Pazopanib Zentiva to lek stosowany w leczeniu zaawansowanego raka nerki oraz niektórych postaci mięsaka tkanek miękkich. Jego działanie polega na hamowaniu aktywności białek biorących udział w rozroście i rozprzestrzenianiu się komórek raka. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku oraz schorzenia, które leczy.
Spis treści
- Rak nerki
- Mięsak tkanek miękkich
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Rak nerki
Pazopanib Zentiva jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu pierwszego rzutu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz w leczeniu pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali cytokiny w leczeniu zaawansowanej choroby[1]. Rak nerkowokomórkowy to najczęstszy typ raka nerki, który rozwija się w komórkach wyściełających kanaliki nerkowe.
Mięsak tkanek miękkich
Pazopanib Zentiva jest również wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z określonymi podtypami zaawansowanego mięsaka tkanek miękkich (STS), którzy wcześniej otrzymali chemioterapię w leczeniu choroby przerzutowej lub u których nastąpiła progresja choroby w ciągu 12 miesięcy od leczenia neoadjuwantowego i (lub) adjuwantowego[1]. Mięsaki tkanek miękkich to nowotwory, które mogą występować w mięśniach, naczyniach krwionośnych, tkance tłuszczowej lub innych tkankach wspierających, otaczających i chroniących narządy wewnętrzne.
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie produktem Pazopanib Zentiva powinno być rozpoczynane wyłącznie przez lekarza mającego doświadczenie w stosowaniu przeciwnowotworowych produktów leczniczych[1]. Zalecana dawka pazopanibu w leczeniu RCC lub STS wynosi 800 mg raz na dobę. Tabletki należy przyjmować bez jedzenia, co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po posiłku[2].
Przeciwwskazania
Pazopanib Zentiva nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 charakterystyki produktu leczniczego[1]. Przed rozpoczęciem przyjmowania leku należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące choroby serca, wątroby, nerek oraz inne schorzenia, które mogą wpływać na bezpieczeństwo stosowania leku[2].
Słownik pojęć
- Rak nerkowokomórkowy (RCC) – Najczęstszy typ raka nerki, który rozwija się w komórkach wyściełających kanaliki nerkowe.
- Cytokiny – Białka, które regulują odpowiedź immunologiczną organizmu.
- Mięsak tkanek miękkich (STS) – Nowotwory, które mogą występować w mięśniach, naczyniach krwionośnych, tkance tłuszczowej lub innych tkankach wspierających, otaczających i chroniących narządy wewnętrzne.
- Neoadjuwantowe leczenie – Leczenie stosowane przed głównym leczeniem, aby zmniejszyć rozmiar guza.
- Adjuwantowe leczenie – Leczenie stosowane po głównym leczeniu, aby zniszczyć pozostałe komórki nowotworowe.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Zaawansowany rak nerki, niektóre postaci mięsaka tkanek miękkich |
| Dawkowanie | 800 mg raz na dobę |
| Sposób podawania | Bez jedzenia, co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po posiłku |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze |
| Najczęstsze działania niepożądane | Wysokie ciśnienie krwi, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, utrata apetytu, zmniejszenie masy ciała, zaburzenia smaku, ból głowy, zmiany koloru włosów i skóry, wysypka skórna |














