Jak prawidłowo dawkować lek Lotensin?
Lotensin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz zastoinowej niewydolności serca. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym
- Dawkowanie w zastoinowej niewydolności serca
- Dawkowanie u dzieci
- Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym
U pacjentów nie stosujących tiazydowych leków moczopędnych, zalecana początkowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę do 20 mg na dobę, dostosowując ją w zależności od reakcji ciśnienia tętniczego na lek, zwykle co 1 do 2 tygodni[1]. U niektórych pacjentów działanie przeciwnadciśnieniowe może być osłabione pod koniec okresu pomiędzy dawkami. W takim przypadku lekarz zaleci podzielenie całkowitej dawki dobowej na dwie równe dawki[2].
Dawkowanie w zastoinowej niewydolności serca
Zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę. Ze względu na ryzyko gwałtownego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi po przyjęciu pierwszej dawki, lekarz będzie bardzo starannie monitorował pacjentów przyjmujących Lotensin po raz pierwszy[1]. Jeżeli po 2-4 tygodniach stosowania nie wystąpi zadowalające zmniejszenie objawów niewydolności serca, lekarz może zwiększyć dawkę leku do 5 mg raz na dobę, pod warunkiem, że u pacjenta nie wystąpiło objawowe niedociśnienie tętnicze lub inne istotne działania niepożądane[2].
Dawkowanie u dzieci
Dzieci z nadciśnieniem tętniczym (w wieku 7-16 lat, masa ciała ≥ 25 kg) zazwyczaj zaczynają od dawki 0,2 mg/kg mc. (maksymalnie do 10 mg) raz na dobę. Lekarz dostosuje dawkę w zależności od reakcji ciśnienia tętniczego na lek[1]. Stosowanie dawki większej niż 0,6 mg/kg mc. (lub większej niż 40 mg na dobę) nie było badane u dzieci[2].
Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Zalecane dawkowanie oraz specjalne środki ostrożności dotyczące osób w podeszłym wieku są takie same, jak u pozostałych dorosłych[1]. Lotensin można stosować u pacjentów w wieku 65 lat i starszych[2].
Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą[1].
- Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie związany z wcześniejszym leczeniem inhibitorami ACE[1].
- Ciąża – nie stosować po 3. miesiącu ciąży[2].
- Jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem[1].
- Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek[1].
Słownik pojęć
- Obrzęk naczynioruchowy – Szybki obrzęk tkanek znajdujących się pod skórą, często w okolicach twarzy, warg, języka, gardła.
- Klirens kreatyniny – Miara wydolności nerek, określająca zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
- Inhibitory ACE – Leki hamujące enzym konwertujący angiotensynę, stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca.
- Hiperkaliemia – Zwiększone stężenie potasu we krwi.
- NYHA – Nowojorskie Towarzystwo Kardiologiczne, klasyfikacja stopnia zaawansowania niewydolności serca.
Podsumowanie
| Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym | 10 mg raz na dobę, zwiększane do 20 mg |
| Dawkowanie w zastoinowej niewydolności serca | 2,5 mg raz na dobę, zwiększane do 20 mg |
| Dawkowanie u dzieci | 0,2 mg/kg mc. raz na dobę |
| Dawkowanie u seniorów | Takie same jak u dorosłych |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, ciąża, jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem, aliskiren |














