Wskazania do stosowania leku Fingolimod Stada
Lek Fingolimod Stada jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (SM) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych o masie ciała powyżej 40 kg. Lek ten pomaga zmniejszyć liczbę rzutów choroby oraz spowalnia postęp niepełnosprawności spowodowanej przez SM[1][2].
Spis treści
- Co to jest lek Fingolimod Stada?
- Wskazania do stosowania
- Jak działa lek Fingolimod Stada?
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
Co to jest lek Fingolimod Stada?
Lek Fingolimod Stada zawiera substancję czynną fingolimod, która jest stosowana w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (SM). Lek ten nie powoduje wyleczenia z SM, ale pomaga zmniejszyć liczbę rzutów i spowalnia postęp niepełnosprawności spowodowanej przez SM[1][2].
Wskazania do stosowania
Lek Fingolimod Stada jest wskazany do stosowania w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (SM) w następujących grupach pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku co najmniej 10 lat, o masie ciała powyżej 40 kg[1]:
- Pacjenci z wysoce aktywną chorobą – mimo pełnego i odpowiedniego kursu leczenia z co najmniej jedną terapią modyfikującą przebieg choroby.
- Pacjenci z szybko postępującą postacią rzutowo-remisyjną stwardnienia rozsianego – o ciężkim przebiegu, zdefiniowaną jako 2 lub więcej rzutów powodujących lub pogłębiających niepełnosprawność w ciągu jednego roku oraz co najmniej 1 zmiana wzmacniająca się po podaniu gadolinu w badaniu MRI mózgowia lub znaczący wzrost obciążenia zmianami T2-zależnymi w porównaniu z poprzednim badaniem MRI.
Jak działa lek Fingolimod Stada?
Lek Fingolimod Stada pomaga chronić ośrodkowy układ nerwowy (OUN) przed atakiem układu immunologicznego, zmniejszając zdolność niektórych krwinek białych (limfocytów) do swobodnego przemieszczania się po organizmie oraz powstrzymując je przed przenikaniem do mózgu i rdzenia kręgowego. Ogranicza to uszkodzenie nerwów powodujące SM[1][2].
Przeciwwskazania
Lek Fingolimod Stada nie powinien być stosowany w następujących przypadkach[1][2]:
- Zespół niedoboru odporności – pacjenci o podwyższonym ryzyku zakażeń oportunistycznych, w tym pacjenci o obniżonej odporności.
- Ciężkie aktywne zakażenia – aktywne zakażenia przewlekłe, takie jak zapalenie wątroby czy gruźlica.
- Aktywne nowotwory złośliwe – pacjenci z aktywnymi nowotworami złośliwymi.
- Ciężkie upośledzenie czynności wątroby – pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg skali Childa-Pugha).
- Problemy kardiologiczne – pacjenci, u których w ciągu ostatnich 6 miesięcy wystąpiły zawał mięśnia sercowego, niestabilna dusznica bolesna, udar, przemijający napad niedokrwienny, zdekompensowana niewydolność serca lub niewydolność serca klasy III/IV wg Nowojorskiego Towarzystwa Kardiologicznego (NYHA).
- Problemy z rytmem serca – pacjenci z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca wymagającymi leczenia przeciwarytmicznymi produktami leczniczymi należącymi do klasy Ia lub III.
- Blok przedsionkowo-komorowy – pacjenci z blokiem przedsionkowo-komorowym Mobitza typu II drugiego stopnia lub blokiem AV trzeciego stopnia, lub zespołem chorego węzła zatokowego, jeśli nie założono im kardiostymulatora.
- Odstęp QTc ≥ 500 ms – pacjenci z wyjściowym odstępem QTc ≥ 500 ms.
- Ciąża – w okresie ciąży i u kobiet w okresie rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji.
- Nadwrażliwość – nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Słownik pojęć
- Fingolimod – substancja czynna stosowana w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (SM).
- Stwardnienie rozsiane (SM) – przewlekła choroba ośrodkowego układu nerwowego (OUN), w której proces zapalny niszczy osłonkę nerwów (mielinę), uniemożliwiając im właściwe działanie.
- Rzutowo-remisyjna postać SM – forma stwardnienia rozsianego charakteryzująca się powtarzalnymi rzutami (nawrotami) objawów ze strony układu nerwowego.
- Limfocyty – rodzaj krwinek białych, które odgrywają kluczową rolę w odpowiedzi immunologicznej organizmu.
- Blok przedsionkowo-komorowy – zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu, które może prowadzić do nieregularnego rytmu serca.
- Odstęp QTc – miara czasu trwania repolaryzacji komór serca, której wydłużenie może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
| Wskazania | Leczenie rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (SM) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych o masie ciała powyżej 40 kg |
| Przeciwwskazania | Zespół niedoboru odporności, ciężkie aktywne zakażenia, aktywne nowotwory złośliwe, ciężkie upośledzenie czynności wątroby, problemy kardiologiczne, problemy z rytmem serca, blok przedsionkowo-komorowy, odstęp QTc ≥ 500 ms, ciąża, nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze |
| Działanie | Zmniejsza zdolność limfocytów do swobodnego przemieszczania się po organizmie oraz powstrzymuje je przed przenikaniem do mózgu i rdzenia kręgowego, co ogranicza uszkodzenie nerwów powodujące SM |














