Betaxomyl to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej dławicy piersiowej. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, oparte na dokumentach źródłowych.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
• Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
• Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku
• Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
• Sposób podawania
• Przedawkowanie

Dawkowanie dla dorosłych

Betaxomyl jest stosowany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych.

• Nadciśnienie tętnicze pierwotne: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. Jeśli działanie jest niewystarczające, dawkę można zwiększyć do 20 mg na dobę. W leczeniu nadciśnienia umiarkowanego zazwyczaj stosowana dawka wynosi 20 mg raz na dobę. W niektórych przypadkach konieczne może być zwiększenie dawki dobowej do 40 mg^[1].
• Stabilna dławica piersiowa: Dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. Dawkę można zwiększyć do zwykle stosowanej dawki 20 mg raz na dobę. W niektórych przypadkach konieczne może być zwiększenie dawki dobowej do 40 mg^[1].

Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie należy dostosować do stężenia kreatyniny we krwi lub do klirensu kreatyniny.

• U pacjentów z klirensem kreatyniny większym niż 20 ml/min nie ma konieczności dostosowania dawkowania, jednakże zaleca się obserwację kliniczną na początku leczenia^[1].
• U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 20 ml/min) oraz u pacjentów poddawanych hemodializoterapii lub dializie otrzewnowej nie należy stosować dawki większej niż 10 mg na dobę^[1].

Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby nie ma konieczności dostosowania dawkowania. Zaleca się uważną kontrolę kliniczną na początku leczenia^[1].

Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku leczenie należy rozpoczynać ostrożnie od małych dawek oraz ściśle kontrolować stan kliniczny pacjenta^[1].

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

Nie ustalono dotąd bezpieczeństwa stosowania i skuteczności betaksololu u dzieci i młodzieży, z tego względu nie zaleca się jego stosowania w tych grupach wiekowych^[1].

Sposób podawania

Betaxomyl należy przyjmować codziennie o tej samej porze, najlepiej rano. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków^[1]. Tabletkę można podzielić na równe dawki^[2].

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy takie jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia aż do zatrzymania akcji serca, ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, skurcz oskrzeli i w pojedynczych przypadkach uogólnione drgawki^[1]. W razie przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala^[2].

Słownik pojęć

• Betaksolol – substancja czynna leku Betaxomyl, należąca do grupy beta-adrenolityków.
• Nadciśnienie tętnicze – stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone.
• Dławica piersiowa – ból w klatce piersiowej spowodowany niedostatecznym dopływem krwi do mięśnia sercowego.
• Bradykardia – wolna czynność serca, poniżej 60 uderzeń na minutę.
• Klirens kreatyniny – wskaźnik oceniający funkcję nerek, mierzący zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
• Wstrząs kardiogenny – stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi do narządów.
• Guz chromochłonny nadnerczy – rzadki nowotwór nadnerczy, który może powodować wysokie ciśnienie krwi.
• Hipoglikemia – niskie stężenie cukru we krwi.
• Hiperglikemia – wysokie stężenie cukru we krwi.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku

Betaxomyl to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej dławicy piersiowej. Dawkowanie leku zależy od stanu pacjenta i może wynosić od 10 mg do 40 mg na dobę. Lek należy przyjmować codziennie o tej samej porze, najlepiej rano. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, dawkowanie może wymagać dostosowania. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych objawów, takich jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia, ostra niewydolność serca i wstrząs kardiogenny. W razie przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.