Patogeneza choroby tętnic obwodowych (PAD) jest złożonym procesem patofizjologicznym, którego podstawą jest miażdżyca tętnic zaopatrujących kończyny dolne12. Proces ten rozwija się stopniowo przez lata, prowadząc do progresywnego zwężania światła naczyniowego i ograniczenia przepływu krwi do tkanek obwodowych3.
Podstawowe mechanizmy patogenezy
Miażdżyca stanowi główną przyczynę rozwoju PAD i charakteryzuje się nagromadzeniem tłuszczów, cholesterolu i innych substancji w ścianach tętnic14. Blaszki miażdżycowe budują się powoli wewnątrz tętnic, początkowo nie powodując znaczących objawów klinicznych. W początkowych stadiach PAD tętnice kompensują nagromadzenie blaszek poprzez rozszerzanie się w celu zachowania przepływu przez naczynie1.
Patofizjologia miażdżycy obejmuje złożone interakcje między cholesterolem a komórkami naczyniowymi1. Kluczowe komórki przyczyniające się do rozwoju aterotrombózy to komórki śródbłonka naczyniowego, komórki mięśni gładkich naczyń, fibroblasty, płytki krwi, komórki macierzyste, pericyty i komórki zapalne67.
Hemodynamiczne konsekwencje miażdżycy
Hemodynamiczne konsekwencje miażdżycy zależą od stopnia zwężenia tętnic5. Ograniczenie przepływu krwi stanowi charakterystyczną cechę PAD i typowych objawów choroby. Mięśnie kończyny dolnej wymagają zwiększonego przepływu krwi podczas chodzenia, aby sprostać zwiększonemu zapotrzebowaniu energetycznemu5.
Ten cykl ograniczenia przepływu krwi, zwiększonego zapotrzebowania energetycznego i przejściowego niedokrwienia mięśni opisuje patofizjologię chromania z powodu PAD5. Pacjenci z PAD zwykle mają wystarczający przepływ krwi obocznej, że mają objawy tylko podczas aktywności zwiększających zapotrzebowanie energetyczne, takich jak chodzenie5.
Klasyfikacja niedokrwienia kończyn
Z patofizjologicznego punktu widzenia niedokrwienie kończyn dolnych można sklasyfikować jako czynnościowe lub krytyczne89. Niedokrwienie czynnościowe występuje, gdy przepływ krwi jest prawidłowy w spoczynku, ale niewystarczający podczas wysiłku, manifestując się klinicznie jako chromanie przestankowe9. Krytyczne niedokrwienie powstaje, gdy zmniejszenie przepływu krwi skutkuje deficytem perfuzji w spoczynku i definiowane jest przez obecność bólu spoczynkowego lub zmian troficznych w nogach9.
Stres oksydacyjny i dysfunkcja mitochondrialna
Współczesne badania wskazują, że patofizjologia PAD przesunęła się od scenariusza hemodynamicznego w kierunku uznania stresu oksydacyjnego jako kluczowego mechanizmu odgrywającego rolę w patofizjologii PAD1011. Zaburzenia hemodynamiczne krążenia obwodowego w PAD charakteryzują przewlekłe niedokrwienie, które z kolei uszkadza włókna mięśniowe szkieletu kończyn dolnych10.
Degeneracja włókien mięśniowych związana jest z wytwarzaniem stresu oksydacyjnego, w tym grup karbonylowych, adduktu 4-hydroksy-2-nonenalu i modyfikacji białek wytwarzanych przez reaktywne formy tlenu (ROS)1112. Przewlekły i długotrwały stres mitochondrialny komórek mięśni szkieletowych powoduje zmniejszoną wydajność antyoksydacyjnego systemu obronnego HO-112 Zobacz więcej: Stres oksydacyjny i dysfunkcja mitochondrialna w PAD.
Zapalenie i dysfunkcja śródbłonka
Pacjenci z PAD wykazują niski lub wysoki stopień zapalenia oraz aktywny stres oksydacyjny, które są dwoma mechanizmami patofizjologicznymi w PAD1113. Dysfunkcja mitochondrialna komórek mięśni szkieletowych przyczynia się do zaburzonego metabolizmu mięśniowego w PAD14.
Zdrowy śródbłonek naczyniowy produkuje kilka substancji rozszerzających naczynia, w tym tlenek azotu, który ma wielokierunkowe korzyści naczyniowe, takie jak hamowanie płytek krwi, zmniejszanie proliferacji mięśni gładkich, zapobieganie adhezji leukocytów i promowanie angiogenezy15. Zmniejszona bioaktywność tlenku azotu w nodze utrudnia zwiększenie przepływu krwi podczas wysiłku15 Zobacz więcej: Dysfunkcja śródbłonka i zaburzenia angiogenezy w PAD.
Angiogeneza i przepływ mikrokrążeniowy
Przewlekłe niedokrwienie kończyny inicjuje kilka strukturalnych adaptacji naczyniowych16. Niewystarczające zaopatrzenie w krew wywołane niedokrwieniem tętniczym indukuje złożony program wzrostu naczyniowego. Zidentyfikowano wiele czynników regulujących angiogenezę w modelach zwierzęcych, w tym czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF), czynnik wzrostu fibroblastów, czynnik wzrostu hepatocytów i czynnik indukowany hipoksją 1-α16.
U pacjentów z PAD nieadekwatna angiogeneza i tworzenie krążenia obocznego może potęgować niedokrwienie kończyn i służyć jako mechanizm napędzający upośledzenie funkcjonalne17. Badania wykazały, że mniejsza gęstość naczyń włosowatych u pacjentów z PAD, oceniana poprzez biopsję mięśni szkieletowych, była związana ze zmniejszonymi wskaźnikami funkcjonalnymi, w tym maksymalnym czasem chodzenia17.
Postępowanie choroby i powikłania
W rzadkich przypadkach PAD staje się progresywnie bardziej ciężka, a przepływ krwi nie może spełnić spoczynkowych wymagań metabolicznych kończyny dolnej5. W najcięższych przypadkach palce stóp lub cała przednia część stopy może stać się czarna i zmumifikowana w wyniku rozwoju martwicy5.
Gdy blaszka pęka, prowadzi to do zakrzepicy, która zamyka światło naczyniowe, wywołując zespół ostry1819. Manifestacja kliniczna PAD zależy decydująco od liczby dotkniętych obszarów18. Stopień klinicznego zaangażowania zależy od 2 czynników: chronologicznej ewolucji procesu (ostrej lub przewlekłej) oraz lokalizacji i rozległości choroby (zaangażowanie 1 lub więcej sektorów)18.
Znaczenie kliniczne patogenezy
Zrozumienie patogenezy PAD ma kluczowe znaczenie dla opracowania skutecznych strategii terapeutycznych10. Patofizjologia PAD jest złożona, ponieważ obejmuje zaburzenia hemodynamiczne, takie jak zmniejszone obciążenie krwią, postępujące zmniejszenie perfuzji tkanek mięśniowych, uszkodzenie włókien mięśniowych i zmniejszenie zdolności oddechowej komórek14.
Postępująca wiedza na temat biomarkerów oksydacyjnych uwalnianych do krwiobiegu i biomarkerów zapalnych powodujących dysfunkcję śródbłonka sugeruje, że badanie przesiewowe stresu oksydacyjnego zarówno u objawowych, jak i bezobjawowych pacjentów z PAD będzie pomocnym narzędziem do monitorowania skuteczności leczenia PAD20.













