Jak prawidłowo dawkować lek ASTELOC?

W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku ASTELOC, który zawiera substancję czynną pantoprazol. Dowiesz się, jak i kiedy przyjmować lek, jakie są zalecenia dla różnych grup wiekowych oraz jakie środki ostrożności należy zachować.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Środki ostrożności
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

ASTELOC jest stosowany w leczeniu chorób żołądka i jelit związanych z nadmierną ilością kwasu solnego. Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i powyżej w:

• Objawowej postaci choroby refluksowej przełyku, która objawia się zgagą, cofaniem się kwasu i bólem przy połykaniu^[1].
• Długotrwałym leczeniu i zapobieganiu nawrotom refluksowego zapalenia przełyku^[1].

U dorosłych lek jest również stosowany w zapobieganiu owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy wywołanym stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) u pacjentów z grupy ryzyka^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

ASTELOC należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Poniżej przedstawiamy ogólne wytyczne dotyczące dawkowania:

Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i powyżej

• Objawowa postać choroby refluksowej przełyku: Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. Objawy zwykle ustępują po 2-4 tygodniach leczenia. Jeśli działanie jest niewystarczające, lek należy stosować przez kolejne 4 tygodnie. Po ustąpieniu objawów, nawracające objawy można kontrolować stosując 1 tabletkę ASTELOC 20 mg raz na dobę w razie potrzeby^[1].
• Długotrwałe leczenie i zapobieganie nawrotom refluksowego zapalenia przełyku: Zaleca się 1 tabletkę ASTELOC 20 mg raz na dobę jako dawkę podtrzymującą. Dawka ta może być zwiększona do 40 mg na dobę, jeśli objawy powrócą^[1].

Dorośli

• Zapobieganie owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy wywołanym NLPZ: Zalecana dawka to 1 tabletka ASTELOC 20 mg raz na dobę^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby nie należy stosować dawki większej niż 20 mg pantoprazolu na dobę^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności modyfikacji dawkowania^[1].

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawkowania^[1].

Dzieci i młodzież

ASTELOC nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat ze względu na ograniczoną liczbę danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania w tej grupie wiekowej^[1].

Sposób podawania

Tabletek nie należy żuć ani rozgryzać. Należy je przyjmować 1 godzinę przed posiłkiem, połykając w całości i popijając wodą^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku ASTELOC należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach, zwłaszcza jeśli pacjent ma poważne zaburzenia czynności wątroby, musi stale stosować leki z grupy NLPZ, ma niedobór witaminy B12, przyjmuje inhibitory proteazy HIV, lub jeśli pacjent przyjmuje lek przez dłuższy okres (ponad 1 rok)^[2].

Słownik pojęć

• Inhibitor pompy protonowej – Lek zmniejszający wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez blokowanie enzymu H+/K+ ATP-azy.
• Choroba refluksowa przełyku – Schorzenie, w którym kwas żołądkowy cofa się do przełyku, powodując zgagę i ból przy połykaniu.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – Grupa leków stosowanych w leczeniu bólu i stanów zapalnych, takich jak ibuprofen.
• Hipomagnezemia – Niskie stężenie magnezu we krwi, które może prowadzić do zmęczenia, skurczów mięśni i zaburzeń rytmu serca.

Podsumowanie

ASTELOC jest lekiem stosowanym w leczeniu chorób żołądka i jelit związanych z nadmierną ilością kwasu solnego. Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i powyżej w objawowej postaci choroby refluksowej przełyku oraz w długotrwałym leczeniu refluksowego zapalenia przełyku. Dawkowanie leku zależy od rodzaju schorzenia i zaleceń lekarza. Ważne jest, aby przyjmować lek zgodnie z zaleceniami i informować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach oraz przyjmowanych lekach.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku