Chlorprothixen Hasco: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń
Chlorprothixen Hasco to lek o szerokim spektrum działania, stosowany w leczeniu różnych schorzeń psychicznych i somatycznych. W artykule omówimy wskazania do stosowania tego leku, jakie schorzenia i dolegliwości leczy oraz jakie są jego główne właściwości.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Chlorprothixen Hasco jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń psychicznych i somatycznych. Oto główne wskazania do jego stosowania:
- Psychozy endogenne i organiczne – Lek jest stosowany w leczeniu psychoz, które mogą być spowodowane zarówno czynnikami wewnętrznymi (endogennymi), jak i zewnętrznymi (organicznymi). Objawy mogą obejmować pobudzenie ruchowe i agresywność[1].
- Nerwice i zaburzenia psychosomatyczne – Chlorprothixen Hasco jest skuteczny w leczeniu niepokoju i bezsenności związanych z nerwicami i zaburzeniami psychosomatycznymi[1].
- Psychozy alkoholowe – Lek jest również stosowany w leczeniu psychoz wywołanych nadużywaniem alkoholu[1].
- Premedykacja w chirurgii – Chlorprothixen Hasco jest używany do uspokojenia pacjenta przed operacją oraz zmniejszenia reakcji neurowegetatywnych i zapobiegania wymiotom pooperacyjnym[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Chlorprothixen Hasco zależy od rodzaju schorzenia oraz indywidualnej tolerancji pacjenta. Oto zalecenia dotyczące dawkowania:
- Nerwice – Zazwyczaj 15 mg jeden do trzech razy na dobę[1].
- Zaburzenia psychotyczne – Zazwyczaj 50 mg do 100 mg dwa do czterech razy na dobę. Dawkę dobową należy podzielić tak, aby większa dawka została podana przed snem[1].
- Premedykacja – Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta[1].
Tabletki powlekane należy przyjmować z posiłkiem i połykać w całości, popijając szklanką wody lub mleka, aby uniknąć podrażnienia żołądka[2].
Przeciwwskazania
Chlorprothixen Hasco nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość – Uczulenie na substancję czynną, pochodne tioksantenu lub którykolwiek z pozostałych składników leku[1].
- Zapaść krążeniowa – Zaburzenia świadomości bez względu na przyczynę, np. zatrucie alkoholem, barbituranami lub opioidami, śpiączka[1].
- Zaburzenia sercowo-naczyniowe – Istotna bradykardia, niedawno przebyty ostry zawał mięśnia sercowego, zdekompensowana niewydolność serca, przerost mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca leczone lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, tachykardia z torsade de pointes w wywiadzie[1].
- Wydłużony odstęp QT – Wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT lub rozpoznane nabyte wydłużenie odstępu QT[1].
- Hipokaliemia i hipomagnezemia – Niewyrównane niedobory potasu i magnezu[1].
Środki ostrożności
Podczas stosowania Chlorprothixen Hasco należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:
- Złośliwy zespół neuroleptyczny – Możliwość wystąpienia hipertermii, sztywności mięśni, zaburzeń świadomości, niestabilności autonomicznego układu nerwowego[1].
- Jaskra – U pacjentów z płytką przednią komorą oka i wąskim kątem przesączania mogą wystąpić napady ostrej jaskry[1].
- Wydłużenie odstępu QT – Chloroprotyksen może powodować wydłużenie odstępu QT, co zwiększa ryzyko złośliwych zaburzeń rytmu serca[1].
- Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa – Stosowanie leków przeciwpsychotycznych wiąże się z ryzykiem powstawania zakrzepów[1].
- Priapizm – Możliwość wystąpienia długotrwałego, bolesnego wzwodu prącia[1].
Działania niepożądane
Chlorprothixen Hasco może powodować różne działania niepożądane, które są zależne od dawki i indywidualnej reakcji pacjenta. Oto niektóre z nich:
- Bardzo częste – Senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, wzmożony ślinotok[2].
- Częste – Zwiększenie łaknienia, bezsenność, nerwowość, pobudzenie, spadek libido, bóle głowy, dystonia, zaburzenia akomodacji oka, nieprawidłowe widzenie, przyspieszone bicie serca, palpitacje, niedociśnienie ortostatyczne, zaparcia, niestrawność, nudności, nasilone pocenie się, ból mięśni, przewlekłe osłabienie, zmęczenie, zwiększenie masy ciała[2].
- Niezbyt częste – Zmniejszenie łaknienia, akatyzja, późne dyskinezy, parkinsonizm, drgawki, napady przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych, niedociśnienie tętnicze, uderzenia gorąca, wymioty, biegunka, wysypka, świąd, nadwrażliwość na światło, stany zapalne skóry, sztywność mięśni, zaburzenia oddawania moczu, zatrzymanie moczu, zaburzenia wytrysku, zaburzenia wzwodu, zmniejszenie masy ciała, nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątrobowych[2].
- Rzadkie – Małopłytkowość, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, nadwrażliwość, reakcja anafilaktyczna, zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, upośledzona tolerancja glukozy, napady padaczkopodobne, wydłużenie odstępu QT w EKG, komorowe zaburzenia rytmu serca, migotanie komór, częstoskurcz komorowy, torsade de pointes, nagły niewyjaśniony zgon, nieżyt nosa, duszność, zaczerwienienie skóry, wyprysk, nadmierny rozrost tkanki gruczołowej sutka u mężczyzn, mlekotok, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia termoregulacji organizmu[2].
- Bardzo rzadkie – Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, plamica małopłytkowa, pancytopenia, eozynofilia, złośliwy zespół neuroleptyczny, zatrzymanie pracy serca, wolne bicie serca, żylna choroba zatorowo-zakrzepowa, astma, obrzęk krtani, żółtaczka, zespół toczniopodobny, zwiększenie stężenia kwasu moczowego w moczu[2].
Słownik pojęć
- Psychozy endogenne – Schorzenia psychiczne spowodowane czynnikami wewnętrznymi, takimi jak genetyka lub biochemia mózgu.
- Nerwice – Zaburzenia psychiczne charakteryzujące się lękiem, niepokojem i innymi objawami emocjonalnymi.
- Premedykacja – Przygotowanie pacjenta do operacji poprzez podanie leków uspokajających i zmniejszających reakcje neurowegetatywne.
- Złośliwy zespół neuroleptyczny – Rzadkie, ale poważne powikłanie stosowania leków neuroleptycznych, objawiające się wysoką gorączką, sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości.
- Wydłużony odstęp QT – Zaburzenie rytmu serca widoczne w zapisie EKG, które może prowadzić do poważnych arytmii.
- Priapizm – Długotrwały, bolesny wzwód prącia, który może wymagać leczenia chirurgicznego.
| Wskazania | Psychozy endogenne i organiczne, nerwice, zaburzenia psychosomatyczne, psychozy alkoholowe, premedykacja w chirurgii |
| Dawkowanie | Indywidualne, zazwyczaj 15 mg do 100 mg na dobę |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, zapaść krążeniowa, zaburzenia sercowo-naczyniowe, wydłużony odstęp QT, hipokaliemia, hipomagnezemia |
| Środki ostrożności | Złośliwy zespół neuroleptyczny, jaskra, wydłużenie odstępu QT, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, priapizm |
| Działania niepożądane | Senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, wzmożony ślinotok, zwiększenie łaknienia, bezsenność, nerwowość, pobudzenie, spadek libido, bóle głowy, dystonia, zaburzenia akomodacji oka, nieprawidłowe widzenie, przyspieszone bicie serca, palpitacje, niedociśnienie ortostatyczne, zaparcia, niestrawność, nudności, nasilone pocenie się, ból mięśni, przewlekłe osłabienie, zmęczenie, zwiększenie masy ciała |














