Ogólne zasady dawkowania szczepionki Salmonella Typhi (inaktywowane), toksoid tężcowy
Szczepionka zawierająca inaktywowane bakterie Salmonella Typhi oraz toksoid tężcowy jest dostępna w postaci zawiesiny do wstrzykiwań, którą podaje się głęboko podskórnie – najczęściej w ramię1. Jedna dawka wynosi 0,5 ml i zawiera nie mniej niż 5×10⁸ i nie więcej niż 1×10⁹ inaktywowanych bakterii Salmonella Typhi oraz nie mniej niż 20 jednostek międzynarodowych toksoidu tężcowego2.
Podstawowy schemat szczepienia obejmuje trzy dawki podawane według harmonogramu:
- Pierwsza dawka: 0,5 ml
- Druga dawka: 0,5 ml po 1 miesiącu od pierwszej
- Trzecia dawka: 0,5 ml po 12 miesiącach od pierwszej dawki
Dla utrzymania odporności zaleca się dawki przypominające – pojedyncze dawki 0,5 ml podawane co 3–5 lat1.
- Szczepionka jest przeznaczona do podania głęboko podskórnie, najlepiej w ramię.
- Nie należy podawać jej donaczyniowo – należy upewnić się, że igła nie znajduje się w naczyniu krwionośnym.
- Po szczepieniu pacjent powinien pozostać pod obserwacją przez 30 minut.
- Osoby z obniżoną odpornością mogą mieć słabszą odpowiedź na szczepionkę – w ich przypadku szczepienie powinno być przełożone do czasu zakończenia leczenia immunosupresyjnego.
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
Szczepionka nie jest zalecana dla dzieci poniżej 5. roku życia3. U dzieci powyżej tego wieku stosuje się taki sam schemat jak u dorosłych.
Osoby starsze
Szczepionka jest przeciwwskazana u osób powyżej 60. roku życia3. U osób w wieku 5–60 lat dawka i schemat pozostają bez zmian.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby
Nie ma szczegółowych wytycznych dotyczących modyfikacji dawki u osób z niewydolnością nerek lub wątroby. W przypadku chorób przewlekłych w fazie zaostrzenia (zwłaszcza z gorączką lub istotnymi zaburzeniami ogólnoustrojowymi) szczepienie należy odroczyć do momentu ustąpienia zaostrzenia3.
Kobiety w ciąży i karmiące piersią
Szczepionka jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz u matek karmiących piersią3.
- Nie należy szczepić osób z nadwrażliwością na którykolwiek składnik szczepionki.
- Szczepienie należy odroczyć w przypadku ostrych chorób przebiegających z gorączką lub zaostrzenia choroby przewlekłej.
- Decyzja o szczepieniu w przypadku przeciwwskazań powinna być oparta na indywidualnej ocenie ryzyka i korzyści.
Schemat dawkowania w zależności od wskazania
Szczepionka jest przeznaczona do czynnego uodpornienia przeciw durowi brzusznemu i tężcowi w przypadku zagrożenia epidemiologicznego lub dla osób należących do grup wysokiego ryzyka. Schemat dawkowania nie różni się w zależności od wskazania – zarówno przy szczepieniach masowych, jak i indywidualnych, stosuje się identyczny harmonogram dawek podstawowych oraz przypominających41.
Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania
Nie określono maksymalnej dawki dobowej szczepionki. Brakuje informacji o przypadkach przedawkowania5.
Dawkowanie szczepionki durowo-tężcowej – podsumowanie schematów
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli (5–60 lat) | 0,5 ml głęboko podskórnie: 3 dawki (0, 1 miesiąc, 12 miesięcy); dawki przypominające co 3–5 lat |
| Dzieci poniżej 5 lat | Przeciwwskazane |
| Osoby powyżej 60 lat | Przeciwwskazane |
| Kobiety w ciąży i karmiące piersią | Przeciwwskazane |
| Pacjenci z zaostrzeniem choroby przewlekłej | Szczepienie odroczyć do ustąpienia zaostrzenia |
| Pacjenci z ostrą chorobą z gorączką | Szczepienie odroczyć do ustąpienia objawów |
| Pacjenci z zaburzeniami odporności | Zaleca się przełożenie szczepienia do zakończenia leczenia immunosupresyjnego |
Szczepionka durowo-tężcowa – skuteczność i bezpieczeństwo dawkowania
Schemat dawkowania szczepionki Salmonella Typhi (inaktywowane), toksoid tężcowy jest jasno określony i pozwala na skuteczne nabycie odporności przeciwko dwóm groźnym chorobom – durowi brzusznemu i tężcowi. Przestrzeganie zaleconych odstępów między dawkami oraz stosowanie dawek przypominających zapewnia długotrwałą ochronę. Przed podaniem szczepionki należy zawsze wykluczyć przeciwwskazania, szczególnie u dzieci poniżej 5 lat, osób starszych powyżej 60 lat oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią. U pacjentów z chorobami przewlekłymi lub w trakcie leczenia immunosupresyjnego szczepienie należy odpowiednio zaplanować, aby zapewnić najlepszą możliwą odpowiedź odpornościową136.













