Jak prawidłowo dawkować lek Kalium chloratum 15% Kabi?
Kalium chloratum 15% Kabi to lek stosowany w leczeniu niedoboru potasu u pacjentów, u których metody dietetyczne lub leczenie doustne są niewystarczające. W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie tego leku, sposób jego podawania oraz ważne środki ostrożności.
Spis treści
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla dzieci
- Sposób podawania
- Przedawkowanie
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Dawkowanie dla dorosłych
Kalium chloratum 15% Kabi jest przeznaczony do podawania dożylnego wyłącznie po odpowiednim rozcieńczeniu. Standardowa dawka dla dorosłych pacjentów wynosi od 0,8 do 2 mmol potasu na kilogram masy ciała na dobę[1]. Maksymalna dawka nie powinna przekraczać 150 mmol na dobę[2].
W leczeniu ciężkiej hipokaliemii lub kwasicy ketonowej w cukrzycy mogą być konieczne wyższe stężenia. W takim przypadku zaleca się podanie infuzji do dużej żyły oraz monitorowanie zapisu EKG pacjenta[1]. 1 g chlorku potasu odpowiada 13,4 mmol lub 524 mg potasu[2].
Dawkowanie dla dzieci
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania chlorku potasu u dzieci i młodzieży nie zostały w pełni ustalone. Zaleca się dożylne podanie po rozcieńczeniu w odpowiednim roztworze do maksymalnego stężenia chlorku potasu 3 mmol/kg masy ciała lub 40 mmol/m² powierzchni ciała[1]. U dzieci ważących 25 kg i więcej stosuje się dawki jak u dorosłych pacjentów[2].
Sposób podawania
Kalium chloratum 15% Kabi należy podawać powoli, zazwyczaj z szybkością 10 mmol/godz., nie przekraczając 20 mmol/godz.[1]. Zaleca się podawanie za pomocą pompy infuzyjnej, szczególnie w przypadku roztworów o wyższym stężeniu[2]. Przed zastosowaniem lek należy rozcieńczyć w nie mniejszej niż 50-krotnej objętości izotonicznego 0,9% roztworu chlorku sodu (w/v) do infuzji dożylnej lub w innym odpowiednim roztworze do infuzji[1].
Przedawkowanie
Przedawkowanie Kalium chloratum 15% Kabi może prowadzić do hiperkaliemii, która wywołuje nieprawidłowości w zapisie EKG, bradykardię, migotanie komór, inne arytmie aż do zatrzymania akcji serca, splątanie, zmęczenie, biegunkę, dysfagię, parestezję kończyn, trudności w oddychaniu, porażenie mięśni szkieletowych i zgon[1]. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast przerwać leczenie i unikać pożywienia zawierającego potas oraz nie stosować leków moczopędnych oszczędzających potas[2].
Słownik pojęć
- Hiperkaliemia – Zwiększone stężenie potasu we krwi.
- Hipokaliemia – Zmniejszone stężenie potasu we krwi.
- Kwasica ketonowa – Stan metaboliczny, w którym organizm produkuje nadmiar ketonów, co prowadzi do zakwaszenia krwi.
- EKG – Elektrokardiogram, badanie rejestrujące elektryczną aktywność serca.
- Bradykardia – Zmniejszona szybkość pracy serca.
- Migotać komór – Nieregularna czynność serca z bardzo szybkim migotaniem komór serca.
- Parestezja – Nieprawidłowe odczucia skórne, takie jak mrowienie lub drętwienie.
Materiały źródłowe
| Dawkowanie dla dorosłych | 0,8 do 2 mmol potasu na kg masy ciała na dobę, maksymalnie 150 mmol na dobę |
| Dawkowanie dla dzieci | 3 mmol/kg masy ciała lub 40 mmol/m² powierzchni ciała |
| Sposób podawania | Dożylne po rozcieńczeniu, z szybkością 10-20 mmol/godz. |
| Przedawkowanie | Hiperkaliemia, nieprawidłowości w zapisie EKG, bradykardia, migotanie komór, arytmie, splątanie, zmęczenie, biegunka, dysfagia, parestezja kończyn, trudności w oddychaniu, porażenie mięśni szkieletowych, zgon |














