Analiza globalnych danych epidemiologicznych dotyczących alergii pokarmowej ujawnia wyraźne wzorce geograficznego zróżnicowania, które obejmują zarówno różnice między kontynentami i krajami, jak i zróżnicowanie w obrębie poszczególnych regionów1.
Różnice między krajami rozwiniętymi a rozwijającymi się
Najwyższą częstość występowania alergii pokarmowych konsekwentnie odnotowuje się w krajach zachodnich, szczególnie w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Australii12. W krajach tych alergie pokarmowe stały się znaczącym problemem zdrowia publicznego, dotykając do 10% populacji3.
W przeciwieństwie do krajów zachodnich, alergie pokarmowe były tradycyjnie postrzegane jako rzadkie w krajach rozwijających się4. Jednak ta sytuacja ulega zmianie, a przewiduje się, że kraje Azji Południowej i Wschodniej będą doświadczać wzrostu obciążenia chorobami alergicznymi w miarę coraz większej urbanizacji i/lub przyjmowania stylu życia bardziej podobnego do tego w krajach zachodnich lub uprzemysłowionych5.
Wzorce występowania w Europie
Badania europejskie wykazują znaczne różnice między poszczególnymi krajami w częstości występowania potwierdzonej próbą prowokacyjną alergii pokarmowej. Systematyczny przegląd obejmujący 42 badania opublikowane w Europie między 2000 a 2012 rokiem wykazał częstość występowania potwierdzonej próbą prowokacyjną alergii pokarmowej na poziomie: mleko krowie 0,6%, jaja 0,2%, pszenica 0,1%, soja 0,3%, orzeszki ziemne 0,2%, orzechy drzewne 0,5%, ryby 0,1% i skorupiaki 0,1%4.
W poszczególnych krajach europejskich obserwuje się różnice w częstości występowania – w Wielkiej Brytanii wskaźnik wynosi 4% u dzieci poniżej 5 lat życia, w Danii 3,6%, a w Norwegii 6,8%6. Te różnice mogą wynikać z kombinacji czynników genetycznych, środowiskowych oraz różnic w metodach diagnostycznych i kryteriach klasyfikacji.
Sytuacja w Ameryce Północnej
Stany Zjednoczone wykazują jedną z najwyższych częstości występowania alergii pokarmowych na świecie. Przeprowadzone badania populacyjne wskazują na częstość występowania na poziomie 7,6% wśród dzieci i 10,8% wśród dorosłych7. Kanada wykazuje podobne wskaźniki – badanie obejmujące ponad 5700 gospodarstw domowych szacowało częstość występowania alergii pokarmowej na 7,5%8.
Szczególnie niepokojący jest wzrost częstości występowania w czasie – w USA odnotowano wzrost o 50% między 1997 a 2011 rokiem, a następnie kolejny wzrost o 50% między 2007 a 2021 rokiem9. Ten trend wzrostowy jest szczególnie widoczny w przypadku alergii na orzeszki ziemne, której częstość występowania u dzieci potroiła się między 1997 a 2008 rokiem9.
Różnice między środowiskiem miejskim a wiejskim
Liczne badania wskazują na systematyczne różnice w obciążeniu alergią pokarmową między społecznościami miejskimi i wiejskimi, z wyższą częstością występowania w obszarach miejskich niż wiejskich, nawet po uwzględnieniu różnic w składzie rasowym i socjoekonomicznym5. Te obserwacje są zgodne z szerszą hipotezą higieny, która sugeruje, że mniejsza ekspozycja na mikroorganizmy we wczesnym dzieciństwie może predysponować do rozwoju chorób alergicznych.
Różnice między środowiskiem miejskim a wiejskim mogą wynikać z wielu czynników, w tym różnic w ekspozycji na zanieczyszczenia środowiskowe, różnorodności mikrobiologicznej, wzorców żywieniowych oraz dostępu do opieki medycznej10.
Sytuacja w krajach azjatyckich
Kraje azjatyckie wykazują znaczne zróżnicowanie w częstości występowania alergii pokarmowych. W Chinach przeprowadzone badanie epidemiologiczne wykazało częstość występowania samoopisowych niepożądanych reakcji na żywność na poziomie 5,8% i alergii pokarmowej na poziomie 4,3%11. Co interesujące, w Chinach produkty pochodzenia zwierzęcego dominowały jako przyczyna alergii, szczególnie krewetki, podczas gdy alergia na orzeszki ziemne była rzadka, w przeciwieństwie do Ameryki czy Europy12.
W Australii, która wykazuje jedną z najwyższych częstości występowania alergii pokarmowych na świecie, wskaźnik przekracza 10% w wieku 12 miesięcy i wynosi około 4% w wieku 4 lat6. Badanie HealthNuts przeprowadzone w stanie Victoria dostarcza unikalnych wglądów w rzeczywistą częstość występowania alergii pokarmowych zapośredniczonych przez IgE13.
Ameryka Łacińska – specyficzne wzorce regionalne
Badania epidemiologiczne w Ameryce Łacińskiej są ograniczone, ale dostępne dane wskazują na różnice w porównaniu z Europą i Stanami Zjednoczonymi14. Częstość występowania alergii pokarmowych w badaniach samoopisowych wynosi 10-15%, podczas gdy przy użyciu obiektywnych metod, takich jak próby prowokacyjne, wskaźniki spadają do 1-3%14.
W badaniach oceniających uczulenie na żywność za pomocą testów skórnych lub surowiczego IgE stwierdzono, że 30-40% populacji ogólnej jest uczulona na co najmniej jeden pokarm, przy czym częstość ta jest wyższa u dzieci poniżej trzeciego roku życia (5-8%) oraz u osób z chorobami alergicznymi, takimi jak astma (6-8%) i atopowe zapalenie skóry (30-50%)14.
Wyniki badań w Meksyku pokazują, że ogólnie uczulenie na jaja i orzeszki ziemne jest mniejsze niż to zgłaszane w Stanach Zjednoczonych i Europie, gdzie te źródła stanowią prawie 80% alergii pokarmowych15. Wysoka częstość uczulenia zgłaszana w niektórych badaniach wskazuje na znaczenie testowania rodzimych pokarmów każdego regionu15.
Czynniki wpływające na różnice geograficzne
Geograficzne zróżnicowanie częstości występowania alergii pokarmowych wynika z kompleksowej interakcji czynników genetycznych i środowiskowych7. Wyższa częstość występowania w krajach rozwiniętych w porównaniu z regionami rozwijającymi się sugeruje, że urbanizacja, zmiany w nawykach żywieniowych i ekspozycja środowiskowa mogą odgrywać znaczącą rolę w rozwoju alergii7.
Istotną rolę może odgrywać również rosnąca świadomość ochronnych efektów różnorodnych ekspozycji mikrobiologicznych, biorąc pod uwagę rosnące dowody na immunomodulacyjne efekty ludzkiego mikrobiomu10. Współwystępowanie alergii pokarmowych i środowiskowych oraz ich podobieństwa strukturalne na poziomie molekularnym sugerują, że współuczulenie między alergenami pokarmowymi i środowiskowymi może być kluczowym czynnikiem napędzającym wzrost częstości występowania alergii pokarmowych10.
Perspektywy przyszłości
Przewiduje się, że różnice geograficzne w częstości występowania alergii pokarmowych będą się zmniejszać w miarę postępującej globalizacji i westernizacji stylu życia w krajach rozwijających się. Kilka badań przewiduje, że Azja i Afryka mogą doświadczyć wzrostu częstości występowania alergii pokarmowych w miarę jak styl życia stanie się bardziej zachodni3.
Konieczne są dalsze badania epidemiologiczne, szczególnie w krajach rozwijających się, aby lepiej zrozumieć i monitorować te zmieniające się wzorce. Tylko poprzez lepsze zrozumienie geograficznych różnic w epidemiologii alergii pokarmowej możliwe będzie opracowanie skutecznych strategii prewencji i zarządzania dostosowanych do specyfiki poszczególnych regionów16.














