Skutki uboczne i działania niepożądane leku Mepidont

Spis treści

• Wprowadzenie
• Działania niepożądane
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Jak przechowywać lek
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Mepidont jest stosowany w stomatologii jako środek miejscowo znieczulający. Jego substancją czynną jest mepiwakaina, która działa poprzez hamowanie prądów jonowych odpowiedzialnych za powstawanie i rozprzestrzenianie się bodźców w błonie komórkowej neuronu^[1]. W artykule omówimy możliwe działania niepożądane oraz skutki uboczne związane z jego stosowaniem.

Działania niepożądane

Podczas stosowania leku Mepidont mogą wystąpić różne działania niepożądane, które są podobne do tych obserwowanych przy innych środkach miejscowo znieczulających o budowie amidowej. Działania te zależą od dawki i mogą być spowodowane dużym stężeniem leku w osoczu, będącym następstwem przedawkowania, szybkiego wchłaniania lub przypadkowego wstrzyknięcia do naczynia, lub mogą być spowodowane nadwrażliwością, idiosynkrazją lub zmniejszoną tolerancją ze strony pacjenta^[1].

• Zaburzenia układu nerwowego: Pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego ze stanem podniecenia, drżenia, dezorientacja, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, przyspieszony metabolizm oraz podwyższona temperatura ciała. Po bardzo dużych dawkach: szczękościsk i drgawki^[1].
• Zaburzenia naczyń: Rozszerzenie naczyń, nadciśnienie^[1].
• Zaburzenia serca: Zaburzenia rytmu serca, bradykardia^[1].
• Zaburzenia układu immunologicznego: Reakcje alergiczne (w najcięższych przypadkach wstrząs anafilaktyczny). Reakcje uczuleniowe na mepiwakainę występują bardzo rzadko^[1].
• Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Przyspieszenie oddechu, rozszerzenie oskrzeli^[1].
• Zaburzenia żołądka i jelit: Nudności, wymioty^[1].
• Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Zmiany skórne, pokrzywka, obrzęk, pocenie się^[1].

Postępowanie przy przedawkowaniu

Przedawkowanie leku Mepidont może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. W przypadku wystąpienia pierwszych niepokojących objawów należy natychmiast przerwać podawanie leku i podjąć odpowiednie działania^[1].

• Ułożyć pacjenta w pozycji poziomej i upewnić się, że oddycha swobodnie; jeśli nie, należy podać tlen, a w przypadku bezdechu zastosować sztuczne oddychanie^[1].
• Unikać stosowania analeptyków działających na rdzeń przedłużony, by nie pogarszać stanu pacjenta poprzez zwiększenie zużycia tlenu^[1].
• Drgawki można opanować podaniem diazepamu w dawkach od 10 do 20 mg dożylnie^[1].
• Poprawę stanu układu krążenia można uzyskać przez dożylne zastosowanie glikokortykosteroidów^[1].

Jak przechowywać lek

Lek Mepidont należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci^[2].

Słownik pojęć

• Mepiwakaina – Substancja czynna leku Mepidont, środek miejscowo znieczulający o budowie amidowej.
• Idiosynkrazja – Niezwykła, indywidualna reakcja organizmu na substancję chemiczną, często o podłożu genetycznym.
• Bradykardia – Stan, w którym serce bije wolniej niż normalnie, poniżej 60 uderzeń na minutę.
• Glikokortykosteroidy – Grupa hormonów steroidowych, które mają silne działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne.
• Diazepam – Lek z grupy benzodiazepin, stosowany m.in. w leczeniu drgawek i stanów lękowych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku