Mechanizmy molekularne i komórkowe leżące u podstaw patogenezy demencji obejmują złożone procesy biochemiczne i strukturalne, które prowadzą do progresywnej degeneracji neuronalnej i upośledzenia funkcji poznawczych1. Zrozumienie tych mechanizmów na poziomie molekularnym jest kluczowe dla opracowania skutecznych strategii terapeutycznych2.
Przetwarzanie białka prekursorowego amyloidu
Białko prekursorowe amyloidu (APP) odgrywa centralną rolę w patogenezie choroby Alzheimera1. Pozakomórkowa domena APP pośredniczy w adhezji komórka-komórka, wspierając połączenia synaptyczne1. Deficyt APP zwiększa degradację białka KCC2 poprzez fosforylację tyrozynową i ubikwitynację, prowadząc do depolaryzacji potencjału rewersji GABA i upośledzenia podczas hamowania mediowanego przez receptory GABA3.
Szlak amyloidogenny obejmuje sekwencyjne cięcie proteolityczne APP przez β-sekretazę i kompleks γ-sekretazy3. Dysregulacja przetwarzania APP może przyczyniać się do patogenezy choroby Alzheimera poprzez zwiększenie produkcji amyloidu beta i zmniejszenie stosunku Aβ40/423. Peptyd Aβ42 jest uważany za kluczowy gracz w inicjowaniu tworzenia płytek i patogenezy choroby Alzheimera3.
Patologia białka tau
Tau jest składnikiem wiążącym mikrotubule, który promuje polimeryzację i stabilność mikrotubul3. Hiperfosforylowane tau jest wzbogacone w sparowanych filamentach helikalnych (PHF) z mózgu pacjentów z chorobą Alzheimera lub modeli myszy3. Hiperfosforylacja tau może być wczesnym zdarzeniem podczas patogenezy choroby Alzheimera, ponieważ zwiększone poziomy fosforylowanego tau są wykrywane w płynie mózgowo-rdzeniowym od potencjalnych pacjentów z chorobą Alzheimera we wczesnych stadiach wystąpienia choroby3.
Patologiczne tau może powodować utratę i dysfunkcję synaps4. Dlatego patogenne tau i aktywacja mikrogleju mogą tworzyć cykliczne zdarzenia patogenne podczas rozwoju choroby Alzheimera4. Prawdopodobnie patogeneza tau jest wyzwalana przez amyloid beta w chorobie Alzheimera, gdzie patogenne tau i amyloid beta synergistycznie przyczyniają się do gliosis i neuroinflammacji4.
Mechanizmy agregacji białkowej
Charakterystyczną cechą chorób neurodegeneracyjnych, w tym demencji, jest gromadzenie się skupisk nieprawidłowo sfałdowanych białek wiążących RNA, w tym białka FUS, w mózgu i rdzeniu kręgowym5. Prowadzi to do śmierci neuronów, która zatrzymuje ich komunikację ze sobą i dotarcie do mięśni5.
W demencji czołowo-skroniowej i stwardnieniu zanikowym bocznym białka stają się trwale uwięzione jako nieprawidłowo gęste żele, wychwytując RNA i czyniąc je niedostępnym do użytku5. To uszkadza komórki nerwowe poprzez blokowanie ich zdolności do wytwarzania białek potrzebnych do funkcji synaptycznej i prowadzi do śmierci neuronów w mózgu i rdzeniu kręgowym5.
W demencji czołowo-skroniowej nieprawidłowe żelowanie było spowodowane defektami w modyfikacji chemicznej FUS6. W chorobie neuronu ruchowego było to spowodowane mutacjami w samym białku FUS, które oznaczały, że nie było już w stanie zmieniać formy6.
Dysfunkcja synaptyczna i neurotransmisja
System cholinergiczny jest zaangażowany w funkcję pamięci, a niedobór cholinergiczny został powiązany ze spadkiem poznawczym i zmianami behawioralnymi w chorobie Alzheimera7. Deficyt cholinergiczny przypominający ten obserwowany u pacjentów z chorobą Alzheimera występuje z powodu gęstej sieci włókien cholinergicznych istniejących w uszkodzonym obszarze8.
Najnowsze badania wykazały, że lek WIN55.212-2 aktywuje układ neurotransmiterów kannabinoidowych (który chroni mózg), co stymuluje układ cholinergiczny (który kontroluje pamięć i uczenie się) poprzez zwiększenie syntezy acetylocholiny9. Receptor kannabinoidowy został aktywowany, a poziomy acetylocholiny w mózgu zostały zwiększone, przywracając układ cholinergiczny i poprawiając pamięć10.
Procesy autofagii i mechanizmy naprawcze
Nowe badania ujawniły kluczowe mechanizmy związane z procesem autofagii, który, gdy zawodzi, może prowadzić do demencji11. Charakterystyczną cechą chorób takich jak Alzheimer i Parkinson, zbiorowo znanych jako choroby neurodegeneracyjne, jest gromadzenie się nieprawidłowo sfałdowanych białek, które tworzą „agregaty” mogące powodować nieodwracalne uszkodzenia komórek nerwowych w mózgu12.
Zespół naukowców zidentyfikował nowy mechanizm, który wydaje się odwracać gromadzenie agregatów, nie przez ich całkowite eliminowanie, ale raczej przez „ponowne fałdowanie” ich12. Głównym składnikiem tego mechanizmu wydaje się być jedna z klasy białek znanych jako białka szoku cieplnego (HSP), których więcej powstaje, gdy komórki są narażone na temperatury powyżej ich normalnej temperatury wzrostu i w odpowiedzi na stres13.
Receptory NMDA i eksytotoksyczność
Eksytotoksyczność wynika z ciągłej, niskiego poziomu aktywacji receptorów N-metylo-D-asparaginianu (NMDA)14. Kilka ostatnich badań zbadało związek między amyloidem beta a receptorami NMDA14. Utrata kolców indukowana przez amyloid beta jest związana ze spadkiem receptorów glutaminianowych i zależy od fosfatazy zależnej od wapnia – kalcyneuryny, która została również powiązana z długotrwałą depresją14.
Przedwczesna synaptotoksyczność, zmiany w ekspresji neurotransmiterów, utrata neutrofilów, akumulacja depozytów białka amyloid beta (płytki amyloidowe/starcze) oraz utrata neuronów i atrofia mózgu są wszystkie związane ze stadiami progresji choroby Alzheimera14.
Mechanizmy w różnych typach demencji
W demencji z ciałkami Lewy około 50% osób ma nieprawidłową formę białka tau w mózgu, a około 50% ma akumulację białka TDP-4315. Mały odsetek, około 5%, ma akumulację białka FUS15. To zakłóca normalne aktywności komórkowe i może powodować śmierć komórek15.
Mutacje w białku RAB39B są związane z rzadką chorobą Parkinsona sprzężoną z chromosomem X16. Wyniki wspierają udział RAB39B w patogenezie demencji z ciałkami Lewy, dlatego RAB39B i związane z nim szlaki funkcjonalne mogą być rozważane jako potencjalne cele interwencji terapeutycznych w chorobach z ciałkami Lewy16.
Biomarkery molekularne i diagnostyka
Biomarkery zapalne niezależnie związane z występowaniem demencji, takie jak CX3CL1, EN-RAGE, LAP TGF-β-1 i VEGF-A, mogą odgrywać różne role w patogenezie demencji17. Sugeruje się, że CX3CL1 może regulować działanie mikrogleju, LAP TGF-β-1 może być ochronny przeciwko odkładaniu amyloidu beta, a VEGF-A może zwiększać przepuszczalność bariery krew-mózg17.
Te biomarkery mają potencjał do wykorzystania we wczesnej diagnostyce demencji i mogą być również wykorzystane jako nowatorskie cele do dalszego zrozumienia patogenezy demencji17. Podejścia omiczne do zrozumienia ryzyka, heterogeniczności fizjologii choroby i mechanizmu działania nowych terapii mogą obejmować wiele etapów rurociągu badań klinicznych18.


















