Jak prawidłowo dawkować lek Ceftriaxone TZF?

Lek Ceftriaxone TZF jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Lek Ceftriaxone TZF jest wskazany do leczenia różnych zakażeń bakteryjnych, w tym:

• Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – infekcja błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy^[1].
• Pozaszpitalne zapalenie płuc – infekcja płuc nabyta poza szpitalem^[1].
• Szpitalne zapalenie płuc – infekcja płuc nabyta w szpitalu^[1].
• Ostre zapalenie ucha środkowego – infekcja ucha środkowego^[1].
• Zakażenia w obrębie jamy brzusznej – infekcje w jamie brzusznej^[1].
• Powikłane zakażenia dróg moczowych – infekcje dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek^[1].
• Zakażenia kości i stawów – infekcje kości i stawów^[1].
• Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich – infekcje skóry i tkanek miękkich^[1].
• Rzeżączka – choroba przenoszona drogą płciową^[1].
• Kiła – choroba przenoszona drogą płciową^[1].
• Bakteryjne zapalenie wsierdzia – infekcja wewnętrznej warstwy serca^[1].

Dawkowanie

Dawkowanie leku Ceftriaxone TZF zależy od wieku pacjenta, ciężkości zakażenia oraz czynności wątroby i nerek. Poniżej przedstawiono zalecane dawki dla różnych grup wiekowych i stanów zdrowia:

Dorośli i dzieci powyżej 12 lat (≥50 kg)

• 1 do 2 g raz na dobę w przypadku pozaszpitalnego zapalenia płuc, zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, zakażeń w obrębie jamy brzusznej oraz powikłanych zakażeń dróg moczowych^[1].
• 2 g raz na dobę w przypadku szpitalnego zapalenia płuc, powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów^[1].
• 2 do 4 g raz na dobę w przypadku leczenia pacjentów z neutropenią, bakteryjnego zapalenia wsierdzia oraz bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych^[1].

Dzieci i młodzież (od 15. dnia do 12 lat, <50 kg)

• 50 do 80 mg/kg mc. raz na dobę w przypadku zakażeń w obrębie jamy brzusznej, powikłanych zakażeń dróg moczowych, pozaszpitalnego i szpitalnego zapalenia płuc^[1].
• 50 do 100 mg/kg mc. (maksymalnie 4 g) raz na dobę w przypadku powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów^[1].
• 80 do 100 mg/kg mc. (maksymalnie 4 g) raz na dobę w przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych^[1].
• 100 mg/kg mc. (maksymalnie 4 g) raz na dobę w przypadku bakteryjnego zapalenia wsierdzia^[1].

Noworodki (0-14 dni)

• 20 do 50 mg/kg mc. raz na dobę w przypadku zakażeń w obrębie jamy brzusznej, powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich, powikłanych zakażeń dróg moczowych, pozaszpitalnego i szpitalnego zapalenia płuc oraz zakażeń kości i stawów^[1].
• 50 mg/kg mc. raz na dobę w przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz bakteryjnego zapalenia wsierdzia^[1].

Sposób podawania

Lek Ceftriaxone TZF może być podawany w postaci wlewu dożylnego (kroplówki) lub we wstrzyknięciu bezpośrednio do żyły lub mięśnia^[2]. Przed podaniem leku należy sprawdzić wygląd roztworu, który powinien być przezroczysty i wolny od cząstek widocznych gołym okiem^[1].

Podanie domięśniowe

Wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać na odpowiednią głębokość w obrębie dużego mięśnia, np. mięśnia pośladkowego. Nie podawać w jedno miejsce więcej niż 1 g leku^[1].

Podanie dożylne

Lek Ceftriaxone TZF można podawać w infuzji dożylnej trwającej co najmniej 30 minut lub w powolnym wstrzyknięciu dożylnym trwającym 5 minut^[1]. U noworodków dawki dożylne należy podawać w czasie dłuższym niż 60 minut, aby zmniejszyć ryzyko encefalopatii bilirubinowej^[1].

Przeciwwskazania

Lek Ceftriaxone TZF jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ceftriakson, inne cefalosporyny lub jakiekolwiek substancje pomocnicze zawarte w leku^[1]. Nie należy go stosować u wcześniaków oraz noworodków z hiperbilirubinemią, żółtaczką, hipoalbuminemią lub kwasicą^[1].

Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to eozynofilia, leukopenia, małopłytkowość, biegunka, wysypka i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych^[1]. W razie wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub skórnych, należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem^[2].

Słownik pojęć

• Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – infekcja błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy.
• Pozaszpitalne zapalenie płuc – infekcja płuc nabyta poza szpitalem.
• Szpitalne zapalenie płuc – infekcja płuc nabyta w szpitalu.
• Ostre zapalenie ucha środkowego – infekcja ucha środkowego.
• Zakażenia w obrębie jamy brzusznej – infekcje w jamie brzusznej.
• Powikłane zakażenia dróg moczowych – infekcje dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek.
• Zakażenia kości i stawów – infekcje kości i stawów.
• Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich – infekcje skóry i tkanek miękkich.
• Rzeżączka – choroba przenoszona drogą płciową.
• Kiła – choroba przenoszona drogą płciową.
• Bakteryjne zapalenie wsierdzia – infekcja wewnętrznej warstwy serca.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku