Wskazania do stosowania leku Alikval Duo: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Alikval Duo to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który zawiera dwie substancje czynne: wildagliptynę i metforminę. Lek ten jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów, u których kontrola glikemii za pomocą samej diety i ćwiczeń fizycznych nie jest wystarczająca[1].
Wskazania do stosowania
Alikval Duo jest wskazany do stosowania w następujących przypadkach:
- Uzupełnienie diety i ćwiczeń fizycznych: Lek jest stosowany jako uzupełnienie diety i ćwiczeń fizycznych w celu poprawy kontroli glikemii u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2[1].
- Niewystarczająca kontrola glikemii po monoterapii metforminą: Alikval Duo jest wskazany dla pacjentów, u których nie uzyskano wystarczającej kontroli glikemii po zastosowaniu metforminy w monoterapii[1].
- Leczenie skojarzone z wildagliptyną i metforminą: Lek jest stosowany u pacjentów już leczonych wildagliptyną w skojarzeniu z metforminą, w postaci oddzielnych tabletek[1].
- Skojarzenie z innymi lekami przeciwcukrzycowymi: Alikval Duo może być stosowany w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu cukrzycy, w tym z insuliną, gdy produkty te nie zapewniają wystarczającej kontroli glikemii[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Alikval Duo zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, jego aktualnego schematu leczenia, skuteczności i tolerancji terapii. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg wildagliptyny[1]. Lek można przyjmować w dawkach 50 mg + 850 mg lub 50 mg + 1000 mg dwa razy na dobę, stosując jedną tabletkę rano i jedną wieczorem[1].
Przeciwwskazania
Alikval Duo nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość: Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1[1].
- Kwasica metaboliczna: Każdy rodzaj ostrej kwasicy metabolicznej, takiej jak kwasica mleczanowa czy cukrzycowa kwasica ketonowa[1].
- Cukrzycowy stan przedśpiączkowy: Stan przedśpiączkowy związany z cukrzycą[1].
- Ciężka niewydolność nerek: GFR < 30 ml/min[1].
- Stany ostre zaburzające czynność nerek: Odwodnienie, ciężkie zakażenie, wstrząs, donaczyniowe podanie środków kontrastowych zawierających jod[1].
- Ostra lub przewlekła choroba niedotlenienia tkanek: Niewydolność serca lub układu oddechowego, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, wstrząs[1].
- Zaburzenia czynności wątroby: W tym pacjenci, u których aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) lub aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) przed zastosowaniem leczenia przekraczała ponad 3 razy górną granicę normy[1].
- Ostre zatrucie alkoholem, alkoholizm[1].
- Karmienie piersią[1].
Słownik pojęć
- Wildagliptyna – Substancja czynna stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, która pobudza trzustkę do wytwarzania insuliny i zmniejsza wytwarzanie glukagonu.
- Metformina – Substancja czynna stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, która pomaga organizmowi lepiej wykorzystać insulinę.
- Kwasica mleczanowa – Bardzo rzadkie, ale ciężkie powikłanie metaboliczne, które może wystąpić w wyniku nagromadzenia kwasu mlekowego we krwi.
- GFR – Wskaźnik filtracji kłębuszkowej, który ocenia czynność nerek.
- AlAT – Aminotransferaza alaninowa, enzym wątrobowy, którego podwyższone stężenie może wskazywać na uszkodzenie wątroby.
- AspAT – Aminotransferaza asparaginianowa, enzym wątrobowy, którego podwyższone stężenie może wskazywać na uszkodzenie wątroby.
Materiały źródłowe
| Substancje czynne | Wildagliptyna, Metformina |
| Wskazania | Cukrzyca typu 2 |
| Dawkowanie | Indywidualne, maksymalnie 100 mg wildagliptyny na dobę |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, kwasica metaboliczna, cukrzycowy stan przedśpiączkowy, ciężka niewydolność nerek, stany ostre zaburzające czynność nerek, choroby niedotlenienia tkanek, zaburzenia czynności wątroby, ostre zatrucie alkoholem, karmienie piersią |
| Możliwe działania niepożądane | Kwasica mleczanowa, obrzęk naczynioruchowy, choroba wątroby, zapalenie trzustki, ból gardła, katar, gorączka, swędząca wysypka, nadmierne pocenie się, ból stawów, zawroty głowy, ból głowy, niekontrolowane drżenie, zaparcie, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zgaga, ból żołądka i wokół żołądka, zmęczenie, osłabienie, metaliczny posmak w ustach, małe stężenie glukozy we krwi, utrata apetytu, opuchnięcie dłoni, kostek lub stóp, dreszcze, zapalenie trzustki, ból mięśni, objawy dużego stężenia kwasu mlekowego we krwi, zaczerwienienie skóry, swędzenie, zmniejszone stężenie witaminy B12, miejscowe łuszczenie skóry lub powstawanie pęcherzy, zapalenie naczyń krwionośnych |














