Jak prawidłowo dawkować lek Cisplatin-Ebewe?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie leku Cisplatin-Ebewe
- Nawodnienie pacjenta
- Przeciwwskazania
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Cisplatin-Ebewe jest stosowany w leczeniu nowotworów, zarówno w monoterapii, jak i w chemioterapii skojarzonej. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i minimalizować ryzyko działań niepożądanych.
Dawkowanie leku Cisplatin-Ebewe
Dawkowanie leku Cisplatin-Ebewe zależy od rodzaju nowotworu, oczekiwanej reakcji oraz tego, czy lek jest stosowany samodzielnie, czy w połączeniu z innymi lekami.
- Monoterapia:
- Chemioterapia skojarzona:
- Dawka wynosi zazwyczaj co najmniej 20 mg/m2 pc., co 3 do 4 tygodni[1].
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub zahamowaną czynnością szpiku kostnego dawkę należy odpowiednio zmniejszyć[1].
Nawodnienie pacjenta
Przed podaniem leku Cisplatin-Ebewe oraz po jego podaniu konieczne jest odpowiednie nawodnienie pacjenta, aby zapobiec uszkodzeniu nerek.
- Nawodnienie przed podaniem leku: Infuzja dożylna 100-200 ml/godzinę przez 6 do 12 godzin[1].
- Nawodnienie po podaniu leku: Infuzja dożylna następnych 2 litrów z szybkością 100-200 ml/godzinę przez 6 do 12 godzin[1].
Jeśli wydalanie moczu po nawodnieniu jest mniejsze niż 100-200 ml/godzinę, konieczne może być zastosowanie wymuszonej diurezy[1].
Przeciwwskazania
Leku Cisplatin-Ebewe nie należy stosować w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na cisplatynę lub inne związki platyny[2].
- Zaburzenia czynności nerek[2].
- Odwodnienie[2].
- Zahamowanie czynności szpiku kostnego[2].
- Zaburzenia słuchu[2].
- Neuropatia spowodowana przez cisplatynę[2].
- Karmienie piersią[2].
- Jednoczesne szczepienie przeciw żółtej febrze[2].
- Jednoczesne stosowanie fenytoiny[2].
Działania niepożądane
Podczas stosowania leku Cisplatin-Ebewe mogą wystąpić różne działania niepożądane, które zależą od zastosowanej dawki i mogą się nasilać z kolejnymi dawkami.
- Bardzo częste: Niewydolność szpiku kostnego, zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, gorączka[2].
- Częste: Zakażenia, posocznica, zaburzenia rytmu serca[2].
- Niezbyt częste: Reakcje uczuleniowe, zmniejszenie stężenia magnezu we krwi, uszkodzenie słuchu, metaliczny osad na dziąsłach, zaburzenia powstawania i dojrzewania plemników, zaburzenia owulacji, powiększenie piersi u mężczyzn[2].
- Rzadkie: Ryzyko rozwoju wtórnej ostrej białaczki, osłabienie sił obronnych organizmu, zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi, zaburzenia układu nerwowego, zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej[2].
- Bardzo rzadkie: Zwiększenie stężenia żelaza we krwi, zatrzymanie czynności serca[2].
- Z nieznaną częstością: Zakażenie, niedokrwistość hemolityczna, dodatni odczyn Coombsa, zwiększenie aktywności amylazy we krwi, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, odwodnienie, zmniejszenie stężenia wapnia we krwi, tężyczka, zmniejszenie stężenia fosforanów we krwi, zmniejszenie stężenia potasu we krwi, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, incydent mózgowo-naczyniowy, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, zapalenie tętnic mózgowych, objaw Lhermitte’a, brak odczuwania smaku, mielopatia, neuropatia autonomiczna, niewyraźne widzenie, zaburzenia widzenia kolorów, zaburzenia poruszania oczami, ślepota korowa, zapalenie nerwu wzrokowego, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, pigmentacja siatkówki, szum w uszach, głuchota, zaburzenia przedsionkowe z zawrotami głowy, mikroangiopatia zakrzepowa, choroba Raynauda, wymioty, nudności, jadłowstręt, czkawka, biegunka, ból żołądka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zmniejszenie stężenia albuminy, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny, kwasu moczowego i (lub) zmniejszenie klirensu kreatyniny, zatorowość płucna, wysypka, łysienie, skurcze mięśni, niewydolność nerek, osłabienie, złe samopoczucie, zaburzenia serca, wynaczynienie w miejscu podania[2].
Słownik pojęć
- Monoterapia – leczenie za pomocą jednego leku.
- Chemioterapia skojarzona – leczenie za pomocą kilku leków jednocześnie.
- Neuropatia – uszkodzenie nerwów obwodowych.
- Diureza – proces wydalania moczu.
- Posocznica – ciężka infekcja ogólnoustrojowa, sepsa.
- Leukopenia – zmniejszenie liczby białych krwinek.
- Małopłytkowość – zmniejszenie liczby płytek krwi.
- Niedokrwistość – zmniejszenie liczby krwinek czerwonych.
- Hiperurykemia – zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi.
- Objaw Lhermitte’a – odczucie „prądu” biegnącego wzdłuż kręgosłupa przy zgięciu głowy ku dołowi.
Materiały źródłowe
| Monoterapia | Pojedyncza dawka 80-100 mg/m2 pc., co 3-4 tygodnie lub 20 mg/m2 pc. na dobę przez 5 dni co 3-4 tygodnie |
| Chemioterapia skojarzona | Co najmniej 20 mg/m2 pc., co 3-4 tygodnie |
| Nawodnienie przed podaniem | Infuzja dożylna 100-200 ml/godzinę przez 6-12 godzin |
| Nawodnienie po podaniu | Infuzja dożylna 2 litrów z szybkością 100-200 ml/godzinę przez 6-12 godzin |














