Wskazania do stosowania leku Glipizide BP

Spis treści

• Wprowadzenie
• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Działania niepożądane
• Przechowywanie
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wprowadzenie

Glipizide BP to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który pomaga kontrolować poziom glukozy we krwi. Jest to lek z grupy pochodnych sulfonylomocznika, który działa poprzez stymulację wydzielania insuliny przez trzustkę^[1].

Wskazania do stosowania

Glipizide BP jest wskazany do stosowania w leczeniu cukrzycy typu 2 (insulinoniezależnej) w przypadkach, gdy właściwego stężenia glukozy we krwi nie można uzyskać za pomocą odpowiedniej diety i wysiłku fizycznego^[1]. Lek ten jest szczególnie przydatny dla pacjentów, którzy przejściowo utracili kontrolę glikemii za pomocą diety.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Glipizide BP powinno być dostosowane indywidualnie do potrzeb pacjenta. Zwykle leczenie rozpoczyna się od dawki 5 mg na dobę, podawanej 30 minut przed śniadaniem lub posiłkiem. U pacjentów z łagodną cukrzycą, osób w podeszłym wieku lub pacjentów szczególnie zagrożonych hipoglikemią, zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 2,5 mg^[1].

Przeciwwskazania

Glipizide BP nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na glipizyd, inne pochodne sulfonylomocznika i sulfonamidy, u pacjentów z cukrzycą typu 1, cukrzycową kwasicą ketonową, śpiączką cukrzycową, ciężkimi infekcjami, ciężką niewydolnością nerek lub wątroby, zaburzeniami czynności tarczycy, po ciężkim urazie lub zabiegu operacyjnym oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat^[2].

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Wszystkie pochodne sulfonylomocznika, w tym glipizyd, mogą wywołać hipoglikemię, czyli nadmierne zmniejszenie stężenia glukozy we krwi. Hipoglikemia może wystąpić wskutek opóźniania przyjmowania posiłków, dostarczania niewystarczającej ilości pożywienia oraz nieprzestrzegania zaleceń dietetycznych^[2]. Niewydolność nerek lub wątroby może powodować zwiększenie stężenia glipizydu we krwi, co może prowadzić do ciężkiej hipoglikemii ze śpiączką, drgawkami lub objawami neurologicznymi^[2].

Interakcje z innymi lekami

Działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi glipizydu mogą nasilać leki przeciwgrzybicze (mikonazol, flukonazol, worykonazol), niesteroidowe leki przeciwzapalne, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory konwertazy angiotensyny, leki beta-adrenolityczne, antagoniści receptora H2, salicylany, leki silnie wiążące się z białkami (sulfonamidy, chloramfenikol, probenecyd, pochodne kumaryny)^[2]. Działanie glipizydu mogą osłabiać pochodne fenotiazyny, kortykosteroidy, leki sympatykomimetyczne, tiazydy i inne leki moczopędne, leki stosowane w chorobach tarczycy, estrogeny, progestageny, doustne środki antykoncepcyjne, fenytoina, kwas nikotynowy, antagoniści kanału wapnia i izoniazyd^[2].

Działania niepożądane

Może wystąpić hipoglikemia z objawami takimi jak: osłabienie, senność, zaburzenia orientacji, nadmierne pocenie się, dreszcze, głód, pobudzenie, nerwowość, zawroty głowy i zaburzenia widzenia, zaburzenia koncentracji, uczucie zimna, a w ciężkich przypadkach utrata przytomności i śpiączka hipoglikemiczna^[2]. Inne działania niepożądane to m.in. nudności, biegunka, ból w nadbrzuszu, ból brzucha, zawroty głowy, senność, drżenia, niewyraźne widzenie, wymioty, żółtaczka cholestatyczna, wypryski, agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, pancytopenia, hiponatremia, stany splątania, bóle głowy, podwójne widzenie, zaburzenia widzenia, osłabione widzenie, zaparcia, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, skórne reakcje alergiczne, przewlekła porfiria, złe samopoczucie, zmiany w wynikach badań laboratoryjnych^[2].

Przechowywanie

Glipizide BP należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu^[2].

Słownik pojęć

• Cukrzyca typu 2 – Choroba metaboliczna charakteryzująca się wysokim poziomem glukozy we krwi z powodu oporności na insulinę lub niewystarczającego wydzielania insuliny.
• Sulfonylomocznik – Grupa leków stosowanych w leczeniu cukrzycy typu 2, które działają poprzez stymulację wydzielania insuliny przez trzustkę.
• Hipoglikemia – Stan, w którym poziom glukozy we krwi jest zbyt niski, co może prowadzić do objawów takich jak osłabienie, zawroty głowy, drżenie i w ciężkich przypadkach śpiączka.
• Żółtaczka cholestatyczna – Stan, w którym dochodzi do zablokowania przepływu żółci z wątroby do dwunastnicy, co prowadzi do żółknięcia skóry i oczu.
• Agranulocytoza – Stan charakteryzujący się brakiem granulocytów, rodzaju białych krwinek, co zwiększa ryzyko infekcji.

Podsumowanie

Glipizide BP jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2, który pomaga kontrolować poziom glukozy we krwi. Lek ten jest szczególnie przydatny dla pacjentów, którzy przejściowo utracili kontrolę glikemii za pomocą diety. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie do potrzeb pacjenta, a lek należy przyjmować 30 minut przed posiłkiem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na glipizyd, cukrzycę typu 1, cukrzycową kwasicę ketonową, śpiączkę cukrzycową, ciężkie infekcje, ciężką niewydolność nerek lub wątroby, zaburzenia czynności tarczycy, ciężkie urazy lub zabiegi operacyjne oraz stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Działania niepożądane mogą obejmować hipoglikemię, nudności, biegunkę, ból w nadbrzuszu, ból brzucha, zawroty głowy, senność, drżenia, niewyraźne widzenie, wymioty, żółtaczkę cholestatyczną i wypryski.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku