Wprowadzenie

Przedawkowanie leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Lek ten jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zawiera trzy substancje czynne: kandesartan cyleksetylu, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd. Każda z tych substancji ma swoje specyficzne działanie i przedawkowanie każdej z nich może prowadzić do różnych objawów i powikłań^[1].

Dawki przedawkowania

Przedawkowanie leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma może wystąpić, gdy pacjent przyjmie więcej niż zalecaną dawkę, która wynosi jedną kapsułkę raz na dobę^[2]. W przypadku przyjęcia większej liczby kapsułek, mogą wystąpić poważne objawy przedawkowania.

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania mogą różnić się w zależności od substancji czynnej, która została przedawkowana:

• Kandesartan cyleksetylu: Główne objawy to objawowe niedociśnienie tętnicze i zawroty głowy. W pojedynczych przypadkach przedawkowania (do 672 mg kandesartanu cyleksetylu) powrót pacjenta do zdrowia przebiegał bez powikłań^[1].
• Amlodypina: Przedawkowanie może powodować nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych i odruchową tachykardię. Odnotowano znaczne i prawdopodobnie długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego, przebiegające ze wstrząsem, w tym prowadzącym do zgonu. Rzadko notowano niekardiogenny obrzęk płuc w następstwie przedawkowania amlodypiny, mogący wystąpić z opóźnieniem (do 24-48 godzin po przyjęciu) i powodujący konieczność wspomagania oddychania^[1].
• Hydrochlorotiazyd: Głównym objawem przedawkowania jest gwałtowna utrata płynów i elektrolitów. Można również zaobserwować objawy takie jak zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze, zwiększone pragnienie, tachykardia, komorowe zaburzenia rytmu serca, nadmierne uspokojenie i/lub zaburzenia świadomości oraz skurcze mięśni^[1].

Postępowanie po przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma należy zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące. Postępowanie zależy od czasu, jaki upłynął od przyjęcia oraz od nasilenia objawów. Jeśli do przyjęcia leku doszło niedawno, można rozważyć płukanie żołądka. Wykazano, iż podanie węgla aktywowanego zdrowym ochotnikom natychmiast lub do dwóch godzin po przyjęciu 10 mg amlodypiny, znacznie zmniejsza absorpcję amlodypiny^[1].

Klinicznie istotne niedociśnienie na skutek przedawkowania wymaga aktywnego wspomagania czynności układu krążenia, w tym częstego monitorowania czynności serca i układu oddechowego, uniesienia kończyn oraz kontroli objętości wewnątrznaczyniowej i wydalanego moczu. W przywróceniu prawidłowego napięcia naczyń krwionośnych oraz ciśnienia tętniczego krwi, pomocne mogą być leki obkurczające naczynia krwionośne, pod warunkiem braku przeciwwskazań do ich stosowania. Dożylne podanie glukonianu wapnia może być korzystne dla odwrócenia blokady kanałów wapniowych^[1].

Słownik pojęć

• Antagonista receptora angiotensyny II – Lek blokujący działanie angiotensyny II, hormonu powodującego zwężenie naczyń krwionośnych.
• Antagonista wapnia – Lek blokujący kanały wapniowe, co prowadzi do rozkurczu naczyń krwionośnych.
• Diuretyk – Lek moczopędny, zwiększający wydalanie wody i soli z organizmu.
• Niedociśnienie tętnicze – Niskie ciśnienie krwi.
• Tachykardia – Szybkie bicie serca.
• Hipokaliemia – Niskie stężenie potasu we krwi.
• Hiperglikemia – Wysokie stężenie cukru we krwi.
• Hiponatremia – Niskie stężenie sodu we krwi.
• Hiperkalcemia – Wysokie stężenie wapnia we krwi.
• Hipomagnezemia – Niskie stężenie magnezu we krwi.
• Hipofosfatemia – Niskie stężenie fosforanów we krwi.
• Hiperkaliemia – Wysokie stężenie potasu we krwi.
• Obrzęk płuc – Nagromadzenie płynu w płucach.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku