Etiologia wrodzonej przepukliny przeponowej pozostaje w dużej mierze niejasna i obecnie jest uważana za wieloczynnikową, z udziałem czynników genetycznych, środowiskowych i żywieniowych12. Pomimo znacznego wpływu tej wady na zdrowie noworodków, jej patogeneza i etiologia pozostają słabo zrozumiane2.
Udział czynników genetycznych
Około 30-40% przypadków wrodzonej przepukliny przeponowej ma identyfikowalną przyczynę genetyczną3. Z tej liczby defekty chromosomowe stanowią około 10% przypadków wrodzonej przepukliny przeponowej, a mutacje de novo występują w 10-22% przypadków3. Wrodzona przepuklina przeponowa jest genetycznie heterogeniczna, chociaż może być monogenowa4. Przyczynę genetyczną stwierdza się w 30% przypadków, mimo że większość przypadków jest sporadyczna, a około 1-2% ma charakter rodzinny4.
Zaangażowanie wielu czynników genetycznych sugerują najnowsze postępy w naszym rozumieniu szlaków genetycznych regulujących prawidłowy rozwój przepony oraz mutacji genetycznych prowadzących do tej wady2. Ostatnio poczyniono postępy w zrozumieniu szlaków genetycznych regulujących rozwój przepony oraz mutacji genetycznych prowadzących do wrodzonej przepukliny przeponowej5.
Defekty chromosomowe i warianty liczby kopii
Przyczyny genetyczne wrodzonej przepukliny przeponowej obejmują aneuploidie, warianty liczby kopii chromosomów oraz mutacje pojedynczych genów8. Badania wskazują na zaangażowanie kilku mutacji genowych, w tym LONP1 i MYRF8. Najnowsze dowody naukowe rzucają światło na to stosunkowo nowe podejście genetyczne, ujawniając, że nawet 10% przypadków wrodzonej przepukliny przeponowej można przypisać wariantom liczby kopii (CNV)9.
Co istotne, większość wariantów liczby kopii, które do tej pory zidentyfikowano jako odgrywające rolę w rozwoju wrodzonej przepukliny przeponowej, to delecje, które w kontekście haploinsuficjencji są uważane za szkodliwe w procesie rozwoju przepony9. Hotspot mutacyjny dla strukturalnych aberracji chromosomowych (np. translokacje, inwersje) i mikroaberracji (np. mutacje punktowe, delecje zasad, indele) znajduje się na krótkim ramieniu chromosomu 89.
Hipoteza retinoidowa jako kluczowy mechanizm
W 2003 roku Greer i współpracownicy zaproponowali hipotezę retinoidową, stwierdzając, że podstawową przyczyną nieprawidłowego rozwoju przepony w wrodzonej przepuklinie przeponowej były zaburzenia sygnalizacji retinoidów3. Hipoteza retinoidowa jest jedną z wiodących teorii wyjaśniających etiologię tej wady, gdyż nadal lepiej rozumiemy rolę sygnalizacji retinoidów w rozwoju przepony3.
Hipoteza retinoidowa opierała się na badaniach sięgających lat 40. XX wieku, łącząc kilka wątków dowodowych w celu uzasadnienia poglądu, że zmieniona sygnalizacja retinoidów może powodować wrodzoną przepuklinę przeponową10. Podstawą hipotezy retinoidowej były dowody z modeli zwierzęcych tej wady, jak również pojawiające się dane kliniczne10.
Hipoteza retinoidowa została oparta na raportach, że nitrofen może hamować RALDH2 i tłumić aktywację sygnalizacji RAR10. Rzeczywiście, nitrofen i trzy inne teratogeny wywołujące wrodzoną przepuklinę przeponową, które hamują RALDH2, wszystkie zmniejszają sygnalizację kwasu retinowego w zarodku przez cały krytyczny okres rozwoju przepony10.
Modele teratogenne i czynniki środowiskowe
Model nitrofenowy u gryzoni doprowadził do lepszego zrozumienia nieprawidłowego rozwoju płuc w wrodzonej przepuklinie przeponowej12. Nitrofen (2,4-dichlorofenylo-p-nitrofenyloeter) to środowiskowy teratogen. Jeśli określona dawka zostanie podana w określonym czasie podczas ciąży, może powodować nieprawidłowości płucne, sercowe, szkieletowe i przeponowe, analogiczne do stanu u ludzi12.
Defekty przeponowe wynikające z podania nitrofenu u myszy są bardzo podobne do defektów przeponowych obserwowanych u dzieci z ciężką wrodzoną przepukliną przeponową pod względem wielkości, lokalizacji i przemieszczenia narządów jamy brzusznej12. Strona występowania wady zależy od czasu narażenia na nitrofen podczas ciąży12.
Inne teratogeny strukturalnie podobne do nitrofenu również wywołują wrodzoną przepuklinę przeponową w modelach zwierzęcych13. Chociaż dokładna etiologia tej wady pozostaje nieznana, teratogeny te powszechnie wpływają na szlak syntezy kwasu retinowego poprzez hamowanie dehydrogenazy retinolowej-2 i powodowanie podobnych defektów przeponowych13.
Dowody kliniczne i molekularne
Kilka obserwacji klinicznych i badań molekularnych potwierdziło znaczenie szlaków kwasu retinowego w rozwoju wrodzonej przepukliny przeponowej13. Gryzonie z niedoborem witaminy A produkują potomstwo z wadą o zmiennej ciężkości. Myszy z wyłączonym receptorem kwasu retinowego produkują płody z wrodzoną przepukliną przeponową13.
Niepowodzenie konwersji kwasu retinowego do retinaldehydu po podaniu nitrofenu powoduje defekty przepony tylno-bocznej u szczurów13. Stwierdzono niższe poziomy kwasu retinowego i białka wiążącego retinol w osoczu niemowląt z wrodzoną przepukliną przeponową w porównaniu z grupą kontrolną13.
Szlaki sygnalizacyjne i geny kandydackie
Zaburzenie podstawowych szlaków sygnalizacyjnych może prowadzić do wrodzonej przepukliny przeponowej9. Ponadto istnieją dowody na funkcjonalną sygnalizację Wnt/β-katenina w rozwijającej się przeponie, powyżej której działa WT1, promując ekspresję β-kateniny i proliferację komórek, szczególnie w tylnej części przepony9.
Więcej niż 80% osób z wrodzoną przepukliną przeponową nie ma znanego zespołu genetycznego lub nieprawidłowości chromosomowej7. W tych przypadkach przyczyna schorzenia jest nieznana. Badacze badają zmiany w kilku genach zaangażowanych w rozwój przepony jako możliwe przyczyny wrodzonej przepukliny przeponowej7. Niektóre z tych genów to czynniki transkrypcyjne, które dostarczają instrukcji do wytwarzania białek pomagających kontrolować aktywność określonych genów. Inne dostarczają instrukcji do wytwarzania białek zaangażowanych w strukturę komórki lub ruch komórek w zarodku7.
Czynniki środowiskowe i nieidentyfikowane mechanizmy
Czynniki środowiskowe wpływające na rozwój przed urodzeniem mogą również zwiększać ryzyko wrodzonej przepukliny przeponowej, ale te czynniki środowiskowe nie zostały zidentyfikowane7. Czynniki środowiskowe przyczyniające się do rozwoju tej wady nie są dobrze zbadane14. Niedobór witaminy A u matki, leczenie nitrofenem i wyłączenie receptora retinoidów w modelu zwierzęcym powodują wrodzoną przepuklinę przeponową u potomstwa, sugerując rolę szlaku sygnalizacji retinoidów w patogenezie14.
W większości przypadków przyczyna wrodzonej przepukliny przeponowej nie jest znana15. W niektórych przypadkach wada może być powiązana z zaburzeniem genetycznym lub przypadkowymi zmianami genowymi nazywanymi mutacjami. W tych przypadkach dziecko może mieć więcej problemów przy urodzeniu, takich jak problemy z sercem, oczami, ramionami i nogami lub żołądkiem i jelitami15.













