Jak prawidłowo dawkować lek Mizormic?

Lek Mizormic, zawierający midazolam, jest stosowany w różnych sytuacjach klinicznych, takich jak sedacja, premedykacja przed znieczuleniem oraz w znieczuleniu. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, w zależności od wieku pacjenta, stanu zdrowia oraz konkretnej sytuacji klinicznej.

Spis treści

• Dawkowanie u dorosłych
• Dawkowanie u dzieci
• Dawkowanie w populacjach specjalnych
• Przedawkowanie
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie leku Mizormic u dorosłych zależy od kilku czynników, takich jak wiek, stan zdrowia oraz cel stosowania leku.

Sedacja płytka

W celu wywołania sedacji płytkiej przed interwencją diagnostyczną lub chirurgiczną, midazolam podawany jest dożylnie. Dawka musi być indywidualnie dobrana i w razie potrzeby stopniowo zwiększana. Początek działania sedacyjnego leku ujawnia się po około 2 minutach od wstrzyknięcia, a efekt maksymalny uzyskiwany jest w ciągu około 5–10 minut^[1].

• Dorośli w wieku poniżej 60 lat: Dawka początkowa wynosi 2,0–2,5 mg podawanych 5–10 minut przed rozpoczęciem zabiegu. W razie potrzeby można podawać kolejne dawki po 1 mg. Zazwyczaj nie jest konieczne stosowanie dawki całkowitej przekraczającej 5 mg^[1].
• Dorośli w wieku powyżej 60 lat oraz pacjenci wyniszczeni lub przewlekle chorzy: Dawka początkowa wynosi 0,5–1,0 mg podawanych 5–10 minut przed rozpoczęciem zabiegu. W razie potrzeby można podawać kolejne dawki po 0,5–1,0 mg. Zazwyczaj nie jest konieczne przekraczanie dawki całkowitej wynoszącej 3,5 mg^[1].

Premedykacja przed znieczuleniem

Premedykacja za pomocą midazolamu stosowana zaraz przed zabiegiem wywołuje sedację oraz przedoperacyjne zaburzenia pamięci. Midazolam można też podawać w skojarzeniu z cholinolitykami^[1].

• Dorośli w wieku poniżej 60 lat: Zalecana dawka wynosi 1–2 mg dożylnie lub 0,07–0,10 mg/kg mc. domięśniowo^[1].
• Dorośli w wieku powyżej 60 lat oraz pacjenci wyniszczeni lub przewlekle chorzy: Dawka początkowa wynosi 0,5 mg dożylnie, a w podaniu domięśniowym zaleca się stosowanie dawki 0,025–0,050 mg/kg mc.^[1].

Indukcja znieczulenia

Jeśli midazolam jest stosowany do indukcji znieczulenia przed podaniem innych leków o działaniu znieczulającym, dawkę należy stopniowo zwiększać do osiągnięcia pożądanego efektu^[1].

• Dorośli w wieku poniżej 60 lat: Dawka dożylna wynosi 0,15–0,20 mg/kg mc. (0,30–0,35 mg/kg mc. bez premedykacji)^[1].
• Dorośli w wieku powyżej 60 lat oraz pacjenci wyniszczeni lub przewlekle chorzy: Dawka wynosi 0,05–0,15 mg/kg mc. (0,15–0,30 mg/kg mc. bez premedykacji)^[1].

Dawkowanie u dzieci

Dawkowanie leku Mizormic u dzieci zależy od wieku oraz masy ciała dziecka. Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące różnych sytuacji klinicznych.

Sedacja płytka

• Dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat: Dawka początkowa wynosi 0,05–0,10 mg/kg mc. W celu osiągnięcia pożądanego efektu może być konieczne zastosowanie dawki całkowitej do 0,6 mg/kg mc., jednak nie powinno się przekraczać dawki całkowitej wynoszącej 6 mg^[1].
• Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: Dawka początkowa wynosi 0,025–0,050 mg/kg mc. Może być konieczne zastosowanie dawki całkowitej do 0,4 mg/kg mc., maksymalnie 10 mg^[1].
• Dzieci i młodzież w wieku od 12 do 16 lat: Dawkowanie jak u dorosłych^[1].

Premedykacja przed znieczuleniem

• Dzieci w wieku powyżej 6 miesięcy: Dawka całkowita wynosi 0,3–0,5 mg/kg mc. podana doodbytniczo 15–30 minut przed indukcją znieczulenia^[1].
• Podanie domięśniowe: Dawki mieszczą się w zakresie 0,08–0,20 mg/kg mc. Tę drogę podawania należy stosować w wyjątkowych wypadkach^[1].

Dawkowanie w populacjach specjalnych

W niektórych przypadkach dawkowanie leku Mizormic może wymagać dostosowania ze względu na specyficzne warunki zdrowotne pacjenta.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) farmakokinetyka wolnego midazolamu po jednorazowym podaniu dożylnym jest podobna do farmakokinetyki u zdrowych ochotników. Jednak w razie długotrwałego wlewu dożylnego u pacjentów przebywających na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM) średni czas trwania efektu sedacyjnego w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek był znacznie dłuższy^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Zaburzenia czynności wątroby zmniejszają klirens podanego dożylnie midazolamu, wydłużając okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji. Może to zatem powodować nasilenie i wydłużenie klinicznych efektów działania produktu leczniczego^[1].

Przedawkowanie

Przedawkowanie midazolamu może prowadzić do senności, niezborności, dyzartrii, oczopląsu, arefleksji, bezdechu, niedociśnienia, depresji krążeniowo-oddechowej, a w rzadkich przypadkach do śpiączki. W przypadku przedawkowania należy monitorować parametry życiowe pacjenta i podejmować działania wspomagające^[1].

Słownik pojęć

• Midazolam – substancja czynna leku Mizormic, należąca do grupy benzodiazepin, stosowana w celu wywołania sedacji, premedykacji przed znieczuleniem oraz w znieczuleniu.
• Sedacja płytka – stan uspokojenia lub senności przy zachowaniu świadomości.
• Premedykacja – podanie leków przed zabiegiem chirurgicznym w celu przygotowania pacjenta do znieczulenia.
• Klirens kreatyniny – wskaźnik oceniający funkcję nerek, mierzący zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
• Depresja krążeniowo-oddechowa – stan, w którym dochodzi do spowolnienia i spłycenia oddechu oraz zwolnienia pracy serca.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku