Przeciwwskazania i sytuacje, w których nie należy zażywać leku Prenessa

Lek Prenessa, zawierający substancję czynną peryndopryl, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz stabilnej choroby wieńcowej. Jednakże, istnieją pewne przeciwwskazania i sytuacje, w których nie należy go stosować. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na ten temat.

Spis treści

• Przeciwwskazania do stosowania leku Prenessa
• Ostrzeżenia i środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Przeciwwskazania do stosowania leku Prenessa

Istnieje kilka sytuacji, w których nie należy stosować leku Prenessa:

• Nadwrażliwość na peryndopryl lub którykolwiek z pozostałych składników leku, a także na inne inhibitory ACE^[1].
• Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, związany z wcześniejszym leczeniem inhibitorami ACE lub występujący w rodzinie pacjenta^[1].
• Stosowanie leku po 3 miesiącu ciąży, ponieważ może to poważnie zaszkodzić dziecku^[2].
• Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek^[1].
• Stosowanie leku u pacjentów poddawanych dializoterapii lub filtracji krwi inną metodą, zależnie od stosowanego urządzenia^[2].
• Ciężka choroba nerek, która powoduje zmniejszenie dostarczania krwi do nerek (zwężenie tętnicy nerkowej)^[2].
• Jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem, ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego^[1].

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Prenessa należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza w następujących przypadkach:

• Stenoza aorty, powiększenie mięśnia sercowego lub zaburzenia dotyczące zastawek serca^[2].
• Zwężenie tętnicy zaopatrującej nerkę w krew^[2].
• Pierwotny aldosteronizm, czyli nieprawidłowo zwiększone stężenie hormonu aldosteronu we krwi^[2].
• Cukrzyca^[2].
• Inne choroby nerek, wątroby lub serca^[2].
• Hemodializa lub niedawny przeszczep nerki^[2].
• Kolagenoza, taka jak toczeń układowy czy twardzina^[2].
• Stosowanie diety z małą ilością soli, nasilone wymioty lub biegunka, lub przyjmowanie leków moczopędnych^[2].
• Stosowanie litu, suplementów potasu lub zamienników soli kuchennej zawierających potas^[2].
• Stosowanie leków zwiększających ryzyko obrzęku naczynioruchowego, takich jak racekadotryl, sirolimus, ewerolimus, temsirolimus, wildagliptyna^[2].
• Pacjenci rasy czarnej mają większe ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego i mogą być mniej wrażliwi na działanie leku^[2].

Interakcje z innymi lekami

Stosowanie leku Prenessa może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, zwłaszcza:

• Inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego i (lub) niewydolności serca, w tym leki moczopędne^[2].
• Leki rozszerzające naczynia krwionośne, w tym azotany^[2].
• Leki oszczędzające potas, preparaty potasu lub zamienniki soli zawierające potas^[2].
• Leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca, cukrzycy, dny moczanowej, manii lub depresji^[2].
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy^[2].
• Leki pobudzające układ nerwowy, takie jak efedryna, noradrenalina lub adrenalina^[2].
• Złoto we wstrzyknięciach w leczeniu zapalenia stawów^[2].
• Leki stosowane w leczeniu biegunki lub zapobiegające odrzuceniu przeszczepionego narządu^[2].

Słownik pojęć

• Peryndopryl – substancja czynna leku Prenessa, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca i stabilnej choroby wieńcowej.
• Inhibitory ACE – grupa leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca, działających poprzez blokowanie enzymu konwertującego angiotensynę.
• Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk tkanek podskórnych, często związany z reakcją alergiczną, mogący prowadzić do trudności w oddychaniu.
• Aliskiren – lek obniżający ciśnienie krwi, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Sakubitryl z walsartanem – lek stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, zwiększający ryzyko obrzęku naczynioruchowego przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami ACE.

Podsumowanie