Wskazania do stosowania leku Oxyduo: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Lek Oxyduo jest stosowany w leczeniu silnego bólu, który może być odpowiednio kontrolowany wyłącznie opioidowymi lekami przeciwbólowymi. Zawiera dwie substancje czynne: oksykodonu chlorowodorek oraz naloksonu chlorowodorek. Oksykodon działa przeciwbólowo, natomiast nalokson przeciwdziała zaparciom, które są typowym działaniem niepożądanym opioidów[1][2].
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Ostrzeżenia i środki ostrożności
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lek Oxyduo jest wskazany w leczeniu silnego bólu, który może być odpowiednio kontrolowany wyłącznie opioidowymi lekami przeciwbólowymi. Jest przeznaczony do stosowania u dorosłych pacjentów[1][2]. Nalokson, będący antagonistą receptorów opioidowych, przeciwdziała zaparciom wywołanym przez opioidy, hamując oddziaływanie oksykodonu na receptory opioidowe zlokalizowane w ścianie jelita[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Oxyduo należy dostosować do nasilenia bólu oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Zazwyczaj stosowana dawka początkowa u pacjenta, który nie przyjmował wcześniej opioidów, wynosi 10 mg oksykodonu chlorowodorku + 5 mg naloksonu chlorowodorku co 12 godzin[1]. W przypadku pacjentów, którzy przyjmowali wcześniej opioidy, leczenie można rozpocząć od większej dawki, w zależności od wcześniejszych doświadczeń w stosowaniu leków opioidowych[1]. Maksymalna dawka dobowa wynosi 160 mg oksykodonu chlorowodorku i 80 mg naloksonu chlorowodorku[1].
Przeciwwskazania
Lek Oxyduo nie powinien być stosowany w następujących przypadkach[1][2]:
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
- Depresja oddechowa z niedotlenieniem narządów i tkanek i (lub) hiperkapnia.
- Ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP).
- Serce płucne – powiększenie prawej strony serca z powodu zwiększenia ciśnienia w naczyniach krwionośnych w płucach.
- Ciężka astma oskrzelowa.
- Niedrożność porażenna jelit niespowodowana przez opioidy.
- Umiarkowana do ciężkiej niewydolność wątroby.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Oxyduo należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w następujących przypadkach[1][2]:
- Pacjenci w podeszłym wieku i pacjenci wyniszczeni.
- Porażenna niedrożność jelita spowodowana przez opioidy.
- Zaburzenia czynności nerek lub łagodna niewydolność wątroby.
- Ciężkie zaburzenia czynności płuc.
- Bezdech senny.
- Obrzęk śluzowaty.
- Niedoczynność tarczycy.
- Niewydolność nadnerczy lub choroba Addisona.
- Choroba psychiczna z towarzyszącą (częściową) utratą poczucia rzeczywistości.
- Kamicę żółciową lub inne zaburzenia dróg żółciowych.
- Rozrost gruczołu krokowego.
- Alkoholizm lub delirium tremens.
- Zapalenie trzustki.
- Niskie lub wysokie ciśnienie krwi.
- Choroba sercowo-naczyniowa.
- Uraz głowy.
- Padaczka lub tendencje do drgawek.
- Jednoczesne przyjmowanie inhibitorów MAO.
- Senność lub epizody nagłego zasypiania.
Słownik pojęć
- Oksykodonu chlorowodorek – Silny lek przeciwbólowy z grupy opioidów.
- Naloksonu chlorowodorek – Antagonista receptorów opioidowych, przeciwdziała zaparciom wywołanym przez opioidy.
- Depresja oddechowa – Stan, w którym oddychanie jest spowolnione i płytkie, co może prowadzić do niedotlenienia organizmu.
- Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) – Choroba płuc charakteryzująca się przewlekłym ograniczeniem przepływu powietrza.
- Serce płucne – Powiększenie prawej strony serca z powodu zwiększenia ciśnienia w naczyniach krwionośnych w płucach.
- Bezdech senny – Zaburzenie oddychania podczas snu, charakteryzujące się przerwami w oddychaniu.
- Obrzęk śluzowaty – Zaburzenie czynności tarczycy przebiegające z uczuciem suchości, zmniejszoną temperaturą i obrzękiem skóry.
- Niedoczynność tarczycy – Stan, w którym gruczoł tarczycy nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów.
- Choroba Addisona – Niewydolność nadnerczy, w której gruczoły nadnerczy nie wytwarzają wystarczającej ilości hormonów.
- Inhibitory MAO – Leki stosowane w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona.
| Wskazania do stosowania | Leczenie silnego bólu, który może być odpowiednio kontrolowany wyłącznie opioidowymi lekami przeciwbólowymi. |
| Dawkowanie | 10 mg oksykodonu chlorowodorku + 5 mg naloksonu chlorowodorku co 12 godzin, maksymalna dawka dobowa 160 mg oksykodonu chlorowodorku i 80 mg naloksonu chlorowodorku. |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, depresja oddechowa, ciężka POChP, serce płucne, ciężka astma oskrzelowa, niedrożność porażenna jelit niespowodowana przez opioidy, umiarkowana do ciężkiej niewydolność wątroby. |
| Ostrzeżenia | Pacjenci w podeszłym wieku, porażenna niedrożność jelita, zaburzenia czynności nerek, łagodna niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenia czynności płuc, bezdech senny, obrzęk śluzowaty, niedoczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy, choroba Addisona, choroba psychiczna, kamica żółciowa, rozrost gruczołu krokowego, alkoholizm, zapalenie trzustki, niskie lub wysokie ciśnienie krwi, choroba sercowo-naczyniowa, uraz głowy, padaczka, jednoczesne przyjmowanie inhibitorów MAO, senność lub epizody nagłego zasypiania. |














