Spis treści

• Wprowadzenie
• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Asolfena to lek stosowany w leczeniu objawów związanych z pęcherzem nadreaktywnym. Substancją czynną leku jest solifenacyny bursztynian, który należy do grupy leków antycholinergicznych. Leki te działają poprzez zmniejszenie aktywności pęcherza moczowego, co pozwala na dłuższe przerwy między oddawaniem moczu oraz zwiększa ilość moczu, jaką można utrzymać w pęcherzu^[1].

Wskazania do stosowania

Asolfena jest stosowana w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, które obejmują:

• Silna nagła potrzeba oddania moczu – bez wcześniejszych objawów ostrzegawczych^[1].
• Konieczność częstego oddawania moczu – co może być uciążliwe i wpływać na jakość życia^[2].
• Popuszczanie moczu – z powodu nieskorzystania z łazienki na czas^[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka leku Asolfena wynosi 5 mg raz na dobę. W razie potrzeby dawkę tę można zwiększyć do 10 mg raz na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, połykając w całości i popijając wodą. Asolfena może być przyjmowana z posiłkiem lub bez posiłku^[1].

Przeciwwskazania

Asolfena nie powinna być stosowana w następujących przypadkach:

• Zatrzymanie moczu – pacjenci, którzy nie mogą oddać moczu lub całkowicie opróżnić pęcherza moczowego^[1].
• Ciężkie schorzenia przewodu pokarmowego – w tym toksyczne rozdęcie okrężnicy^[1].
• Miastenia – choroba mięśni, która może powodować znaczne osłabienie niektórych mięśni^[2].
• Jaskra – zwiększone ciśnienie w gałkach ocznych, któremu towarzyszy stopniowa utrata wzroku^[2].
• Dializy – pacjenci poddawani dializom^[1].
• Ciężkie zaburzenia wątroby – pacjenci z ciężkimi zaburzeniami wątroby^[1].

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Asolfena należy wykluczyć inne przyczyny częstego oddawania moczu, takie jak niewydolność serca lub choroba nerek. W przypadku zakażenia układu moczowego należy rozpocząć odpowiednią antybiotykoterapię^[1].

Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Asolfena u pacjentów z:

• Klinicznie istotnym zwężeniem ujścia pęcherza moczowego – zagrażającym zatrzymaniem moczu^[1].
• Przewlekłymi zaburzeniami przewodu pokarmowego^[1].
• Ryzykiem spowolnienia perystaltyki^[1].
• Ciężką niewydolnością nerek – klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min^[1].
• Umiarkowaną niewydolnością wątroby – punktacja w skali Childa-Pugha od 7 do 9^[1].
• Jednoczesnym stosowaniem silnych inhibitorów cytochromu CYP3A4 – np. ketokonazol^[1].

Działania niepożądane

Asolfena może powodować działania niepożądane, które są zależne od dawki. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej. Inne działania niepożądane obejmują:

• Niewyraźne widzenie^[2].
• Zaparcia^[2].
• Nudności^[2].
• Niestrawność – uczucie pełności w jamie brzusznej, bóle brzucha, odbijanie się, nudności i zgaga^[2].
• Zmęczenie^[2].

Słownik pojęć

• Pęcherz nadreaktywny – Stan charakteryzujący się nagłą, silną potrzebą oddania moczu, często z popuszczaniem moczu.
• Solifenacyny bursztynian – Substancja czynna leku Asolfena, należąca do grupy leków antycholinergicznych.
• Antycholinergiczne – Leki, które blokują działanie acetylocholiny, neuroprzekaźnika odpowiedzialnego za skurcze mięśni gładkich, w tym pęcherza moczowego.
• Perystaltyka – Ruchy mięśni gładkich przewodu pokarmowego, które przesuwają treść pokarmową.
• Klirens kreatyniny – Miara wydolności nerek, określająca zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
• Skala Childa-Pugha – Skala oceniająca stopień niewydolności wątroby.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku