Jednym z najbardziej niepokojących trendów w epidemiologii przedwczesnego dojrzewania płciowego jest systematyczny wzrost liczby przypadków obserwowany na całym świecie w ostatnich dekadach. Ten trend nasila się szczególnie w krajach rozwiniętych i wiąże się z głębokimi zmianami społecznymi, środowiskowymi i stylem życia współczesnych dzieci. Kulminacją tego trendu był dramatyczny wzrost zachorowań podczas pandemii COVID-19.
Długoterminowe trendy wzrostowe
Dane z różnych krajów konsekwentnie wskazują na trend w kierunku wcześniejszego rozpoczynania dojrzewania płciowego. Badania pokazują, że rozwój piersi u dziewczynek i pojawienie się owłosienia łonowego u obu płci rozpoczyna się wcześniej niż w poprzednich pokoleniach1. Ten trend jest szczególnie widoczny w Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej, gdzie systematycznie dokumentuje się obniżanie się wieku początku dojrzewania płciowego.
Badania duńskie wykazały, że średni wiek powiększenia jąder u chłopców obniżył się z 11,92 lat do 11,66 lat między okresami 1991-1993 i 2006-20082. To może sugerować, że więcej chłopców rozpoczyna pokwitanie przed 9. rokiem życia, co jest definicją przedwczesnego dojrzewania płciowego. Podobne trendy obserwuje się w innych krajach północnej Europy, choć nie wszędzie są one tak wyraźne.
Interesujące jest to, że wcześniejszy średni wiek menarche (pierwszej miesiączki) odnotowano w niektórych krajach południowej Europy i innych cieplejszych regionach świata3. To sugeruje możliwy wpływ czynników klimatycznych lub geograficznych na dojrzewanie płciowe, choć mechanizmy tego zjawiska nie są w pełni zrozumiane.
Dramatyczny wzrost podczas pandemii COVID-19
Pandemia COVID-19 przyniosła bezprecedensowy wzrost liczby przypadków przedwczesnego dojrzewania płciowego. Badania włoskie, obejmujące pięć ośrodków endokrynologii dziecięcej, wykazały wzrost liczby dzieci kierowanych z podejrzeniem przedwczesnego dojrzewania płciowego o 122% w okresie od marca do września 2020 roku w porównaniu z tym samym okresem poprzedniego roku4.
Wzrost ten dotyczył głównie dziewczynek – z 140 przypadków w 2019 roku do 328 w 2020 roku, podczas gdy u chłopców liczby pozostały podobne (12 w 2019 roku vs 10 w 2020 roku)4. Szczególnie znaczący był wzrost w drugiej połowie badanego okresu – od czerwca do września odnotowano 236 dziewczynek w porównaniu z 92 w okresie marzec-maj4.
Inne włoskie ośrodki potwierdzają te obserwacje. Badanie z wysoce specjalistycznego ośrodka endokrynologicznego wykazało niemal trzykrotny wzrost zapadalności na idiopatyczną centralną postać przedwczesnego dojrzewania płciowego w okresie 2020-2021 w porównaniu z poprzednimi sześcioma latami5. Ten wzrost był szczególnie widoczny u dziewczynek i sugeruje silniejszy wpływ czynników środowiskowych niż genetycznych w określaniu czasu rozpoczęcia dojrzewania płciowego.
Dane z Korei – przykład długoterminowego trendu
Szczególnie imponujące dane pochodzą z Korei, gdzie przeprowadzono analizę trendów w centralnym przedwczesnym dojrzewaniu płciowym w oparciu o narodowe dane rejestrowe z lat 2008-2020. Wyniki pokazują dramatyczny wzrost rocznej zapadalności – o 83,3 raza u chłopców (z 1,2 do 100 na 100000 osób) i o 15,9 raza u dziewczynek (z 88,9 do 1414,7 na 100000 osób)6.
Łącznie w okresie 2008-2020 w Korei zdiagnozowano przedwczesne dojrzewanie płciowe u 6906 chłopców i 126377 dziewczynek6. Ogólna częstość występowania w tym okresie wyniosła 6,8 na 100000 chłopców i 250,6 na 100000 dziewczynek, a do 2020 roku osiągnęła 28,0 na 100000 chłopców i 657,2 na 100000 dziewczynek7.
Te dane koreańskie są szczególnie wartościowe, ponieważ pokazują, że wzrost zapadalności nie ogranicza się do starszych dzieci czy tylko dziewczynek, ale dotyczy wszystkich grup wiekowych i obu płci8. To sugeruje, że początek dojrzewania płciowego w populacji ogólnej przesuwa się w kierunku młodszego wieku, co ma głębokie implikacje dla zdrowia publicznego.
Czynniki odpowiedzialne za wzrost zachorowań
Wzrost liczby przypadków przedwczesnego dojrzewania płciowego przypisuje się głównie czynnikom środowiskowym i zmianom stylu życia. Zanieczyszczenia środowiskowe, szczególnie pestycydy, działają jak substancje estrogenopodobne i antagoniści androgenów9. Te zanieczyszczenia działają jako zaburzenia endokrynne i mają estrogenowe, antiestrogenowe, androgenowe i antyandrogenowe działanie na pokwitanie, wpływając bezpośrednio na system GnRH.
Stan odżywienia jest uważany za jeden z najważniejszych czynników wpływających na rozwój dojrzewania płciowego i szacuje się, że może wyjaśniać nawet 25% zmienności w czasie rozpoczęcia dojrzewania10. Wzrost częstości otyłości wśród dzieci w krajach rozwiniętych jest prawdopodobnie jednym z kluczowych czynników odpowiedzialnych za obserwowany trend.
Podczas pandemii COVID-19 szczególną rolę odegrały zmiany stylu życia związane z lockdownem: siedzący tryb życia charakteryzujący się nadwagą, używanie urządzeń elektronicznych i objawy związane ze stresem działające jako zaburzenia endokrynne11. Te czynniki miały szczególnie silny wpływ na dziewczynki, co tłumaczy obserwowaną dysproporcję w wzroście przypadków między płciami.
Różnice regionalne w trendach
Nie wszystkie regiony świata wykazują jednakowy trend w kierunku wcześniejszego dojrzewania płciowego. Przegląd trendów w czasie dojrzewania płciowego na całym świecie z 2003 roku nie wykazał wyraźnej progresji w kierunku wcześniejszego dojrzewania w północnej Europie3. Jednak wcześniejszy średni wiek menarche został odnotowany w niektórych krajach południowej Europy i innych cieplejszych częściach świata.
Te różnice regionalne sugerują, że czynniki klimatyczne, genetyczne, socjoekonomiczne i środowiskowe mogą odgrywać różną rolę w różnych populacjach. W krajach o wyższym poziomie industrializacji i urbanizacji obserwuje się generalnie silniejsze trendy w kierunku wcześniejszego dojrzewania, co może wskazywać na rolę zanieczyszczeń środowiskowych i zmian stylu życia.
Konsekwencje zdrowotne trendów wzrostowych
Wcześniejsze dojrzewanie płciowe wiąże się z increased ryzykiem różnych problemów zdrowotnych w życiu dorosłym. Badania wykazały związki między wczesnym dojrzewaniem a wyższym ryzykiem cukrzycy typu 2, chorób sercowo-naczyniowych i niektórych nowotworów12. Każdy rok wcześniejszego rozpoczęcia dojrzewania płciowego u chłopców odpowiada dziewięciu miesiącom krótszego życia13.
Dodatkowo, przedwczesne dojrzewanie płciowe ma istotne konsekwencje psychospołeczne. Dzieci, które dojrzewają wcześniej od rówieśników, mogą doświadczać problemów z samooceną, zwiększonego ryzyka depresji i zaburzeń zachowania14. U dziewczynek wcześniejsze dojrzewanie może również zwiększać ryzyko wiktymizacji seksualnej, choć związek przyczynowy nie został definitywnie ustalony.
Obserwowany trend wzrostowy w przedwczesnym dojrzewaniu płciowym stanowi poważne wyzwanie dla systemów opieki zdrowotnej. Zwiększona liczba przypadków wymaga większych zasobów diagnostycznych i terapeutycznych, a także lepszego przygotowania lekarzy pierwszego kontaktu do rozpoznawania i kierowania dzieci z podejrzeniem tego schorzenia15.














