Menu

4 mg – skład leku

Dokładny skład leku NINLARO – Szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych

W artykule przedstawimy szczegółowy skład leku NINLARO, który jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego. Omówimy zarówno substancję czynną, jak i substancje pomocnicze, które są niezbędne do prawidłowego działania leku. Informacje te pochodzą z dokumentu “Charakterystyka produktu leczniczego” (ChPL) NINLARO[1].

Spis treści

1. Substancja czynna

Substancją czynną leku NINLARO jest iksazomib, który występuje w postaci cytrynianu iksazomibu. Każda kapsułka NINLARO 4 mg zawiera 4 mg iksazomibu, co odpowiada 5,7 mg cytrynianu iksazomibu[1].

Iksazomib jest doustnym inhibitorem proteasomów, co oznacza, że hamuje działanie proteasomów, które są odpowiedzialne za rozkład białek w komórkach. Działanie to prowadzi do akumulacji białek pro-apoptycznych, co z kolei indukuje apoptozę (programowaną śmierć komórki) w komórkach nowotworowych[1].

2. Substancje pomocnicze

Oprócz substancji czynnej, NINLARO zawiera również substancje pomocnicze, które wspierają działanie leku oraz jego stabilność. W przypadku NINLARO 4 mg, składniki pomocnicze to:

  • Celuloza mikrokrystaliczna – jest to substancja, która działa jako wypełniacz i stabilizator, pomagając w utrzymaniu struktury kapsułki.
  • Magnezu stearynian – stosowany jako środek poślizgowy, ułatwia proces produkcji kapsułek, zapobiegając ich sklejaniu się.
  • Talk – substancja, która również działa jako środek poślizgowy, poprawiając właściwości przetwarzania leku.
  • Żelatyna – używana do produkcji kapsułek, zapewnia ich odpowiednią formę i łatwość połknięcia.
  • Tytanu dwutlenek (E171) – stosowany jako barwnik, nadaje kapsułkom odpowiedni kolor.
  • Żelaza tlenek czerwony (E172) – kolejny barwnik, który poprawia wygląd kapsułek.
  • Tusz drukarski – używany do nadruku na kapsułkach, co pozwala na identyfikację leku.
  • Szelak – substancja, która tworzy powłokę na kapsułkach, chroniąc je przed wilgocią.
  • Glikol propylenowy – stosowany jako środek nawilżający, który pomaga w utrzymaniu odpowiedniej wilgotności leku.
  • Wodorotlenek potasu – używany do regulacji pH w formulacji leku.
  • Żelaza tlenek czarny (E172) – kolejny barwnik, który poprawia estetykę kapsułek.

Wszystkie te substancje pomocnicze są niezbędne do prawidłowego działania leku oraz zapewnienia jego stabilności i bezpieczeństwa[1].

4. Słownik pojęć

  • Iksazomib – substancja czynna leku NINLARO, inhibitor proteasomów stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego.
  • Szpiczak mnogi – nowotwór złośliwy, który rozwija się w komórkach plazmatycznych szpiku kostnego.
  • Proteasomy – kompleksy białkowe odpowiedzialne za rozkład białek w komórkach, kluczowe dla regulacji cyklu komórkowego.
  • Apoptoza – proces programowanej śmierci komórki, który jest istotny dla utrzymania równowagi w organizmie.
Składnik Opis
Iksazomib Substancja czynna, inhibitor proteasomów.
Celuloza mikrokrystaliczna Wypełniacz i stabilizator.
Magnezu stearynian Środek poślizgowy, ułatwia produkcję kapsułek.
Talk Środek poślizgowy, poprawia przetwarzanie leku.
Żelatyna Składnik kapsułek, zapewnia ich formę.
Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, nadaje kolor kapsułkom.
Żelaza tlenek czerwony (E172) Barwnik, poprawia wygląd kapsułek.
Tusz drukarski Używany do nadruku na kapsułkach.
Szelak Powłoka chroniąca kapsułki przed wilgocią.
Glikol propylenowy Środek nawilżający, utrzymuje wilgotność leku.
Wodorotlenek potasu Regulator pH w formulacji leku.
Żelaza tlenek czarny (E172) Barwnik, poprawia estetykę kapsułek.

Materiały źródłowe

FAQ

Jakie są wskazania do stosowania NINLARO?

NINLARO jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia[1].

Jakie są działania niepożądane związane z NINLARO?

Do najczęstszych działań niepożądanych należą: biegunka, małopłytkowość, neutropenia, nudności oraz wysypka[1].

Jak należy stosować NINLARO?

NINLARO należy przyjmować doustnie, raz w tygodniu, w dniach 1., 8. i 15. 28-dniowego cyklu leczenia, co najmniej na 1 godzinę przed posiłkiem lub co najmniej 2 godziny po posiłku[1].

Więcej o tym leku

Kliknij w kafelek, aby przejść do tematycznie dedykowanej podstrony o tym leku.

Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź