Spis treści

• Wprowadzenie
• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Adablok to lek stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego. Substancją czynną leku jest solifenacyny bursztynian, który należy do grupy leków cholinolitycznych. Leki te zmniejszają aktywność nadreaktywnego pęcherza moczowego, co pozwala na dłuższe odstępy w korzystaniu z toalety i zwiększa ilość moczu utrzymywanego w pęcherzu^[1].

Wskazania do stosowania

Adablok jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu objawowym naglącego nietrzymania moczu, częstomoczu oraz parcia naglącego, które mogą występować u pacjentów z zespołem pęcherza nadreaktywnego^[1]. Poniżej przedstawiamy szczegółowe wskazania do stosowania leku:

• Naglące nietrzymanie moczu – epizody niespodziewanej, pilnej potrzeby oddania moczu, które mogą prowadzić do niekontrolowanego wycieku moczu^[2].
• Częstomocz – zwiększona częstotliwość oddawania moczu, która może być uciążliwa i zakłócać codzienne życie^[2].
• Parcie naglące – nagła, silna potrzeba oddania moczu, która jest trudna do opanowania^[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka wynosi 5 mg solifenacyny bursztynianu raz na dobę. W razie potrzeby dawkę tę można zwiększyć do 10 mg raz na dobę. Tabletki Adablok należy przyjmować doustnie, połykając w całości i popijając płynem. Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku^[1].

Przeciwwskazania

Adablok nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[1]:

• Zatrzymanie moczu
• Ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe
• Miastenia
• Jaskra z wąskim kątem przesączania
• Nadwrażliwość na solifenacynę lub inne składniki leku
• Pacjenci poddawani hemodializie
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Adablok należy uwzględnić inne przyczyny częstomoczu, takie jak niewydolność serca czy choroby nerek. W razie zakażenia układu moczowego należy rozpocząć odpowiednie leczenie przeciwbakteryjne. Adablok należy stosować ostrożnie u pacjentów z istotnym klinicznie zwężeniem drogi odpływu moczu z pęcherza, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ryzykiem zwolnionej perystaltyki przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, stosujących jednocześnie silne inhibitory CYP3A4, z przepukliną rozworu przełykowego, refluksem żołądkowo-przełykowym, neuropatią autonomicznego układu nerwowego^[1].

Interakcje z innymi lekami

Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych o własnościach cholinolitycznych może prowadzić do nasilenia działania terapeutycznego i wystąpienia działań niepożądanych. Solifenacyna może osłabiać działanie produktów leczniczych nasilających perystaltykę przewodu pokarmowego, takich jak metoklopramid i cyzapryd. Solifenacyna jest metabolizowana przez CYP3A4, zatem możliwe są interakcje farmakokinetyczne z innymi substratami CYP3A4 o większym powinowactwie oraz ze związkami o działaniu indukującym CYP3A4^[1].

Możliwe działania niepożądane

Adablok może powodować różne działania niepożądane, które są zależne od dawki. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest uczucie suchości w jamie ustnej. Inne działania niepożądane obejmują niewyraźne widzenie, zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy, suchość w gardle, trudności w oddawaniu moczu, zmęczenie, obrzęki kończyn dolnych, zawroty głowy, bóle głowy, wymioty, świąd, wysypkę, omamy, splątanie, pokrzywkę^[1].

Słownik pojęć

• Pęcherz nadreaktywny – stan, w którym pęcherz moczowy kurczy się niekontrolowanie, powodując nagłą potrzebę oddania moczu.
• Solifenacyny bursztynian – substancja czynna leku Adablok, należąca do grupy leków cholinolitycznych.
• Cholinolityczne – leki zmniejszające aktywność układu przywspółczulnego, co prowadzi do zmniejszenia skurczów mięśni gładkich.
• Perystaltyka – falowe skurcze mięśni gładkich przewodu pokarmowego, które przesuwają treść pokarmową.
• Neuropatia autonomicznego układu nerwowego – zaburzenie funkcji nerwów kontrolujących automatyczne funkcje organizmu, takie jak trawienie, oddawanie moczu i ciśnienie krwi.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku