Elestar HCT: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń
Elestar HCT to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera trzy substancje czynne: olmesartan medoksomil, amlodypinę i hydrochlorotiazyd. Każda z tych substancji działa na różne sposoby, aby obniżyć ciśnienie krwi i poprawić zdrowie pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Jak działa Elestar HCT?
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Elestar HCT jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane poprzez skojarzenie olmesartanu medoksomilu i amlodypiny przyjmowanych w produkcie dwuskładnikowym[1]. Lek ten jest również stosowany w leczeniu zastępczym u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest odpowiednio kontrolowane poprzez skojarzenie olmesartanu medoksomilu, amlodypiny i hydrochlorotiazydu, przyjmowanych w produkcie dwuskładnikowym i jednoskładnikowym[1].
Jak działa Elestar HCT?
Elestar HCT zawiera trzy substancje czynne, które działają na różne sposoby, aby obniżyć ciśnienie krwi:
- Olmesartan medoksomil – jest antagonistą receptora angiotensyny II, który obniża ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie napięcia naczyń krwionośnych[2].
- Amlodypina – jest antagonistą wapnia, który również obniża ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie napięcia naczyń krwionośnych[2].
- Hydrochlorotiazyd – jest tiazydowym lekiem moczopędnym, który obniża ciśnienie tętnicze na skutek usunięcia z organizmu nadmiaru płynów poprzez zwiększenie ilości wydalanego moczu[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecana dawka leku Elestar HCT to jedna tabletka na dobę. Lek można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków. Tabletkę należy połknąć popijając płynem (np. szklanką wody) i nie należy jej żuć[1]. Ważne jest, aby przyjmować dawkę dobową codziennie o tej samej porze, na przykład w trakcie śniadania[2].
Przeciwwskazania
Elestar HCT nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Uczulenie na olmesartan medoksomil, amlodypinę, hydrochlorotiazyd lub inne składniki leku[2].
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek[2].
- Małe stężenie potasu, małe stężenie sodu, duże stężenie wapnia lub duże stężenie kwasu moczowego we krwi[2].
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby[2].
- Drugi i trzeci trymestr ciąży[2].
- Wstrząs kardiogenny lub inne poważne zaburzenia serca[2].
Słownik pojęć
- Antagonista receptora angiotensyny II – lek, który blokuje działanie angiotensyny II, hormonu powodującego skurcz naczyń krwionośnych i podwyższenie ciśnienia krwi.
- Antagonista wapnia – lek, który zmniejsza napięcie naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi.
- Tiazydowy lek moczopędny – lek, który zwiększa wydalanie moczu, co pomaga obniżyć ciśnienie krwi poprzez usunięcie nadmiaru płynów z organizmu.
- Nadciśnienie tętnicze – stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak choroby serca i udar.
- Wstrząs kardiogenny – stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi do reszty ciała, co prowadzi do niskiego ciśnienia krwi i innych poważnych objawów.
Podsumowanie
| Substancje czynne | Olmesartan medoksomil, amlodypina, hydrochlorotiazyd |
| Wskazania | Leczenie nadciśnienia tętniczego pierwotnego |
| Dawkowanie | Jedna tabletka na dobę |
| Przeciwwskazania | Uczulenie, ciężkie zaburzenia nerek i wątroby, ciąża, wstrząs kardiogenny |
| Najczęstsze działania niepożądane | Zakażenie górnych dróg oddechowych, ból głowy, zawroty głowy, nudności, biegunka, zaparcie, kurcze mięśni, obrzęk stawów, uczucie zmęczenia, obrzęk wokół kostek |














