Wskazania do stosowania leku Cinacalcet Aurovitas
Lek Cinacalcet Aurovitas jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń związanych z zaburzeniami funkcji przytarczyc. W artykule omówimy, jakie dolegliwości leczy ten lek, jakie są jego wskazania oraz jak działa na organizm pacjenta.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Jak działa Cinacalcet Aurovitas?
- Dawkowanie i sposób podawania
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lek Cinacalcet Aurovitas jest stosowany w leczeniu następujących schorzeń:
- Wtórna nadczynność przytarczyc – jest to stan, w którym przytarczyce produkują nadmierne ilości parathormonu (PTH) w odpowiedzi na niski poziom wapnia we krwi, często związany z przewlekłą chorobą nerek. Lek jest stosowany u dorosłych pacjentów w schyłkowym stadium choroby nerek, którzy są leczeni długotrwale dializą[1].
- Rak przytarczyc – Cinacalcet Aurovitas jest stosowany w celu zmniejszenia hiperkalcemii (podwyższonego poziomu wapnia we krwi) u dorosłych pacjentów z rakiem przytarczyc[1].
- Pierwotna nadczynność przytarczyc – lek jest stosowany u dorosłych pacjentów z pierwotną nadczynnością przytarczyc, u których ze względu na stężenie wapnia w surowicy krwi wskazana byłaby paratyreoidektomia (chirurgiczne usunięcie przytarczyc), ale wykonanie takiego zabiegu jest klinicznie niewłaściwe lub przeciwwskazane[1].
Jak działa Cinacalcet Aurovitas?
Cinacalcet Aurovitas zawiera substancję czynną o nazwie cynakalcet, która pomaga kontrolować stężenie hormonu przytarczyc (PTH), wapnia i fosforu w organizmie. Cynakalcet działa poprzez zwiększenie wrażliwości receptorów wapniowych na powierzchni komórek przytarczyc na wapń pozakomórkowy, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania PTH[2]. Zmniejszenie stężenia PTH wiąże się z jednoczesnym zmniejszeniem stężenia wapnia w surowicy[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Cinacalcet Aurovitas zależy od leczonego schorzenia oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Lek należy przyjmować doustnie, podczas lub niedługo po posiłku. Tabletki należy połykać w całości, nie wolno ich dzielić ani kruszyć[2].
- Wtórna nadczynność przytarczyc – zalecana dawka początkowa u dorosłych to 30 mg raz na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać co 2-4 tygodnie do dawki maksymalnej 180 mg podawanej raz na dobę[1].
- Rak przytarczyc i pierwotna nadczynność przytarczyc – zalecana dawka początkowa to 30 mg dwa razy na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać co 2-4 tygodnie, w zależności od potrzeb, w celu zmniejszenia stężenia wapnia w surowicy[1].
Słownik pojęć
- Wtórna nadczynność przytarczyc – stan, w którym przytarczyce produkują nadmierne ilości parathormonu (PTH) w odpowiedzi na niski poziom wapnia we krwi, często związany z przewlekłą chorobą nerek.
- Rak przytarczyc – nowotwór złośliwy przytarczyc, który może prowadzić do podwyższonego poziomu wapnia we krwi (hiperkalcemii).
- Pierwotna nadczynność przytarczyc – stan, w którym przytarczyce produkują nadmierne ilości parathormonu (PTH) niezależnie od poziomu wapnia we krwi.
- Parathormon (PTH) – hormon wytwarzany przez przytarczyce, który reguluje poziom wapnia i fosforu w organizmie.
- Hiperkalcemia – stan, w którym poziom wapnia we krwi jest zbyt wysoki.
- Hipokalcemia – stan, w którym poziom wapnia we krwi jest zbyt niski.
- Dializa – proces oczyszczania krwi z produktów przemiany materii, stosowany u pacjentów z niewydolnością nerek.
| Wtórna nadczynność przytarczyc | 30 mg raz na dobę, stopniowo zwiększane do 180 mg |
| Rak przytarczyc | 30 mg dwa razy na dobę, stopniowo zwiększane |
| Pierwotna nadczynność przytarczyc | 30 mg dwa razy na dobę, stopniowo zwiększane |














