla pacjentów, którzy nie zażywali wcześniej opioidów, to 10 mg oksykodonu chlorowodorku podawane co 12 godzin. Niektórzy pacjenci mogą reagować na dawkę początkową 5 mg, co zmniejsza częstość występowania działań niepożądanych[1]. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu, z posiłkami lub niezależnie od posiłków[2].
Przeciwwskazania
Leku Reltebon nie należy stosować w przypadku:
- nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą[1]
- ciężkiej niewydolności oddechowej z niedotlenieniem narządów i tkanek[1]
- ciężkiej przewlekłej choroby obturacyjnej płuc[1]
- zespołu serca płucnego[1]
- ciężkiej astmy oskrzelowej[1]
- zwiększonego stężenia <a href="/tag/hiperkapnia/” title=”hiperkapnia” class=”to-tag” data-termid=”45790″>dwutlenku węgla we krwi[1]
- porażennej niedrożności jelit[1]
- zespołu ostrego brzucha, opóźnionego opróżniania żołądka[1]
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Reltebon należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza jeśli pacjent:
- jest w podeszłym wieku lub osłabiony[2]
- ma zaburzenia czynności płuc, wątroby lub nerek[2]
- cierpi na niektóre choroby tarczycy[2]
- ma osłabioną funkcję nadnerczy[2]
- ma powiększenie gruczołu krokowego[2]
- jest w trakcie leczenia odwykowego[2]
- choruje na zapalenie trzustki[2]
- ma zwiększone ciśnienie w mózgu[2]
- ma zaburzenia czynności układu krążenia[2]
- cierpi na kolkę dróg żółciowych i moczowodu[2]
- ma niskie ciśnienie krwi i zmniejszoną objętość krwi[2]
- choruje na padaczkę lub ma skłonność do drgawek[2]
- przyjmuje inhibitory MAO[2]
- miał ostatnio zabieg chirurgiczny w obrębie jamy brzusznej[2]
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Reltebon może powodować działania niepożądane. Najczęściej występujące to:
- uspokojenie (zmęczenie do senności)[2]
- zawroty głowy, ból głowy[2]
- zaparcia, mdłości (nudności), wymioty[2]
- świąd[2]
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy przerwać przyjmowanie leku Reltebon i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem[2].
Słownik pojęć
- Oksykodon – Silnie działający lek przeciwbólowy z grupy opioidów, stosowany w leczeniu silnego bólu.
- Opioidy – Grupa leków przeciwbólowych, które działają na receptory opioidowe w mózgu i rdzeniu kręgowym, zmniejszając odczuwanie bólu.
- Depresja oddechowa – Stan, w którym dochodzi do spowolnienia i spłycenia oddechu, co może prowadzić do niedotlenienia organizmu.
- Hipoksja – Stan, w którym dochodzi do niedoboru tlenu w tkankach organizmu.
- Hiperkapnia – Stan, w którym dochodzi do nadmiaru dwutlenku węgla we krwi.
- Porażenna niedrożność jelit – Stan, w którym dochodzi do zatrzymania ruchów perystaltycznych jelit, co prowadzi do ich niedrożności.
Podsumowanie
Lek Reltebon jest stosowany w leczeniu silnego bólu, który może być kontrolowany jedynie przy zastosowaniu przeciwbólowych leków opioidowych. Jest przeznaczony dla pacjentów dorosłych oraz młodzieży w wieku 12 lat i powyżej. Dawkowanie zależy od intensywności bólu oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta na leczenie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, ciężką niewydolność oddechową, ciężką przewlekłą chorobę obturacyjną płuc, zespół serca płucnego, ciężką astmę oskrzelową, zwiększone stężenie dwutlenku węgla we krwi, porażenną niedrożność jelit oraz zespół ostrego brzucha. Najczęstsze działania niepożądane to uspokojenie (zmęczenie do senności), zawroty głowy, ból głowy, zaparcia, mdłości (nudności), wymioty oraz świąd.














