Jak prawidłowo dawkować lek CLINIMIX N9G15E?

Lek CLINIMIX N9G15E jest roztworem do infuzji stosowanym w odżywianiu pozajelitowym, gdy odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niedostateczne lub przeciwwskazane. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić pacjentom odpowiednie wsparcie żywieniowe.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Lek CLINIMIX N9G15E jest stosowany w odżywianiu pozajelitowym w przypadkach, gdy odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niedostateczne lub przeciwwskazane. Może być również stosowany u pacjentów długotrwale odżywianych pozajelitowo, z możliwością dodania emulsji tłuszczowej w celu dostarczenia kalorii i niezbędnych kwasów tłuszczowych^[1].

Dawkowanie

Dawkowanie leku CLINIMIX N9G15E powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb żywieniowych i płynowych pacjenta, wydatku energetycznego, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności do metabolizowania składników produktu leczniczego^[1]. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania:

Dorośli

• Zapotrzebowanie na azot: od 0,16 g azotu/kg mc./dobę (około 1 g aminokwasów/kg mc./dobę) do 0,32 g azotu/kg mc./dobę (około 2 g aminokwasów/kg mc./dobę)^[1].
• Zapotrzebowanie na energię: od 25 do 40 kcal/kg mc./dobę, zależnie od stanu odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu^[1].
• Maksymalna szybkość wlewu: 3 ml/kg mc./godz., czyli 180 ml/godz. do 210 ml/godz. w przypadku pacjentów ważących 60 do 70 kg^[1].
• Maksymalna dawka dobowa: 40 ml/kg mc., tj. 2400 ml do 2800 ml dla pacjenta ważącego 60 do 70 kg^[1].

Dzieci i młodzież

• Zapotrzebowanie na azot: od 0,16 g azotu/kg mc./dobę (około 1,0 g aminokwasów/kg mc./dobę) do 0,40 g azotu/kg mc./dobę (około 2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę) u dzieci poniżej 2 lat^[1].
• Zapotrzebowanie na energię: dzieci poniżej 12 lat mogą mieć wyższe wymagania energetyczne niż dorośli^[1].
• Szybkość i objętość infuzji: powinien określić lekarz mający doświadczenie w żywieniu pozajelitowym dzieci i terapii płynami dożylnymi^[1].

Sposób podawania

Lek CLINIMIX N9G15E jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku. Zaleca się, aby po otwarciu niezwłocznie zużyć zawartość worka i nie przechowywać jej do następnej infuzji^[1]. Podawanie leku powinno odbywać się dopiero po rozerwaniu spawu i wymieszaniu zawartości obu komór. Wygląd po zmieszaniu: przejrzysty i bezbarwny lub lekko żółty roztwór^[1].

Przeciwwskazania

Lek CLINIMIX N9G15E nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[1]:

• Stwierdzona nadwrażliwość na którąkolwiek substancję czynną lub pomocniczą.
• Zaburzenia metabolizmu aminokwasów.
• Ciężka hiperglikemia.
• Kwasica metaboliczna, zwiększone stężenie mleczanów we krwi.
• Hiperkaliemia, hipernatremia, patologicznie zwiększone stężenia magnezu, wapnia i/lub fosforu w osoczu.
• Jednoczesne podawanie ceftriaksonu u noworodków (≤ 28 dnia życia).

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przy stosowaniu leku CLINIMIX N9G15E należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach^[1]:

• Reakcje nadwrażliwości/reakcje na wlew, w tym niedociśnienie, nadciśnienie, obwodowa sinica, tachykardia, duszność, wymioty, nudności, pokrzywka, wysypka, świąd, rumień, nadmierne pocenie się, gorączka i dreszcze.
• Pacjenci uczuleni na kukurydzę lub produkty z kukurydzy.
• Wytrącanie się osadu w naczyniach płucnych, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak ostry zespół zaburzeń oddechowych, zatorowość płucna, śródmiąższowe zapalenie płuc.
• Zakażenie i sepsa mogą wystąpić u pacjentów żywionych pozajelitowo w wyniku stosowania cewników dożylnych, niewystarczającej dbałości o cewniki lub skażonych roztworów.
• Uzupełnianie niedoborów żywieniowych u pacjentów ciężko niedożywionych może wywołać zespół objawów związanych z przeniesieniem potasu, fosforu i magnezu do płynów wewnątrzkomórkowych.
• Roztwory hipertoniczne podane do żyły obwodowej mogą spowodować podrażnienie żył.

Słownik pojęć

• Odżywianie pozajelitowe – metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając układ pokarmowy.
• Hiperglikemia – stan, w którym poziom glukozy we krwi jest zbyt wysoki.
• Kwasica metaboliczna – stan, w którym krew staje się zbyt kwaśna z powodu nagromadzenia kwasów lub utraty zasadowości.
• Sepsa – ciężka reakcja organizmu na zakażenie, która może prowadzić do uszkodzenia tkanek i narządów.
• Osmolarność – miara stężenia substancji rozpuszczonych w roztworze.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku