Stosowanie leku Crusia, zawierającego enoksaparynę sodową, może być nieodpowiednie w pewnych sytuacjach zdrowotnych. W tym artykule omówimy przeciwwskazania do jego stosowania oraz wyjaśnimy, kiedy należy unikać tego leku.
Spis treści
Kiedy nie stosować leku Crusia?
Istnieje kilka sytuacji, w których stosowanie leku Crusia jest przeciwwskazane:
- Nadwrażliwość na enoksaparynę sodową lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Objawy reakcji uczuleniowej mogą obejmować wysypkę, trudności w połykaniu lub oddychaniu, obrzęk ust, twarzy, gardła lub języka[1].
- Uczulenie na heparynę lub inne heparyny drobnocząsteczkowe, takie jak nadroparyna, tinzaparyna lub dalteparyna[1].
- Małopłytkowość poheparynowa w okresie ostatnich 100 dni lub obecność przeciwciał przeciwko enoksaparynie[1].
- Nasilone krwawienie lub stan medyczny związany z podwyższonym ryzykiem krwawienia, na przykład wrzody żołądka, niedawno przebyty zabieg chirurgiczny mózgu lub oka, w tym niedawno przebyty udar krwotoczny[1].
- Stosowanie leku Crusia w leczeniu zakrzepów krwi, gdy planowane jest wykonanie znieczulenia podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego bądź nakłucie lędźwiowe w ciągu 24 godzin[1].
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Crusia należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
- Pacjent kiedykolwiek stwierdził reakcję na heparynę, która spowodowała duży spadek liczby płytek krwi[1].
- Pacjentowi wszczepiono zastawkę serca[1].
- Pacjent ma zapalenie wsierdzia (zakażenie błony wyściełającej od wewnątrz serce)[1].
- Pacjent miał lub ma wrzody żołądka[1].
- Pacjent niedawno przebył udar mózgu[1].
- Pacjent ma nadciśnienie tętnicze[1].
- Pacjent ma cukrzycę lub występują u niego problemy dotyczące naczyń krwionośnych w oku spowodowane przez cukrzycę (tzw. retinopatia cukrzycowa)[1].
- Pacjent niedawno przebył zabieg chirurgiczny oka lub mózgu[1].
- Pacjent jest w podeszłym wieku (powyżej 65 lat), a zwłaszcza jeśli jest w wieku powyżej 75 lat[1].
- U pacjenta występują choroby nerek[1].
- U pacjenta występują choroby wątroby[1].
- Pacjent ma niedowagę lub nadwagę[1].
- U pacjenta występuje podwyższone stężenie potasu we krwi (można to sprawdzić w badaniu laboratoryjnym krwi)[1].
- Pacjent aktualnie stosuje leki, które mogą powodować krwawienia[1].
Słownik pojęć
- Enoksaparyna sodowa – substancja czynna leku Crusia, należąca do grupy heparyn drobnocząsteczkowych, stosowana w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi.
- Małopłytkowość poheparynowa – stan, w którym dochodzi do znacznego spadku liczby płytek krwi w wyniku stosowania heparyny.
- Znieczulenie podpajęczynówkowe – rodzaj znieczulenia regionalnego, w którym lek znieczulający jest wstrzykiwany do przestrzeni podpajęczynówkowej w celu zablokowania czucia w dolnej części ciała.
- Znieczulenie zewnątrzoponowe – rodzaj znieczulenia regionalnego, w którym lek znieczulający jest wstrzykiwany do przestrzeni zewnątrzoponowej w celu zablokowania czucia w dolnej części ciała.
- Zapalenie wsierdzia – zakażenie błony wyściełającej od wewnątrz serce, które może prowadzić do poważnych powikłań.
- Retinopatia cukrzycowa – uszkodzenie naczyń krwionośnych siatkówki oka spowodowane przez cukrzycę, które może prowadzić do utraty wzroku.
Materiały źródłowe
- [1]: Ulotka leku
| Przeciwwskazania | Opis |
| Nadwrażliwość na enoksaparynę sodową | Objawy reakcji uczuleniowej mogą obejmować wysypkę, trudności w połykaniu lub oddychaniu, obrzęk ust, twarzy, gardła lub języka. |
| Uczulenie na heparynę | Nie stosować leku Crusia, jeśli pacjent ma uczulenie na heparynę lub inne heparyny drobnocząsteczkowe. |
| Małopłytkowość poheparynowa | Stan, w którym dochodzi do znacznego spadku liczby płytek krwi w wyniku stosowania heparyny. |
| Nasilone krwawienie | Stan medyczny związany z podwyższonym ryzykiem krwawienia, na przykład wrzody żołądka, niedawno przebyty zabieg chirurgiczny mózgu lub oka, w tym niedawno przebyty udar krwotoczny. |
| Znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe | Nie stosować leku Crusia w leczeniu zakrzepów krwi, gdy planowane jest wykonanie znieczulenia podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego bądź nakłucie lędźwiowe w ciągu 24 godzin. |














