Wskazania do stosowania leku Bortezomib Adamed

Lek Bortezomib Adamed jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów, w tym szpiczaka mnogiego i chłoniaka z komórek płaszcza. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat wskazań do stosowania tego leku, jego działania oraz sposobu podawania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania leku Bortezomib Adamed
• Dawkowanie i sposób podawania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania leku Bortezomib Adamed

Lek Bortezomib Adamed jest stosowany w leczeniu następujących schorzeń:

• Szpiczak mnogi – nowotwór szpiku kostnego, który może być leczony Bortezomibem Adamed w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami, takimi jak pegylowana liposomalna doksorubicyna, deksametazon, melfalan i prednizon^[1].
• Chłoniak z komórek płaszcza – rodzaj nowotworu zajmującego węzły chłonne, który może być leczony Bortezomibem Adamed w skojarzeniu z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Lek Bortezomib Adamed jest podawany dożylnie lub podskórnie przez wykwalifikowany personel medyczny. Dawkowanie zależy od powierzchni ciała pacjenta i rodzaju leczonego schorzenia^[1]. Poniżej przedstawiono schematy dawkowania dla różnych wskazań:

• Postępujący szpiczak mnogi – Bortezomib Adamed podaje się dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie, po czym następuje 10-dniowa przerwa. Cykl leczenia trwa 21 dni^[2].
• Wcześniej nieleczony szpiczak mnogi – Bortezomib Adamed podaje się w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem w cyklach trwających 42 dni. Podczas pierwszych czterech cykli lek podaje się dwa razy w tygodniu, a w kolejnych cyklach raz w tygodniu^[2].
• Chłoniak z komórek płaszcza – Bortezomib Adamed podaje się w skojarzeniu z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem w cyklach trwających 21 dni. Lek podaje się dożylnie lub podskórnie w dniach 1., 4., 8. i 11., po czym następuje 10-dniowa przerwa^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Bortezomib Adamed może powodować działania niepożądane. Poniżej przedstawiono najczęściej występujące działania niepożądane:

• Bardzo częste – nadwrażliwość, drętwienia, mrowienia, ból rąk lub stóp, zmniejszenie liczby czerwonych i białych krwinek, gorączka, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka, zmęczenie, ból mięśni, ból kości^[2].
• Częste – niskie ciśnienie tętnicze, wysokie ciśnienie tętnicze, zmniejszona czynność nerek, ból głowy, ogólne uczucie bycia chorym, zawroty głowy, zakażenia, półpasiec, bóle w klatce piersiowej, różne rodzaje wysypki, swędzenie skóry, odwodnienie, zgaga, wzdęcia, ból brzucha, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie jamy ustnej, zmniejszenie masy ciała, skurcze mięśni, niewyraźne widzenie, zakażenie zewnętrznej warstwy oka, krwawienie z nosa, trudności w zasypianiu, potliwość, lęk, wahania nastroju, obrzęki^[2].
• Niezbyt częste – niewydolność serca, zawał serca, bóle w klatce piersiowej, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, przyspieszony lub spowolniony rytm serca, niewydolność nerek, zapalenie żył, zakrzepy krwi w żyłach i płucach, zaburzenia krzepnięcia krwi, niewydolność krążenia, zapalenie osierdzia, zakażenia dróg moczowych, grypa, opryszczka, zakażenie ucha, krew w stolcu, krwawienia z błon śluzowych, zaburzenia naczyń mózgowych, porażenie, drgawki, upadki, zaburzenia ruchowe, nieprawidłowe odczuwanie, zapalenie stawów, zaburzenia dotyczące płuc, czkawka, zaburzenia mowy, zmieniony poziom świadomości, nadwrażliwość, utrata słuchu, głuchota, dzwonienie w uszach, zaburzenia hormonalne, nadczynność tarczycy, zbyt małe wytwarzanie insuliny, podrażnienie oczu, powiększenie węzłów chłonnych, sztywność stawów, utrata włosów, reakcje uczuleniowe, zaczerwienienie lub bolesność w miejscu wstrzyknięcia, bóle jamy ustnej, zakażenia skóry, zakażenia bakteryjne i wirusowe, zakażenia zęba, zapalenie trzustki, niedrożność przewodów żółciowych, ból narządów płciowych, zaburzenia erekcji, zwiększenie masy ciała, pragnienie, zapalenie wątroby, zaburzenia w miejscu wstrzyknięcia, reakcje i zaburzenia skóry, siniaki, upadki, stan zapalny naczyń krwionośnych, łagodne torbiele, ciężki odwracalny stan zaburzeń mózgowych^[2].
• Rzadkie – choroby serca, napady czerwienienia się, odbarwienie żył, zapalenie rdzenia kręgowego, choroby uszu, niedoczynność tarczycy, zespół Budd-Chiari, zmieniona czynność jelit, krwawienie w mózgu, zażółcenie oczu lub skóry, ciężka reakcja alergiczna, choroby piersi, owrzodzenie pochwy, obrzęk narządów płciowych, nietolerancja alkoholu, wyniszczenie, zwiększenie apetytu, przetoka, wysięk w stawach, torbiel w wyściółce stawu, złamania kości, rozpad włókien mięśniowych, obrzęk wątroby, krwawienie z wątroby, rak nerki, stan skóry podobny do łuszczycy, rak skóry, bladość skóry, zwiększenie liczby płytek krwi, zakrzep krwi w małych naczyniach krwionośnych, nieprawidłowa reakcja na przetoczenie krwi, częściowa lub całkowita utrata widzenia, zmniejszone libido, ślinienie się, wytrzeszcz oczu, nadwrażliwość na światło, zwiększona częstość oddychania, ból odbytnicy, kamica żółciowa, przepuklina, skaleczenia, łamliwe paznokcie, nieprawidłowe odkładanie się białek w narządach, śpiączka, owrzodzenie jelit, niewydolność wielonarządowa, zgon, ciężkie zapalenie nerwów^[2].

Słownik pojęć

• Szpiczak mnogi – nowotwór szpiku kostnego, który powoduje nadmierne namnażanie się plazmocytów.
• Chłoniak z komórek płaszcza – rodzaj nowotworu zajmującego węzły chłonne, charakteryzujący się szybkim wzrostem i rozprzestrzenianiem się.
• Neuropatia – uszkodzenie nerwów, które może powodować ból, drętwienie, mrowienie i osłabienie mięśni.
• Proteasom – kompleks enzymatyczny odpowiedzialny za degradację białek w komórkach.
• Hematopoetyczne komórki macierzyste – komórki zdolne do różnicowania się w różne typy krwinek.